همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، تیم ملی یک پیروزی بی‌دردسر را برابر کامبوج جشن گرفت تا از مجموع ۱۲ امتیاز مورد نیاز برای عبور از این مرحله به عنوان تیم اول در دور برگشت، ۹ امتیاز را تصاحب کرده باشد. حالا دیدار با عراق، می‌تواند تیم ملی را از این تنگنا عبور بدهد. مسابقه‌ای که در آن، باید همه اما و اگرها و همه احتمالات را کنار بگذاریم و با همه توان برای بردن به زمین برویم. پیروزی در آن نبرد، همه چیزی است که ما برای رسیدن به مرحله دوم از دور مقدماتی جام جهانی به آن نیاز داریم.

آریا رهنورد

دراگان؛ فرصت نیمه‌کاره

سرمربی کروات تیم ملی در نبرد با کامبوج، کاملا محتاط عمل کرد. انتظار می‌رفت او در این مسابقه ساده به تک تک نفرات اصلی تیم استراحت بدهد اما این اتفاق رخ نداد. به جز علیرضا بیرانوند که جایش را به امیر عابدزاده داده بود، سایر نفرات اصلی تیم به دلیل «یک اخطاره» بودن به نیمکت منتقل شدند و وحید امیری هم که با توجه به مصدومیت در فهرست این بازی قرار نداشت. تصور نمی‌شد نفراتی مثل شجاع خلیل‌زاده، صادق محرمی، سعید عزت‌اللهی، احمد نوراللهی، سامان قدوس، علی قلی‌زاده و مهدی طارمی در این دیدار به میدان بروند اما دراگان تصمیم گرفت از «هفت بازیکن» اصلی برای این مسابقه استفاده کند. بعضی از این نفرات البته زود تعویض شدند اما حضور طولانی‌مدت قلی‌زاده و قدوس در زمین، برای بازی آخر کمی نگران‌کننده به نظر می‌رسد. البته یک نکته را هم نباید به سادگی فراموش کرد. این تیم دیدارهای تدارکاتی زیادی نداشته و اسکوچیچ ترجیح می‌دهد از هر فرصتی برای محک زدن نفرات تیمش استفاده کند. او در این بازی به چند مهره نیمکت‌نشین هم فرصت داد اما این فرصت، نسبتا نیمه‌کاره بود.

جادوی مهدی قایدی، دوباره هواداران تیم ملی را شگفت‌زده کرد. او حدود 30 دقیقه در زمین حضور داشت اما در همین مدت، هم پاس گل داد، هم برای تیم ملی پنالتی گرفت و هم دومین گل ملی‌اش را به ثمر رساند

مهدی؛ تو یک ستاره‌ای

جادوی مهدی قایدی، دوباره هواداران تیم ملی را شگفت‌زده کرد. او حدود 30 دقیقه در زمین حضور داشت اما در همین مدت، هم پاس گل داد، هم برای تیم ملی پنالتی گرفت و هم دومین گل ملی‌اش را به ثمر رساند. تک تک حرکات قایدی در زمین، اعجاب‌آور به نظر می‌رسیدند. باید اعتراف کنیم که برای مدت‌ها، هیچ بازیکنی در لباس تیم ملی آنقدر هیجان‌انگیز ظاهر نشده بود. البته که حریف، تیم بزرگ و سرسختی نبود اما قایدی نشان داد که چه قابلیت‌هایی دارد. او باید دقایق بیشتری از نبردهای تیم ملی سهم داشته باشد. اگر در دیدار با عراق، بازی گره خورد و کار سخت شد، مهدی می‌تواند یک راه نجات ایده‌آل برای تیم باشد. او واقعا در اوج قرار دارد و این روزها فوق‌العاده فوتبال بازی می‌کند.

یک رکورد تاریخی

تیم ملی مقابل کامبوج، یک رکورد تاریخی را هم به ثبت رساند. این «اولین بار» در تاریخ تیم ملی بود که «هشت بازیکن» مختلف در جریان یک مسابقه موفق به گل‌زنی شدند. در جریان دیدارهای پرگل تیم ملی، معمولا همیشه یک بازیکن گل‌های زیادی به ثمر می‌رساند اما این بار گل‌ها بین ستاره‌های تیم تقسیم شدند. این بازی برای بسیاری از مهره‌های تیم ملی، یک نبرد به شدت روحیه‌بخش بود. حالا آنها با روحیه‌ای مثال‌زدنی مهیای دوئل با عراق می‌شوند.

پنجمین برد قاطع

مسابقه برگشت با کامبوج، به فهرست پرگل‌ترین بردهای تاریخ تیم ملی هم راه پیدا کرد و در رده پنجم این فهرست قرار گرفت. پیش از این، برتری 19 گله روبه‌روی گوام، برد 17 تایی روبه‌روی مالدیو، زدن 14 گل به همین کامبوج در دیدار رفت و برد 11 بر صفر روبه‌روی سریلانکا، ایده‌آل‌ترین نتایج تاریخ تیم ملی بودند. جالب اینکه تیم ملی در پنج مسابقه موفق‌شده رقبایش را «دو رقمی» کند و دو بازی از این پنج مسابقه، روبه‌روی تیم ملی کامبوج رقم خورده است.

علیرضا؛ درخشش دوباره

علیرضا جهانبخش با بازوبند کاپیتانی تیم ملی روبه‌روی کامبوج ظاهر شد و عملکردی درخشان در این مسابقه داشت. درست در لحظاتی که تیم ملی به زدن گل اول برای فروپاشی رقیب نیاز داشت، علیرضا برای تیم پنالتی گرفت و خودش هم این پنالتی را به گل تبدیل کرد. او به جز این، موفق شد یک پاس گل خیره‌کننده هم به مهدی طارمی بدهد تا یکی از بهترین تجربه‌های ملی‌اش را پشت سر بگذارد.

همه نگران سعید

وقتی اسکوچیچ سرمربی ملوان بود، سعید عزت‌اللهی فوتبالیست کم‌سن‌وسالی به شمار می‌رفت که در تیم دراگان فرصتی برای بازی پیدا نمی‌کرد. بر اساس شنیده‌ها، اسکوچیچ علاقه زیادی به سبک بازی عزت‌اللهی ندارد و همین حالا هم اگر علی کریمی و امید نورافکن مصدوم نبودند، سعید به تیم ملی دعوت نمی‌شد. عزت تلاش زیادی کرد تا برابر کامبوج گل‌زنی کند اما حتی ضربه پنالتی‌اش را هم از دست داد تا شرایطش در تیم ملی کمی نگران‌کننده شود.

کاوه، غلبه بر بدشانسی

کاوه رضایی، تنها بازیکنی بود که موفق شد روبه‌روی کامبوج بیشتر از یک گل به ثمر برساند. او در نیمه دوم، موقعیت‌های گل پرشماری را از دست داد اما بالاخره به بدشانسی غلبه کرد تا یک دبل دلچسب را در لباس تیم ملی پشت سر بگذارد. کاوه همچنان همان ستاره آرام و بی‌هیاهوی فوتبال ایران است.