در حالی که ایران تا سال ۲۰۱۰ حدود نیمی از بازار جهانی پسته را در اختیار داشت، اکنون سهم آن به کمتر از ۳۰ درصد رسیده و آمریکا با اتکا به کشاورزی صنعتی و فناوری‌های نوین، به بازیگر اول این بازار تبدیل شده است. نوسان تولید، ضعف در برندسازی و فشارهای تجاری، مهم‌ترین عوامل عقب‌نشینی ایران عنوان می‌شود. به گزارش اقتصادآنلاین، نبود یک «برند ملی» قدرتمند برای پسته ایران موجب شده بخش قابل توجهی از این محصول پس از صادرات، با نام و نشان سایر کشور‌ها در بازار‌های جهانی عرضه شود؛ مسئله‌ای که ارزش افزوده نهایی را کاهش می‌دهد. از آن‌جایی که پسته‌ی ایران، با برندی جدید و توسط سایر کشور‌ها صادر می‌شود، اهمیت و جایگاه این محصول را در سبد جهانی به خوبیس منعکس می‌کند.