اتوبوس حامل حدود ۲۰ نفر از کارگران معدن زغال‌سنگ همکار در محور کوهبنان راور واژگون شد که در پی این حادثه یک کارگر جان خود را از دست داد. یک کارگر به ایلنا گفت: فرد جان‌باخته سید محمد میرصادقی نام داشته و حدود ۱۷ سال سابقه کار در معدن داشته است. به گفته این کارگر، این کارگر معدن همچنین درباره وضعیت سایر مصدومان گفت: در حال حاضر وضعیت عمومی بیشتر مصدومان مساعد است و تعدادی از آنها پس از دریافت خدمات درمانی از بیمارستان ترخیص شده‌اند. با این حال، یک نفر از کارگران به دلیل شدت جراحات در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان شهید باهنر کرمان بستری است. وی ادامه داد: تعدادی از مصدومان نیز همچنان در مراکز درمانی کرمان تحت مراقبت قرار دارند و برخی دیگر با آسیب‌های جزئی‌تر پس از درمان مرخص شده‌اند. وقوع این حادثه مرگبار در مسیر جابه‌جایی کارگران معدن، بار دیگر این پرسش جدی را مطرح می‌کند که مسئولیت جان کارگرانی که برای رفت‌وآمد به محل کار ناچار به استفاده از ناوگان حمل‌ونقل هستند، با چه کسی است؟ وقتی کارگری پس از ۱۷ سال کار در معدن، جان خود را در مسیر بازگشت از محل کار از دست می‌دهد، نمی‌توان این اتفاق را صرفاً یک «سانحه رانندگی» دانست و از کنار آن گذشت. باید روشن شود این اتوبوس با چه سطحی از ایمنی در جاده تردد می‌کرده، وضعیت فنی و ایمنی آن چگونه بوده و چه کسی پاسخگوی مرگ سید محمد میرصادقی و آسیب‌دیدگی دیگر کارگران است؟ جان کارگران نباید در میان بی‌توجهی به ایمنی و ضعف نظارت، به هزینه‌ای قابل چشم پوشی تبدیل شود.

 

 

کپی شد