ناگویا؛ سرزمین خورشید و آوردگاه حماسه‌سازان ایران
پایان باشکوه
نگار رشیدی
آفتاب پاییزی در شهر ناگویای ژاپن به آرامی در حال غروب کردن بود، اما برای کاروان ورزشی ایران، خورشید افتخار و مدال‌آوری در چهاردهمین و آخرین روز رقابت‌های ورزشی بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ تازه به اوج درخشش خود رسیده بود. بیستمین دوره از رویداد بزرگ قاره کهن در حالی به ایستگاه پایانی خود نزدیک می‌شد که ورزشکاران غیور ایرانی، با دستانی پر و قلب‌هایی لبریز از امید، در حال خلق یک پایان‌بندی حماسی و فراموش‌نشدنی بودند. روز شنبه، یازدهم مهرماه ۱۴۰۵، تقویم ورزش ایران ورق خورد تا یکی از درخشان‌ترین روزهای تاریخ بازی‌های آسیایی برای کاروان کشورمان به ثبت برسد؛ روزی که با دشت چهار مدال طلای ناب، یک‌نقره ارزشمند و دو برنز غرورآفرین، حسن ختامی بی‌نظیر را برای ورزشکاران ما رقم زد. اما آنچه این روز و این دوره از مسابقات را در حافظه تاریخی ورزش ایران جاودانه می‌کند، تنها درخشش در روز آخر نیست، بلکه یک صعود مقتدرانه و یک پیشرفت چشمگیر نسبت به گذشته است. کاروان ورزشی ایران که در دوره پیشین، یعنی بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ هانگژو، با کسب ۱۳مدال طلا، ۲۱نقره و ۲۰برنز در جایگاه هفتم آسیا ایستاده بود، این‌بار در ناگویا با یک جهش خیره‌کننده و با انگیزه‌ای مضاعف به میدان آمد. نتیجه این همت عالی، کسب ۱۹مدال طلا، ۱۸نقره و ۱۵برنز (در مجموع ۵۲مدال) و ایستادن در رتبه ششم جدول رده‌بندی توزیع مدال‌ها بود.
صدای سوت پایان بازی‌ها در ناگویا، صدای آغاز یک دوران جدید برای ورزش ایران است. کسب ۵۲مدال رنگارنگ و ایستادن در جایگاه ششم آسیا، آن هم در رقابت با غول‌هایی که بودجه‌های نجومی در ورزش سرمایه‌گذاری می‌کنند، یک دستاورد عظیم است
دلاوران روی تشک
هیچ رویداد ورزشی برای ایرانیان بدون تماشای دلاوری‌های کشتی‌گیران روی تشک معنا پیدا نمی‌کند. در روز پایانی، سالن کشتی ناگویا شاهد هنرنمایی دو تن از بهترین‌های جهان بود. در وزن ۹۷کیلوگرم، امیرعلی آذرپیرا، جوان رعنا و پرامید کشتی آزاد ایران، نمایشی از قدرت و تکنیک را به اجرا گذاشت که سالن را به وجد آورد. او کار خود را با طوفانی مهارنشدنی آغاز کرد و در دور نخست، محمد گلزار از پاکستان را با نتیجه قاطع ۱۰ بر صفر در هم کوبید. در مرحله یک‌چهارم نهایی، شاتلیک هملیایف از ترکمنستان نیز نتوانست برابر زیرگیری‌های بی‌نقص و خیمه‌های سنگین آذرپیرا مقاومت کند و او نیز با همین نتیجه ۱۰ بر صفر مغلوب شد. اما نقطه عطف کار آذرپیرا در نیمه‌نهایی رقم خورد؛ جایی که او باید برابر آرش یوشیدا، کشتی‌گیر دورگه ژاپنی که عنوان‌دار آسیا و دارنده برنز جهان بود، قرار می‌گرفت. این مبارزه که تماشاگران ژاپنی به شدت در آن از هم‌وطن خود حمایت می‌کردند، به یک نبرد تمام‌عیار و نفس‌گیر تبدیل شد. آذرپیرا با هوشمندی، مدیریت کشتی و یک نمایش دلاورانه، با نتیجه نزدیک و حساس چهار بر سه از سد این حریف سرسخت گذشت و راهی فینال شد. در دیدار پایانی، حریف ازبکستانی هیچ حرفی برای گفتن نداشت. آذرپیرا در کمتر از چهار دقیقه، با امتیاز عالی ۱۰ بر صفر حریف را تسلیم کرد تا مدال طلای خوش‌رنگ بازی‌های آسیایی بر سینه ستاره ۹۷کیلوی ایران بنشیند.
اما شاید یکی از شیرین‌ترین، حماسی‌ترین و دلچسب‌ترین مدال‌های روز پایانی، در سالن والیبال رقم خورد. ملی‌پوشان کشورمان با برتری سه بر یک مقابل ژاپن میزبان، مدال طلای بازی‌های آسیایی را از چنگ سامورایی‌ها درآورده و سرود ملی ایران را در سالن والیبال ناگویا طنین‌انداز کردند
داستان یونس امامی در وزن ۷۴کیلوگرم، حتی از این هم دراماتیک‌تر بود. او در همان گام نخست (مرحله یک‌هشتم نهایی) به صخره‌ای سخت به نام رازامبک جمالوف برخورد کرد؛ کشتی‌گیر روسی‌الاصل ازبکستان و قهرمان المپیک ۲۰۲۴ پاریس. نبرد امامی و جمالوف، بی‌اغراق یکی از زیباترین و فنی‌ترین کشتی‌های کل مسابقات بود. یونس با تمرکز بالا و استفاده از هر فرصت، در یک رقابت میلی‌متری و تپش‌آور با نتیجه هفت بر ۶ فاتح این دوئل بزرگ شد تا نشان دهد برای طلا به ناگویا آمده است. پس از این پیروزی روحیه‌بخش، امامی جاگلان ساگار هندی را در کمتر از سه دقیقه با نتیجه ۱۰ بر صفر ویران کرد و در نیمه‌نهایی نیز با یک مدیریت عالی، نورکوژا کایپانوف از قزاقستان را چهار بر دو از پیش رو برداشت. فینال وزن ۷۴کیلوگرم برابر یوشینوسوکه اویاگی از کشور میزبان برگزار شد. امامی بی‌توجه به جو سالن و تشویق‌های بی‌امان ژاپنی‌ها، با برتری قاطع ۹ بر پنج، دومین مدال طلای روز آخر را برای کاروان کشتی آزاد صید کرد.
در این میان، علی مؤمنی در وزن ۵۷کیلوگرم با وجود تلاش فراوان، در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل آیال بلولیوبسکی از تاجیکستان با نتیجه چهار بر یک متوقف شد و با توجه به شکست حریفش در مراحل بعد، از دور رقابت‌ها کنار رفت. اما این شکست چیزی از ارزش‌های تیم کشتی کم نکرد و دو طلای آذرپیرا و امامی، مرهمی شیرین بر این اتفاق بود.
شیاپ‌چانگ در تسخیر هوگوپوشان
رقابت‌های تکواندو در روز پایانی بازی‌های آسیایی، هیجانی وصف‌ناپذیر داشت. آرین سلیمی، غول‌کش تکواندو ایران در وزن ۸۰+کیلوگرم، با عزمی راسخ برای اثبات شایستگی‌های خود پا به شیاپ‌چانگ گذاشت. او در مرحله یک‌چهارم نهایی در دو راند پیاپی با نتایج ۱۹ بر ۱۰ و ۱۴ بر چهار هائو تانگ چینی را مقهور تکنیک ناب خود کرد. پس از پیروزی مقتدرانه برابر حریف اردنی در نیمه‌نهایی، سلیمی در فینال به مصاف مارات ماولونوف از ازبکستان رفت. آرین در این مبارزه نشان داد که چرا او را یکی از امیدهای اصلی طلای این رشته می‌دانستند؛ با پیروزی دو بر صفر (۲۶ بر ۴ و ۲۰ بر ۸)، او نه‌تنها مدال طلا را بر گردن آویخت، بلکه اقتدار تکواندو ایران را در سنگین‌وزن آسیا به رخ رقبا کشید.
در وزن ۶۸-کیلوگرم، مهدی حاجی‌موسایی مسیری دشوار و پر از نبردهای فرسایشی را طی کرد. او پس از استراحت در دور نخست، در یک مبارزه سخت، نفس‌گیر و سه رانده، یو فان چن از چین را با نتیجه دو بر یک (۱۳-۵، ۵-۷، ۲۴-۱۷) مغلوب کرد. در نیمه‌نهایی، زید عبدالکریم از اردن نیز مقهور هوش مبارزاتی مهدی شد تا او فینالیست شود. در دیدار پایانی، حاجی‌موسایی برابر بانلونگ توبتیمدانگ از تایلند قرار گرفت و در دو راند بسیار نزدیک و میلی‌متری (۶-۵ و ۳-۲) مغلوب شد تا با شایستگی به مدال نقره دست یابد؛ نقره‌ای که ارزش آن برای کاروان ایران کمتر از طلا نبود.
در بخش زنان نیز، فاطمه احمدی در وزن ۶۷+کیلوگرم عملکردی درخشان داشت. او با پیروزی دو بر صفر برابر نماینده چین‌تایپه و برتری دو بر یک مقابل دنیا صابر از عربستان، خود را به نیمه‌نهایی رساند و با وجود پذیرش شکست برابر نماینده قدرتمند کره‌جنوبی، مدال برنز ارزشمندی را به دست آورد. با این حال، شگفتی تلخ تکواندو در این روز، حذف ناهید کیانی بود. دارنده مدال نقره المپیک پاریس در وزن ۵۷-کیلوگرم، پس از پیروزی مقتدرانه برابر نماینده قزاقستان، در یک مبارزه نزدیک و سه رانده مغلوب وی چون لین از چین‌تایپه شد و ناباورانه از رسیدن به سکو بازماند.
فتح قله آسیا در قلب ژاپن
اما شاید یکی از شیرین‌ترین، حماسی‌ترین و دلچسب‌ترین مدال‌های روز پایانی، در سالن والیبال رقم خورد. تیم ملی والیبال ایران که با صلابت تمام مراحل را پشت سر گذاشته بود، در دیدار فینال باید برابر چشم هزاران تماشاگر پرشور ژاپنی، به مصاف تیم ملی این کشور می‌رفت. ژاپن که در سال‌های اخیر همواره رقیبی سرسخت برای ایران بوده است، با تمام قوا برای کسب طلا در خاک خود به میدان آمده بود. ست اول این دیدار، نمایشی از یک جنگ روانی و فیزیکی تمام‌عیار بود. دو تیم پایاپای پیش رفتند، اما اسپک‌های کوبنده و دفاع‌های روی تور نفوذناپذیر ملی‌پوشان ایران، در نهایت نتیجه را ۲۸ بر ۲۶ به سود سروقامتان کشورمان رقم زد. در ست دوم، ژاپنی‌ها با تغییر تاکتیک و استفاده از سرویس‌های موجی، توانستند با نتیجه ۲۵ بر ۱۹ پیروز شوند تا کار به تساوی کشیده شود. اما از ست سوم، ورق کاملا برگشت. آنالیز دقیق کادر فنی و غیرت بازیکنان ایرانی، کنترل بازی را کاملا در دست ایران قرار داد. دریافت‌های عالی و پاس‌های بی‌نقص، زمینه‌ساز پیروزی ۲۵ بر ۲۱ در ست سوم شد. در ست چهارم و پایانی، در حالی که ژاپنی‌ها برای فرار از شکست انتحاری بازی می‌کردند، بازیکنان با‌تجربه ایران با خونسردی و تمرکز بالا، با نتیجه ۲۶ بر ۲۴ پیروز شدند تا با برتری سه بر یک، مدال طلای بازی‌های آسیایی را از چنگ میزبان درآورده و سرود ملی ایران را در سالن والیبال ناگویا طنین‌انداز کنند.
از تاریخ‌سازی در پدل تا نبرد نابرابر در آب
روز چهاردهم، شاهد یک اتفاق جالب و تاریخی در رشته پدل نیز بود. در دیدار رده‌بندی بخش دوبل، قرعه مسابقات دو تیم از ایران را برابر یکدیگر قرار داد. تیم دوبل متشکل از فرساد شاهی و امیرمحمد جمشیدی برابر تیم حامی گلستان و آریا روغنی به میدان رفتند. این نبرد تمام ایرانی در نهایت با نتیجه دو بر صفر (۶-۳ و ۶-۴) به سود ترکیب شاهی-جمشیدی به پایان رسید تا مدال برنز این رشته جدید و جذاب، در سبد افتخارات کاروان ایران قرار گیرد.
در رشته واترپلو اما شانس با مردان آبی‌پوش ایران یار نبود. تیم ملی واترپلو ایران در دیدار رده‌بندی برای کسب مدال برنز به مصاف تیم قدرتمند چین رفت. با وجود تلاش فراوان و ارائه یک بازی هجومی، تیم ایران در کوارترهای اول تا سوم مغلوب حریف شد و تنها در کوارتر پایانی به برتری رسید تا در نهایت با نتیجه ۱۳ بر ۹ شکست خورده و به مقام چهارمی قناعت کند. هرچند واترپلوئیست‌ها از کسب مدال بازماندند، اما حضور در جمع چهار تیم برتر آسیا نشان از پتانسیل بالای این رشته دارد.
در رقابت‌های جوجیتسو، شهرزاد خشنودزاده و نسیم محمدی هر دو در وزن ۶۳-کیلوگرم و در مرحله یک‌شانزدهم نهایی، با قبول شکست به ترتیب برابر رقبایی از ژاپن و کره‌جنوبی از دور مسابقات کنار رفتند تا پرونده این رشته برای ایران بسته شود.
در رقابت‌های سوارکاری نیز فائزه غروی تنها نماینده شجاع کشورمان در پرش با اسب انفرادی، با اسب خود به نام ایندیگو نمایشی جسورانه داشت و با ایستادن در رده بیستم جواز حضور در فینال مسابقات را کسب کرد تا آخرین نماینده ایران در روزهای آتی باشد.
یک صعود شیرین و نویدبخش
صدای سوت پایان بازی‌ها در ناگویا، صدای آغاز یک دوران جدید برای ورزش ایران است. کسب ۵۲مدال رنگارنگ و ایستادن در جایگاه ششم آسیا، آن هم در رقابت با غول‌هایی که بودجه‌های نجومی در ورزش سرمایه‌گذاری می‌کنند، یک دستاورد عظیم است. جهش از جایگاه هفتم در هانگژو ۲۰۲۲ به جایگاه ششم در ناگویا ۲۰۲۶ و از همه مهم‌تر، افزایش تعداد مدال‌های طلا از ۱۳ به ۱۹، به روشنی نشان‌دهنده کیفی‌سازی کاروان ورزشی ایران و تمرکز بر مدال‌های مرغوب است. روز پایانی با چهار مدال طلا در والیبال، تکواندو و کشتی آزاد، نمایشی چکیده از غیرت، مهارت و توانمندی جوانان ایرانی بود. این پایان خوش، نه‌تنها کام ملت ایران را در روزهای پاییزی شیرین کرد، بلکه نویدبخش روزهای روشن‌تری در آوردگاه‌های جهانی و المپیک‌های آینده خواهد بود. ناگویا ۲۰۲۶ با تمام اشک‌ها و لبخندهایش به تاریخ پیوست، اما حماسه دلاورمردان و شیرزنان ایرانی در این رقابت‌ها، تا ابد در سینه تاریخ ورزش آسیا و ایران ثبت خواهد ماند. خسته نباشید دلاوران، خداقوت قهرمانان!
دیدگاه تان را بنویسید