پرده جدید درام آتزوری؛ نه پیرلو، نه مالدینی!
زلزله در رم
نگار رشیدی
فوتبال ایتالیا همیشه فراتر از یک ورزش ساده بوده است؛ درام، سیاست، غرور و شوکهای ناگهانی، با رگ و پی فوتبال در سرزمین چکمه عجین شدهاند. اما آنچه در ۲۴ساعت گذشته در اردوگاه آتزوری رخ داده، حتی با استانداردهای درامسازی ایتالیاییها نیز یک شاهکار تمامعیار است! داستانی که با رویای بزرگ و جانانه جذب پپ گواردیولا شروع شد و با سرخوردگی رسیدن به آندرهآ پیرلو ادامه یافت، ناگهان با یک انفجار سهمگین سیاسی و مدیریتی فرو ریخت. پیرلو پرید، پائولو مالدینی و لئوناردو در آستانه استعفا قرار گرفتند و فدراسیون فوتبال ایتالیا اکنون در وسط یک ویرانه، خشمگین و سردرگم به دنبال راه نجات میگردد.
دوشنبه سیاه در رم
همه چیز برای دوشنبه، ۲۷ ژوئیه، برنامهریزی شده بود. وکلای آندرهآ پیرلو و نمایندگان فدراسیون فوتبال ایتالیا (FIGC) قرار بود در رم پشت یک میز بنشینند. بندهای فسخ قرارداد پیرلو با باشگاه یونایتد افسی امارات روی میز بود تا پس از امضا، قهرمان جامجهانی ۲۰۰۶ رسما به عنوان سرمربی جدید لاجوردیپوشان معارفه شود. اما درست در آستانه شلیک نهایی، جووانی مالاگو، رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا، وارد معرکه شد و ترمز دستی را با تمام قدرت کشید! مالاگو به یکباره تمام توافقات را متوقف کرد. دلیل رسمی؟ یک جنجال سیاسی و مالی سنگین. نامزدی پیرلو که از همان ابتدا به دلیل کارنامه ضعیف مربیگریاش با موجی از انتقادات رسانهای همراه بود، ناگهان زیر ضربات خردکننده افشاگریهای سیاسی قرار گرفت. دلیل اصلی
توقف چیست؟
همکاری تجاری پیرلو به عنوان سفیر جهانی با فونبت (Fonbet)، یک پلتفرم روسی شرطبندی ورزشی و ارتباط مالی عمیق او با سرگئی لوماکین (تاجر میلیاردر روسی و مالک باشگاه یونایتد افسی امارات)، فشار سیاسی عظیمی را به فدراسیون وارد کرد. علاوه بر این، تعارض منافع و عدمسازگاری قانونی به دلیل فعالیت پسر پیرلو به عنوان مدیر برنامه ورزشی، پرونده او را کاملا مسموم کرد. مالاگو به این نتیجه رسید که نیمکت مقدس آتزوری نمیتواند زیر سایه چنین حواشی سنگینی قرار گیرد.
دفاعی که کارساز نشد
آندرهآ پیرلو که خود را در مرکز یک طوفان سیاسی-ورزشی میدید، سکوتش را با پیامی بلند و دردناک در شبکههای اجتماعی شکست. او سعی کرد حساب خود را از بازیهای سیاسی جدا کند و نوشت:«در روزهای اخیر با تلخی فراوان شاهد بحثهایی بودهام که پیرامون نام من و احتمال بر عهده گرفتن نقش سرمربی تیم ملی شکل گرفته است. همکاریای که در مرکز این جنجال قرار گرفته، صرفا ماهیتی تجاری و ورزشی دارد. نسبت دادن معنای سیاسی به آن، یعنی نسبت دادن باورهایی به من که هرگز بیان نکردهام و به من تعلق ندارند. عشق به ایتالیا به سمت و مقام وابسته نیست.» پیرلو در پایان از مالدینی و لئوناردو بابت احترام و اعتمادی که به او داشتند تشکر کرد؛ جملاتی که بیشتر شبیه به یک نطق خداحافظی تلخ و سرافکنده از نیمکتی بود که هرگز روی آن ننشست. اما بیانیه او نتوانست فضای مسموم رم را آرام کند، بهویژه وقتی خود باشگاه عربی نیز رد کرد که پست مربیگری پیرلو بیارتباط با اسپانسر روسی بوده است.
پروژه بزرگی که خاکستر شد
اکنون ترکشهای این بمب، مستقیم به مغز مدیریتی آتزوری اصابت کرده است. پائولو مالدینی و لئوناردو، دو اسطورهای که مسئولیت بازسازی ساختاری فوتبال ایتالیا را بر عهده گرفته بودند، حالا احساس تحقیر و خیانت میکنند. آنها ابتدا درهای خانه گواردیولا و آنچلوتی را زدند و پاسخ منفی شنیدند. سپس تمام اعتبار خود را وسط گذاشتند تا پروژه را با پیرلو پیش ببرند. حالا که رئیس فدراسیون شخصا گزینه آنها را وتو و مایه آبروریزی رسانهای کرده است، ماندن این دو مدیر عملا غیرممکن به نظر میرسد. گزارشها حاکی از آن است که مالدینی و لئوناردو در آستانه استعفای فوری قرار دارند. جلسه شورای فدرال که برای سهشنبه ۲۸ ژوئیه برنامهریزی شده بود، حالا به دادگاهی برای تعیین تکلیف این فروپاشی مدیریتی تبدیل شده است. اگر مالدینی برود، پروژهای که قرار بود آتزوری را مدرن کند، قبل از شروع به کاملی نابود شده است.
شطرنج جدید در رم
با کنار رفتن پیرلو و احتمال خروج مالدینی، مالاگو باید کل پلن مدیریتی و فنی تیم ملی را از نو طراحی کند. مهلت نهایی فدراسیون برای جمعوجور کردن این خردکنندهترین بحران دهه اخیر، ۳۱ ژوئیه تعیین شده است. اما گزینههای روی میز چیست؟ اول از همه تغییرات در کادر مدیریتی؛ جورجو کیهلینی کاپیتان سابق و محبوب آتزوری، جدیترین گزینه برای جانشینی مالدینی به عنوان مدیر فنی جدید است. کلودیو رانیری پیرمرد باوقار و باتجربه فوتبال ایتالیا، به عنوان گزینهای تعدیلکننده مد نظر است تا آرامش را به بدنه مدیریتی فدراسیون بازگرداند. در گام دوم نوبت به بررسی گزینههای نیمکت سرمربیگری است. مانچو، معمار قهرمانی ایتالیا در یورو ۲۰۲۱، رابطه بسیار نزدیکی با مالاگو دارد. با وجود تیرگی روابط پس از جدایی ناگهانیاش در سال ۲۰۲۳ برای رفتن به عربستان، او حالا چراغ سبز نشان داده است. مانچینی حتی با یک قرارداد چهار ساله به ارزش دو میلیون یورو در هر سال (رقمی بسیار معقول) موافقت کرده تا برای جبران مافات برگردد. البته پای آنتونیو کونته هم در میان است و نام غول تشنه جام هنوز مطرح است. البته جذب کونته نیازمند بودجهای سنگینتر است، اما گفته میشود سازمان سریآ حاضر است برای تامین دستمزد او به فدراسیون کمک مالی کند. سیلویو بالدینی، سرمربی فعلی تیم زیر ۲۱سال ایتالیا هم به عنوان یک گزینه داخلی و بیدردسر، طرفداران خاص خود را در فدراسیون دارد.
بحران مطلق
ایتالیا که روزی به دنبال انقلاب تاکتیکی پپ گواردیولا بود، اکنون در بدترین و تاریکترین وضعیت مدیریتی خود قرار دارد. سریالی که با رویاپردازیهای پرطمطراق آغاز شد، حالا به یک درام سیاسی با محوریت پلتفرمهای شرطبندی روسی، استعفای اسطورهها و دادگاههای فدراسیونی تبدیل شده است. تنها چند روز تا ضربالاجل ۳۱ ژوئیه باقی مانده و لاجوردیپوشان نه سرمربی دارند، نه مدیر فنی و نه سری آسودهای برای خوابیدن. آیا بازگشت مانچینی یا حضور کونته میتواند این کشتی به گل نشسته را نجات دهد، یا زلزلهای که با نام پپ و پیرلو آغاز شد، فوتبال ایتالیا را به کلی ویران خواهد ساخت؟ پاسخ این سوال، زیباترین و در عین حال ترسناکترین پرده از درام لاجوردی رم خواهد بود.
دیدگاه تان را بنویسید