روایتی از صد روز تعلیق، جنگ سهمیهها و معمای لیگ بیستوپنجم
سوت پایان در سکوت
نگار رشیدی
بیش از صد روز از آخرین باری که سوت داوران در ورزشگاههای ایران به صدا درآمد میگذرد. چمنهای سبز که روزگاری میزبان هیاهوی دهها هزار تماشاگر و نبرد گلادیاتورهای مستطیل سبز بودند، حالا در سکوتی سنگین و کشدار فرو رفتهاند. جنگ ۴۰روزه، همچون طوفانی سهمگین، نهتنها نظم زندگی عادی، بلکه ضربان قلب فوتبال ایران را هم از کار انداخت. حتی با برقراری آتشبس، گرمای رقابت به رگهای لیگ بیستوپنجم بازنگشت. این داستانی است از یک سرگردانی بزرگ؛ روایتی از لیگی که در برزخ نیمهتمام ماندن دستوپازد و مدیرانی که در هزارتوی تصمیمگیری گم شدند.
در راهروهای تاریک و پرالتهاب سازمان لیگ، زمزمهها به فریاد تبدیل شده است. باشگاههای ایرانی که هر کدام منافع خود را در این آشفتهبازار میجویند، به دو قطب کاملا نامتوازن تقسیم شدهاند. در یک سوی میدان، ائتلافی قدرتمند متشکل از ۱۳تیم لیگ برتری ایستادهاند؛ تیمی از مدیران و مربیان که خسته از بلاتکلیفی، قاطعانه شمشیر را از رو بستهاند و خواهان پایان دادن به این کابوس صد روزه هستند. آنها میخواهند سوت پایان لیگ۲۵ همین حالا به صدا درآید. در میانه میدان، استقلالیها با احتیاط قدم برمیدارند. آبیپوشان پایتخت با رأیی ممتنع، در سکوت نظارهگر بازیاند. هرچند اگر به خلوت آنها سرک بکشید، کفه ترازوی تمایلشان به سمت تعطیلی دائم مسابقات سنگینی میکند. اما در سوی دیگر، تنها دو قلعه همچنان مقاومت میکنند؛ پرسپولیس و گلگهر. این دو تیم که هنوز رویاهای نیمهتمامی در سر دارند، با تمام قوا برای از سرگیری مسابقات پافشاری میکنند. سرخپوشان پایتخت و سرمهایپوشان سیرجان، هر روز به درهای بسته فدراسیون میکوبند، اما تا این لحظه، تیرشان به سنگ خورده و تلاشهایشان در برابر دیوار بلند انفعال مقامات ارشد فدراسیون و سازمان لیگ راه به جایی نبرده است. صد روز گذشته و فدراسیوننشینها همچنان در طلسم عدم اجماعنظر گرفتارند.
در حالی که لیگ در کما به سر میبرد، سایه سنگین کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) و ضربالاجلهای بیرحمانهاش، خواب را از چشمان مدیران سلب کرده است. ماجرای انتخاب نمایندگان ایران در فصل آتی مسابقات آسیایی، به یک تراژدی پیچیده تبدیل شده است. تکلیف دو صندلی در قطار لیگ نخبگان مشخص است؛ استقلال و تراکتور با خیالی آسوده بلیتهای خود را در جیب دارند. اما بحران اصلی، بر سر تصاحب سهمیه سوم است. سپاهان، تیمی که میتوانست با نشستن بر رده سوم جدول، این سهمیه را مال خود کند، در آزمون دشوار دریافت مجوز حرفهای مردود شد و از گردونه رقابت کنار رفت. حالا سه مدعی با چنگ و دندان برای رسیدن به آسیا میجنگند. گلگهر که در رده چهارم ایستاده، یک بازی بیشتر از چادرملو و پرسپولیس انجام داده است. اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود؛ حکم جنجالی کمیته انضباطی که پیروزی سه بر صفر را برای گلگهر مقابل چادرملو به ارمغان آورد، معادلات این رقابت را به کلافی سردرگم تبدیل کرده است.
هیئترئیسه فدراسیون برای فرار از این فشار خردکننده، به یک راهکار قدیمی متوسل شد؛ تشکیل کارگروه ویژه. اما خروجی این کارگروه نهتنها آبی بر آتش نریخت، بلکه خود به جرقهای برای شعلهورتر شدن حواشی تبدیل شد. کارگروه، سناریویی دو وجهی و شبیه به فیلمهای معمایی روی میز گذاشت؛ از یک سو اگر رای کمیته استیناف در پرونده شکایت گلگهر از مهاجم پاراگوئهای چادرملو تا پیش از ۳۱ خردادماه صادر شود و تیم سیرجانی برنده این دادگاه ورزشی لقب بگیرد، آنها چمدانهایشان را برای حضور در لیگ قهرمانان آسیا۲ خواهند بست اما اگر این حکم صادر نشود، یک تورنمنت سهجانبه و مینیاتوری بین گلگهر، چادرملو و پرسپولیس برگزار خواهد شد تا نبرد گلادیاتورها در زمین چمن تکلیف مسافر آسیا را مشخص کند. واکنشها به این ایده، قابل پیشبینی بود. پرسپولیس که تشنه بازی و بازگشت به رقابت بود، بلافاصله چراغ سبز نشان داد. اما گلگهر و چادرملو، با قاطعیت این پیشنهاد را پس زدند تا ایده کارگروه، در نطفه خفه شود.
در حالی که فوتبال ایران در تب میسوزد، رئیس فدراسیون در سفری طولانی و پیچیده قرار دارد. قرار بود جلسه حیاتی هیئترئیسه از ابتدای هفته برگزار شود، اما چمدانهای بسته مهدی تاج همه چیز را به تعویق انداخت. او در یک سفر زمینی طاقتفرسا از تهران به وان رفت، از آنجا به استانبول پرواز کرد و حالا در انتظار است تا در صورت قطعی شدن موعد جلسهاش با مسئولان فیفا، عازم شهر تیخوانا در مکزیک شود و به اردوی تیم ملی بپیوندد. اما تاج میداند که نمیتواند از راه دور، آتش این بحران را نادیده بگیرد. او اعلام کرده که حتی اگر در ینگه دنیا هم باشد، به صورت آنلاین در جلسه جنجالی هیئترئیسه که تا پایان همین هفته برگزار خواهد شد، شرکت میکند. در این جلسه، قرار است یک اتفاق مهم رخ دهد؛ وتوی ایده تورنمنت سهجانبه. در حالی که سه عضو کارگروه (حجت کریمی، علی خطیر و حیدر بهاروند) موافق این ایده بودند، اکثریت قاطع هیئترئیسه شمشیرهای خود را برای رد آن تیز کردهاند. پیشبینیها حاکی از آن است که این طرح با هفت رای مخالف در برابر چهار رای موافق به زبالهدان تاریخ فوتبال ایران فرستاده خواهد شد. ادله حقوقی نشان میدهد که شانس چادرملو برای پیروزی در کمیته استیناف بسیار ضعیف است و با توجه به عملکرد درخشان گلگهر در فصل اخیر (حضور در جمع هشت تیم برتر جام حذفی و میانگین امتیازی بالا)، سیرجانیها شانس اول و آخر معرفی به عنوان سومین نماینده آسیایی ایران هستند.
در حالی که لیگ در کما به سر میبرد، سایه سنگین کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) و ضربالاجلهای بیرحمانهاش، خواب را از چشمان مدیران سلب کرده است. ماجرای انتخاب نمایندگان ایران در فصل آتی مسابقات آسیایی، به یک تراژدی پیچیده تبدیل شده است
اما شاهبیت این غزل تلخ، در جای دیگری سروده میشود. مقامات ارشد فدراسیون، با تکیه بر گزارشهای کارشناسان سازمان لیگ، تصمیم خود را برای شلیک تیر خلاص به پیکر نیمهجان لیگ۲۵ گرفتهاند. اتفاق شگفتانگیز این ماجرا، چرخش ۱۸۰درجهای مهدی تاج است. مردی که تا پیش از این سفت و سخت مقابل ایده ۱۸تیمی شدن لیگ برتر ایستاده بود، حالا تحت تاثیر شرایط فورسماژور و استثنایی فعلی، به جرگه موافقان پیوسته است. وقتی سهمیههای آسیایی تقسیم شوند، دیگر ادامه لیگی که ۱۰۰روز رنگ توپ را به خود ندیده، نه جذابیتی دارد و نه اهمیتی. مدیران عامل باشگاهها، چه به صورت شفاهی و چه مکتوب، فشار بیامانی به فدراسیون آوردهاند. خواسته اکثریت مطلق آنها یک کلمه است؛ پایان. به نظر میرسد در جلسه آتی هیئترئیسه، این خواسته جامه عمل خواهد پوشید. با مصوبه هیئترئیسه، جدول ردهبندی فریز خواهد شد، لیگ۲۵ به عنوان یکی از عجیبترین، جنجالیترین و تلخترین دورههای تاریخ فوتبال ایران به صورت نیمهتمام در آرشیو تاریخ بایگانی میشود و سوت آغاز آمادهسازی برای لیگی جدید، با چهرهای متفاوت و ۱۸تیم، در گوش فوتبال ایران طنینانداز خواهد شد. تیمها حالا باید خاکستر لیگ بیستوپنجم را از روی شانههای خود بتکانند و برای فصلی نو،
از نو متولد شوند.
دیدگاه تان را بنویسید