جنون در آنفیلد

 آریا طاری

آنفیلد یک‌شنبه شب شبیه هیچ شب دیگری نبود. ابرها چنان پایین آمده بودند که انگار می‌خواستند شاهد نزدیک‌ترین تقابل تاریخ مدرن لیگ برتر باشند. برای هواداران لیورپول، این فقط یک بازی نبود؛ فرصتی بود برای اثبات اینکه دوران پسا-کلوپ با آرنه اسلوت، همچنان با همان هیولاهای ذهنی ادامه دارد. برای سیتی، این یک ماموریت غیرممکن بود؛ پیروزی در ورزشگاهی که سال‌هاست به گورستان رویاهای پپ تبدیل شده بود. 

شطرنج در لبه پرتگاه

آرنه اسلوت با آن چهره آرام و متفکر، شبیه جراحی بود که می‌خواست با کم‌ترین برش، قلب حریف را خارج کند. او لیورپول را با سیستمی منعطف چیده بود؛ پرس سنگین در ۲۰ دقیقه اول و سپس عقب‌نشینی هوشمندانه. اسلوت می‌دانست که اگر به سیتی فضا بدهد، توسط پاس‌های مکرر تله‌گذاری می‌شود. اما پپ؛ برعکس، این بار ناآرام‌تر از همیشه بود. او می‌دانست که آرسنال با پیروزی پرگل روز قبل، فاصله را زیاد کرده است. پپ در نیمه اول مدام با میکل آرتتا (در ذهن خود) می‌جنگید. او تیمش را با یک دفاع سه نفره کاذب به میدان فرستاد تا میانه زمین را از لیورپول بگیرد. درگیری لفظی این دو در دقیقه۶۰ بر سر یک پرتاب اوت، نمادی از تنش جاری در کنار خط بود. اسلوت با لبخندی کنایه‌آمیز و پپ با فریادهایی که رگ گردنش را برجسته کرده بود. 

از عرش تا فرش

اگر قرار باشد برای این بازی یک قهرمان تراژیک انتخاب کنیم، کسی جز شماره ۸ لیورپول نیست. لحظه اوج؛ در دقیقه ۷۴، وقتی او پشت توپ ایستاد، تمام استادیوم می‌دانست چه در راه است. ضربه او نه یک شلیک، بلکه یک پیام بود. توپ چنان چرخشی داشت که حتی دوربین‌های فوق‌سریع هم در شکار مسیرش ناتوان بودند. وقتی توپ به تور بوسه زد، سوبوسلای به سمت دوربین‌‌ها دوید و دستانش را باز کرد؛ گویی می‌خواست تمام عشق شهر را در آغوش بکشد. اما لحظه سقوط؛ فوتبال بی‌رحم است. در دقیقه ۱۳+۹۰، همان پاهایی که آن سوپرگل را ساخته بودند، در یک لحظه از کار افتادند. کشیدن پیراهن ارلینگ هالند در حالی که او به سمت دروازه خالی می‌دوید، تصمیمی از سر استیصال بود. کارت قرمز مستقیم کریگ پاوسون، پایان تلخی برای مردی بود که تا مرز جاودانگی رفته بود. او با چشمانی خیس و سری پایین زمین را ترک کرد، در حالی که هواداران همچنان نامش را فریاد می‌زدند. 

جادوگر ریزنقش

برناردو سیلوا نقش روح سیتی را بازی کرد. او در تمام نقاط زمین دیده می‌شد؛ یک لحظه در حال تکل زدن زیر پای صلاح و لحظه‌ای دیگر در حال طراحی حمله. گل تساوی او در دقیقه ۸۴، کلاس درس جای‌گیری بود. در حالی که همه مدافعان لیورپول محو تماشای قامت هالند بودند، برناردو مثل یک سایه از پشت سر آنها خزید و توپ را به جایی فرستاد که آلیسون حتی فکرش را هم نمی‌کرد. او پس از گل، به جای جشن گرفتن، سر هم‌تیمی‌هایش فریاد می‌زد تا سریع‌تر به دایره میانی برگردند. این همان ذهنیتی است که سیتی را در این سال‌ها در اوج نگه داشته است.

غول آبی‌پوش

هالند تا دقیقه۹۰ بازی، یکی از ضعیف‌ترین نمایش‌های فصلش را داشت. کوناته و فن‌دایک او را در یک قفس فیزیکی حبس کرده بودند. اما تفاوت ستاره‌های بزرگ با دیگران در همین یک لحظه است. وقتی پنالتی اعلام شد، فشار روی دوش هالند معادل چندین تن بود. او نه‌تنها باید بازی را می‌برد، بلکه باید طلسم گل نزدن در آنفیلد را هم می‌شکست. نگاه او به آلیسون قبل از ضربه، شبیه نگاه یک شکارچی به طعمه زخمی بود. ضربه او محکم نبود، اما دقیق بود. هالند با این گل، نه‌تنها سه امتیاز را گرفت، بلکه به لحاظ روانی، سد بزرگی را در مسیر حرفه‌ای‌اش تخریب کرد. 

فاجعه و رستگاری

بکر برابر دوناروما؛ دروازه‌بانی در چنین سطحی، راه رفتن روی لبه تیغ است. دروازه‌بان لیورپول در تمام بازی فوق‌العاده بود. دو تک‌به‌تک را از فودن گرفت. اما آن خروج دیرهنگام در دقیقه۹۲... آلیسون برای لحظه‌ای تردید کرد و همین تردید، به قیمت شکست لیورپول تمام شد. برخورد او با ماتئوس نونس، یک پنالتی بی‌بحث بود. او که همیشه فرشته نجات سرخ‌هاست، یک‌شنبه شب در نقش پاشنه آشیل ظاهر شد. اما دوناروما؛ در سمت دیگر، سنگربان ایتالیایی سیتی نشان داد چرا پپ برای جذب او پافشاری کرده بود. سیو او در دقیقه ۹۶ روی شلیک مک‌آلیستر، چیزی در حد معجزه بود. او با قد دو متری‌اش چنان به سمت گوشه پایین شیرجه زد که انگار جاذبه زمین بر او اثری ندارد. آن سیو، در واقع گل پیروزی 

سیتی بود.

دلیل برتری

بسیاری معتقدند لیورپول مستحق باخت نبود، اما آمار و جزئیات چیز دیگری می‌گویند. وقتی بازی گره خورد، پپ، ریان چرکی و ماتئوس نونس را به زمین فرستاد. هر دو بازیکن در گل دوم نقش مستقیم داشتند. در مقابل، تعویض‌های اسلوت بیشتر جنبه تدافعی داشت تا حفظ نتیجه، که باعث شد ابتکار عمل در ۱۰ دقیقه پایانی به دست سیتی بیفتد. لیورپول بعد از گل سوبوسلای، بیش از حد احساسی بازی کرد. آنها به جای مدیریت بازی، تحت تاثیر جو ورزشگاه به دنبال گل دوم رفتند و همین موضوع باعث شد در ضدحملات آسیب‌پذیر 

شوند.

و اما جدول

سیتی حالا ۵۰ امتیازی است و آرسنال ۵۶ امتیازی را بالای سر خودش می‌بیند. حالا سیتی امیدوار است که آرسنال در بازی‌های سخت ماه مارس امتیاز از دست بدهد. لیورپول هم حالا باید نگران سهمیه باشد، چراکه تیم‌های زیادی سایه به سایه آنها حرکت می‌کنند. بازی یک‌شنبه شب ثابت کرد چرا لیگ برتر انگلیس پربیننده‌ترین لیگ جهان است. در شبی که ستاره‌ها درخشیدند، قلب‌ها شکست و رکوردها جابه‌جا شد، برنده‌ اصلی فوتبال بود. آنفیلد اگرچه این هفته غمگین به خانه رفت، اما شاهد نمایشی بود که تا دهه‌ها درباره‌اش صحبت خواهد شد. پپ گواردیولا در حالی که زیر باران شدید به سمت رختکن می‌رفت، رو به دوربین‌ها فقط یک جمله گفت:«این، ذات فوتبال است؛ تا آخرین ثانیه 

نفس بکش!»