فعال صنفی زنان کارگر، با دست گذاشتن روی ریشه بحران ناامنی شغلی، می‌گوید: «هر صبح هزاران زن سرپرست خانوار، پیش از آنکه نگران ساعت ورود به محل کار باشند، نگران این هستند که آیا فردا نیز شغلی خواهند داشت یا خیر. بسیاری از آنان تنها نان‌آور خانواده هستند و کوچک‌ترین وقفه در اشتغال، معیشت، آموزش فرزندان، سلامت روان و حتی کرامت انسانی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.»  سیمین یعقوبیان، در ادامه بر اهمیت بنیادین این موضوع تاکید کرده و می‌افزاید: «در چنین شرایطی، امنیت شغلی دیگر یک مطالبه صنفی نیست؛ بلکه ضرورتی اجتماعی و یکی از ارکان امنیت ملی محسوب می‌شود.»  این فعال صنفی یعقوبیان با انتقاد از بی‌توجهی به مصوبات قانونی، به صراحت تصریح می‌کند: «طبق مستندات قانونی موجود، با وجود تصویب مصوبه هیات وزیران به شماره ۱۵۲۶۰۶/ت۵۵۵۹۷ه- مورخ ۱۳۹۸/۱۱/۲۹ مبنی بر تفکیک مشاغل مستمر و غیرمستمر و تعیین نصاب ۴ سال، هنوز بخش قابل توجهی از کارگران در مشاغل با ماهیت دائمی، با قراردادهای یک‌ماهه و سه‌ماهه مشغول به کار هستند.»  وی با ابراز تاسف از پیامدهای این تخلف آشکار ادامه می‌دهد: «این وضعیت عملاً امنیت شغلی را از نیروی کار سلب کرده و امکان برنامه‌ریزی برای آینده را از خانواده‌های کارگری گرفته است.» 

 

کپی شد