نازنین دشتی 

وقتی دراگان اسکوچیچ و روبرتو مانچینی در ابتدای بازی با هم دست دادند، می‌شد سنگینی این تقابل تاکتیکی را حس کرد. مانچینی که با کوله‌باری از افتخارات اروپایی هدایت السد را برعهده گرفته، می‌دانست که تراکتور اسکوچیچ، تیمی نیست که به راحتی باج بدهد. تراکتور با ۱۴‌امتیاز و به عنوان تیم دوم جدول وارد میدان شده بود و السد برای بقا در کورس، به این پیروزی نیاز حیاتی داشت. تراکتور بازی را با اعتمادبه‌نفس آغاز کرد. حضور علیرضا بیرانوند در درون دروازه و زوج شجاع و سدلار در قلب دفاع، نوید یک شب مستحکم را می‌داد. اما فوتبال همیشه از جایی ضربه می‌زند که انتظارش را ندارید. 

دقیقه ‌۲۴ بازی، نقطه عطفی بود که برنامه‌های اسکوچیچ را به هم ریخت. مهدی ترابی، مهندس میانه میدان تراکتور، از ناحیه عضله پشت ساق احساس ناراحتی کرد. چهره‌ نگران او روی چمن‌های جاسم بن حمد، خبر از یک تعویض اجباری می‌داد. رجی لوژکیا وارد زمین شد، اما غیبت ترابی باعث شد تا ریتم تند و خلاقانه‌ تراکتور در میانه میدان کمی با سکته روبه‌رو شود. با این حال، تراکتور در نیمه اول پا پس نکشید. دوماگوی دروژدک در دقیقه ‌۱۴ با یک شوت سرکش اولین هشدار جدی را به مشعل برشام داد. دقایقی بعد، نوبت به امیرحسین حسین‌زاده رسید تا با یک‌ودوی زیبا، لرزه بر اندام خط دفاعی السد بیندازد، اما ضربه‌ او با بدشانسی از بالای دروازه به بیرون رفت. 

السد در نیمه اول تحت فشار بود؛ تا جایی که روبرتو مانچینی در دقیقه‌۳۰ با یک تصمیم بی‌رحمانه، جیوانی مدافع راست خود را بیرون کشید تا نشان دهد از عملکرد دفاعی تیمش مقابل وینگرهای تراکتور راضی نیست. اما السد یک برگ برنده داشت که تمام معادلات را تغییر می‌داد؛ اکرم عفیف. عفیف، ستاره‌ای که انگار در میانه میدان راه می‌رود اما با هر لمس توپ، یک سناریوی جدید می‌نویسد، در این بازی همه کاره بود. او تنها نبود؛ حضور ستارگانی مثل روبرتو فیرمینو (ستاره سابق لیورپول) و کلودینیو، باعث شده بود تا هر زمان که توپ به نیمه زمین تراکتور می‌رسید، بوی خطر به مشام برسد. علیرضا بیرانوند در دقیقه ‌۳۶ با یک واکنش استثنایی مقابل شوت کلودینیو، نشان داد که چرا هنوز شماره یک ایران است، اما فشار السد در حال افزایش بود. 

نیمه دوم با حملات زهردار تراکتور شروع شد. دانیال اسماعیلی‌فر در دقیقه ‌۵۴ با یک دریبل زیدانی و عبور از دو بازیکن، موقعیت فوق‌العاده‌ای برای حسین‌زاده ساخت، اما باز هم مشعل برشام، دیوار نفوذناپذیر السد بود. قانون نانوشته فوتبال در دقیقه ‌۶۲ گریبان تراکتور را گرفت؛ اگر نزنی، می‌خوری. روی یک ارسال از سمت چپ توسط پدرو میگل، مدافعان تراکتور برای یک لحظه غفلت کردند. اکرم عفیف با هوشیاری تمام، توپ را در محوطه جریمه برای رافا موچیکا کاشت تا این مهاجم اسپانیایی با یک ضربه‌ تمام‌کننده، قفل دروازه بیرانوند را باز کند. پس از این گل، دوربین‌ها شجاع خلیل‌زاده را شکار کردند که با فریادهایش سر محمد نادری، به عدم یارگیری صحیح 

اعتراض می‌کرد. 

تراکتور سراپا حمله شد. اسکوچیچ با آوردن تومیسلاو اشترکالی و سیدمهدی حسینی سعی کرد جان تازه‌ای به خط حمله بدهد. شوت‌های ناگهانی لوژکیا و هلیلوویچ یکی پس از دیگری با واکنش‌های خیره‌کننده‌ برشام به کرنر می‌رفت. انگار توپ قرار نبود از خط دروازه السد عبور کند. در حالی که تراکتور برای گل تساوی می‌جنگید، در دقیقه ‌۸۸ باز هم جادوی عفیف تکرار شد. او با یک پاس خط‌شکن، دفاع تراکتور را از بازی خارج کرد، توپ به کلودینیو رسید و ارسال بیرون‌پای او در دهانه دروازه به روبرتو فیرمینو رسید. مهاجم برزیلی با همان خونسردی همیشگی‌اش، کار را تمام کرد؛ دو بر صفر به سود السد. اگر درخشش بیرانوند در دقایق پایانی نبود، شاید نتیجه سنگین‌تر هم می‌شد، اما ایستادگی او مانع از فروپاشی بیشتر شد. 

تراکتور شایسته‌ شکست با دو گل نبود، اما فوتبال در سطح نخبگان آسیا، جای کوچک‌ترین اشتباهی نیست. شاگردان اسکوچیچ حالا باید از این شکست درس بگیرند و بدانند که برای صعود به عنوان تیم‌های برتر، باید در بازی‌های بزرگ، از نیم‌فرصت‌ها گل بسازند. لیگ نخبگان هنوز برای سرخ‌های تبریز تمام نشده، اما زنگ خطر در دوحه به صدا درآمد. 

با توجه به نتایج بازی‌های این هفته و داده‌های به ثبت رسیده، جدول لیگ نخبگان آسیا به یک دیگ جوشان تبدیل شده است. رقابت در میانه‌ جدول به قدری فشرده است که یک پیروزی یا شکست، جایگاه تیم‌ها را به کلی دگرگون می‌کند. الهلال با ۱۹‌امتیاز عملا در سیاره‌ای دیگر سیر می‌کند. آنها با فاصله پنج امتیازی نسبت به تیم دوم، حاشیه امنیت بسیار بالایی برای خود ایجاد کرده‌اند و به احتمال زیاد به عنوان تیم اول راهی مرحله بعد خواهند شد. عجیب‌ترین بخش جدول، حضور سه تیم الاهلی عربستان، تراکتور و الوحده امارات در امتیاز ‌۱۴ است. 

تراکتور که تا پیش از بازی با السد، جایگاه دوم را قرق کرده بود، حالا به دلیل تفاضل گل یا بازی رودررو (با توجه به باخت دو بر صفر این هفته) به رده سوم سقوط کرده است. این یعنی کوچک‌ترین لغزش در هفته پایانی می‌تواند تراکتور را حتی به رده‌های پایین‌تر هم بفرستد. الاتحاد با ۱2‌امتیاز، سایه‌به‌سایه تراکتور و الوحده حرکت می‌کند. اگر تراکتور در بازی بعدی خود متوقف شود و الاتحاد پیروز شود، سرخ‌پوشان تبریزی ممکن است حتی رتبه سوم را هم از دست بدهند. السد با بردی که مقابل تراکتور به دست آورد، هشت ‌امتیازی شد و خودش را به رتبه هشتم رساند. این یعنی آنها حالا در منطقه صعود هستند و برای تثبیت جایگاه خود در هفته پایانی، با چنگ و دندان خواهند جنگید. 

تراکتور صعودش قطعی است (چون تیم‌های نهم به بعد فاصله زیادی دارند)، اما رتبه صعود بسیار حیاتی است. طبق قوانین، تیم سوم جدول در مرحله حذفی باید با تیم ششم بازی کند، در حالی که تیم دوم با تیم هفتم روبه‌رو می‌شود. با توجه به قدرت تیم‌های عربستانی، هرچه رتبه تراکتور بالاتر باشد، در مرحله بعد با قرعه‌ مناسب‌تری روبه‌رو خواهد شد. تراکتور در هفته پایانی مهمان الغرافه قطر خواهد بود.