بنادر شمالی تنها ۲۵ تا ۳۰ درصد نیاز نهاده دامی را پوشش می‌دهند

رئیس هیأت‌مدیره اتحادیه واردکنندگان نهاده‌های دامی با اشاره به تداوم واردات نهاده‌های دامی از بنادر شمالی کشور، اظهار کرد: در حال حاضر حجم قابل‌توجهی از نهاده‌ها از طریق بنادر شمالی وارد کشور می‌شود، اما ظرفیت این بنادر برای تخلیه و پذیرش کشتی محدود است. در نهایت می‌توان حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد نیاز نهاده‌های کشور را از طریق بنادر شمالی تامین کرد و بخش عمده نیاز باید از مسیر بنادر جنوبی وارد شود.

داوود رنگی در گفت‌وگو با تجارت‌نیوز،  با تاکید بر اینکه نباید روی حمل زمینی نهاده‌ها حساب باز کرد، بیان کرد: انتقال نهاده دامی از طریق زمینی، چه از بنادر ترکیه و چه از مرزهای پاکستان، بسیار دشوار و پرهزینه است. طولانی شدن زمان حمل و خطر از بین رفتن کالا از جمله مشکلات این شیوه محسوب می‌شود. بنابراین سیاست‌گذاری و حکمرانی در حوزه تامین نهاده باید بر حمل‌ونقل دریایی، چه از مسیر دریای شمال و چه دریای جنوب، متمرکز باشد. او با بیان اینکه ذخایر برخی نهاده‌ها در وضعیت مناسبی قرار دارد، عنوان کرد: در حال حاضر ذخایر کنجاله سویا برای حدود 6 ماه کفایت می‌کند و ذخایر دانه و روغن نیز برای 3 تا 4 ماه مناسب است. با این حال، مسأله اصلی در حال حاضر مربوط به تامین ذرت است.

عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی با اشاره به مشکلات مالی واردکنندگان ذرت، تشریح کرد: یکی از دلایل اصلی مشکل در تامین ذرت، پرداخت نشدن مطالبات واردکنندگان از سوی دولت است. حدود 4 میلیارد یورو از بدهی دولت به واردکنندگان پرداخت نشده و همین مساله توان مالی و ارزی واردکنندگان را به‌شدت کاهش داده است. از سوی دیگر، شرایط پرداخت به فروشندگان خارجی، به‌ویژه برای محموله‌هایی که قرار است از بنادر جنوبی وارد شوند، دشوارتر شده است. برای رزرو یک کشتی، واردکننده باید ابتدا حدود ۳۰ درصد مبلغ را پرداخت کند تا کشتی رزرو شود و پس از آن، بارگیری ممکن است ۱۵ روز تا یک ماه بعد انجام شود. واردکنندگان بخش خصوصی به دلیل وصول نشدن مطالبات خود، در بسیاری از موارد امکان انجام این پرداخت‌ها را ندارند.

رنگی با اشاره به افزایش هزینه‌های بیمه‌ای، مطرح کرد: مسئله دیگر، بیمه جنگی کشتی‌هاست. هر کشتی که قصد ورود به آب‌های ایران را دارد، باید تحت پوشش بیمه جنگی قرار گیرد. بسته به سن کشتی، هزینه این بیمه می‌تواند بین 1.5 تا 3 میلیون دلار باشد و هزینه مضاعفی به قیمت خرید کالا تحمیل کند. او با بیان اینکه کنترل کشتی‌های حامل مواد غذایی برای ایران نیز به یکی از چالش‌های واردات تبدیل شده است، توضیح داد: برخی از این کنترل‌ها ممکن است از دو تا سه هفته و در مواردی تا دو یا سه ماه طول بکشد. در تمام این مدت، خریدار باید هزینه توقف کشتی در آب‌های بین‌المللی را پرداخت کند. مجموع این عوامل، شرایط دشواری را برای تامین نهاده‌های دامی ایجاد کرده است. علاوه بر مشکلات مربوط به حمل‌ونقل، بیمه و کنترل کشتی‌ها، مساله انتقال ارز و پرداخت پول به فروشندگان خارجی نیز مانند گذشته انجام نمی‌شود.

این فعال اقتصادی با اشاره به دشوار شدن انتقال پول از طریق صرافی‌ها، تأکید کرد: در پی اعمال تحریم‌های جدید، بخش قابل‌توجهی از مبالغی که از طریق صرافی‌ها برای فروشندگان خارجی ارسال می‌شود، برگشت می‌خورد یا از سوی دریافت‌کننده رد می‌شود. در نتیجه، فروشنده امکان دریافت پول را پیدا نمی‌کند و کالا در بنادر باقی می‌ماند؛ به‌ویژه کالاهایی که در بنادر ترکیه یا کشورهای همسایه تخلیه شده‌اند.

رنگی همچنین اظهار داشت: ماندگاری کالا در بنادر علاوه بر افزایش خطر از بین رفتن یا آسیب دیدن محموله، هزینه حمل و قیمت تمام‌شده کالا را نیز به‌شدت افزایش می‌دهد. بنابراین مجموعه مشکلات مربوط به انتقال پول، حمل‌ونقل دریایی، بیمه و توقف کشتی‌ها، مستقیماً بر روند تامین نهاده و قیمت تمام‌شده آن اثر می‌گذارد.