شرکت ملی پخش با بنزین بی‌کیفیت جان مردم را نابود می‌کند

این یک ادعا نیست! کمبود روزانه ۱۰ تا ۱۵ میلیون لیتر بنزین درشرایط جنگ، مصرف بالا و محدودیت‌های ناشی از عملیات طرد اقتصادی آمریکا، فشارسنگینی نه صرفا بر شبکه تأمین سوخت بلکه بر جان و مال مردم ایران وارد کرده است. شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی به‌عنوان متولی اصلی تولید و توزیع، با چالش جدی مواجه است.

به گزارش رویداد24، اظهارات مسئولان نشان می‌دهد پالایشگاه‌ها با حداکثر ظرفیت کار می‌کنند و این حداکثر عاملی شده است تا سلامت مردم و هزینه‌های تعمیرات خودرو مردم به دلیل کیفیت پایین بنزین نیز با شتاب بیشتر به سمت نابودی برود. اما ردیف متهم اول این حادثه هولناک کیست؟ محمدصادق عظیمی‌فر، مدیرعامل فعلی شرکت پالایش و پخش یکی از گزینه‌های وزارت نفت در شروع دولت پزشکیان؛ جوانی که گویا این روزها کمیت را بر کیفیت ترجیح داده است. او ادعا می‌کند تلاشش در جهت تأمین حداکثری بنزین است. اما پاسخ نمی‌دهد دقیقا کدام بنزین؟ ساده‌تر بگویم بنزینی که عظیمی‌فر و همکارانش تولید و در شبکه توزیع کرده‌اند، از بی‌بنزینی وضعیت دشوار‌تری برای مردم ایجاد کرده است.

تصور کنید یک شهروند ایرانی در گام نخست مجبور است خودرویی چینی را چند برابر قیمت واقعی خود خریداری کند؛ سپس ۱۰ درصد مالیات بر ارزش افزوده، یک درصد حقوق ورودی به عنوان عوارض پسماند و عوارض هلال احمر، گواهی اسقاط و چندین عوارض و حقوق دولتی دیگر را پرداخت کند، در پایان هم خودرویی تحویل می‌گیرد که با بنزین بی‌کیفیت همان دولتی که چنین هزینه‌هایی را بر بازار خودرو تحمیل کرده است، دچار مشکل فنی همچون یاتاقان، ناک و شکستگی پیستون شود. وقتی هم خودرو دچار مشکل شد، هیچکس مسئولیت آن را گردن نمی‌گیرد.

در این میان، شکایت‌های گسترده مالکان خودرو از کیفیت پایین بنزین افزایش یافته است. طبق برخی گزارش‌ها، بنزین تولید و عرضه‌شده در برخی مناطق، به‌ویژه با اکتان پایین یا اختلاط مواد افزودنی (از جمله گزارش‌هایی درباره متانول)، به موتور‌های حساس آسیب‌زده است. خودرو‌های چینی (به‌خصوص مدل‌های توربوشارژ مانند تیگو) بیشترین آسیب را دیده‌اند و هزینه تعمیر موتور آنها اغلب بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلیون تومان گزارش شده است. در خودرو‌های کره‌ای، ژاپنی و اروپایی این رقم درموارد شدید به نزدیک یک میلیارد تومان هم رسیده است. با این وجود اگر قرار است بنزین چنین بلایی بر سر خودرو‌های مردم بیاورد، دیگر قیمت بنزین برای آنها ۳ یا ۵ و یا حتی ۱۰ هزار تومان نیست، بلکه خیلی بیشتر از این حرف‌ها آب می‌خورد. نکته قابل توجه اینجاست که نمایندگی‌ها معمولاً گارانتی را نمی‌پذیرند و علت را استفاده از بنزین بی‌کیفیت اعلام می‌کنند. در نتیجه تمام هزینه بردوش مالک می‌افتد. در این بین راهکاری که ارائه می‌شود، استفاده از اکتان است؛ مکملی که این روزها در بازار مکاره کشور تحت برند‌های تقلبی و با کیفیت پایین در حال عرضه است. راه حل بعدی سازگار کردن موتورخودرو با شرایط فعلی بنزین است که نوعی راه موقتی محسوب می‌شود. در این صورت دیگر دارنده خودرو از حجم موتور واقعی که برای آن پول داده، استفاده نخواهد کرد.

وقتی سوخت عرضه‌شده توسط شبکه رسمی باعث خسارت جدی به جان و اموال مردم می‌شود، چه کسی پاسخگوست؟ صحبت از سلامت و جان مردم ایران حرفی گزافه است که از آن عبور می‌کنیم، اما موضوع خسارت‌های سنگین به اموال مردم موضوعی است که نمی توان آن را نادیده گرفت اما گویا این موارد برای محمدصادق عظیمی‌فر فاقد اهمیت است. شرکت پالایش و پخش فرآورده های نفتی با وجود شواهد عینی خسارت ناشی از بنزین بی کیفیت، این واقعیت را انکار کرده یا کم‌اهمیت جلوه می‌دهد. در شرایطی که کمبود ۱۰ تا ۱۵ میلیون لیتری روزانه وجود دارد و برای جبران آن به اختلاط و افزودنی‌ها متوسل می‌شوند، شفافیت درباره استاندارد واقعی بنزین و سازوکار جبران خسارت ضروری به نظر می‌رسد.

تردیدی نیست که مدیریت شبکه سوخت در شرایط جنگی و محدودیت تولید و واردات کار ساده‌ای نیست. افزایش توزیع از حدود ۱۳۸ میلیون لیتر در روز در مرداد به حدود ۱۴۵ تا ۱۵۰ میلیون لیتر در برخی روز‌های اخیر، از فشارسنگینی که بر شبکه وارد شده حکایت دارد. اما موفقیت در مدیریت بحران فقط به این نیست که بنزین در جایگاه موجود باشد. بنزین باید با کیفیت مناسب، در زمان مناسب و با اطلاع‌رسانی شفاف عرضه شود.