نظرسنجی‌های جدید درباره انتخابات اسرائیل حاکی است:

نبرد نتانیاهو و آیزنکوت برسر ائتلاف‌سازی

انتخابات کنست قرار است ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ (پنجم آبان) برگزار شود و بر اساس قانون انتخاباتی اسرائیل، برای ورود به پارلمان، هر فهرست انتخاباتی باید دست‌کم ۳.۲۵ درصد آرای معتبر را کسب کند. این مسأله باعث شده عبور یا سقوط احزاب کوچک از حد نصاب انتخاباتی، در هفته‌های پایانی رقابت‌ها به یکی از عوامل اصلی تغییر در نقشه کرسی‌های کنست تبدیل شود.

بر اساس تازه‌ترین نظرسنجی معاریو که روز جمعه منتشر شد، حزب «یاشار» به رهبری گادی آیزنکوت با ۲۲ کرسی همچنان بزرگ‌ترین حزب پیش‌بینی‌شده در کنست است. حزب لیکود به رهبری نتانیاهو ۱۸ کرسی و حزب «باهم» به رهبری نفتالی بنت، نخست‌وزیر اسبق ۱۳ کرسی به دست می‌آورند.

در همین نظرسنجی، «دموکرات‌ها» به رهبری یائیر گولان با دو کرسی افزایش ۱۱ کرسی و «اسرائیل خانه ما» به رهبری آویگدور لیبرمن نیز ۹ کرسی دارند. «یهودیت توراتی متحد» ۸ کرسی، «فهرست مشترک عربی» ۷ کرسی، «شاس» ۷ کرسی، «عوتسما یهودیت» ۹ کرسی، «صهیونیسم مذهبی» و «زهووت» ۶ کرسی، «رعم» ۵ کرسی، حزب «عمخا اسرائیل» به رهبری عوفر وینتر ۴ کرسی و ائتلاف یوعز هندل و یارون زلیخا نیز ۴ کرسی به دست آورده‌اند.

بر مبنای همین نظرسنجی، بلوک مخالف نتانیاهو در مجموع ۶۷ کرسی دارد که ۵۵ کرسی آن متعلق به احزاب صهیونیستی و ۱۲ کرسی متعلق به احزاب عرب است؛ ائتلاف حامی نتانیاهو ۴۹ کرسی و فهرست هندل-زلیخا نیز چهار کرسی دارد. بنابراین حتی با در نظر گرفتن صدرنشینی آیزنکوت در میان احزاب، مسئله اصلی همچنان چگونگی تبدیل آرایش انتخاباتی به یک ائتلاف پارلمانی دارای اکثریت ۶۱ کرسی است.

در رقابت برای نخست‌وزیری نیز تصویر پیچیده است. بر اساس نظرسنجی معاریو، در مقایسه مستقیم میان آیزنکوت و نتانیاهو، ۴۷ درصد آیزنکوت و ۳۹ درصد نتانیاهو را برای تصدی نخست‌وزیری مناسب‌تر دانسته‌اند.

آیزنکوت در هفته‌های اخیر تلاش کرده است موقعیت خود را به عنوان یکی از محورهای اصلی جریان مخالف نتانیاهو تثبیت کند. در یک نظرسنجی پیشین شبکه ۱۲ تلویزیون اسرائیل، ۵۹ درصد از رأی‌دهندگان جناح چپ گفته بودند آیزنکوت را رهبر اصلی این جریان می‌دانند؛ در مقابل، ۱۹ درصد بنت و ۱۱ درصد لیبرمن را رهبر این اردوگاه معرفی کرده بودند. همچنین ۶۵ درصد همین گروه معتقد بودند تعداد کرسی‌های کسب‌شده باید معیار اصلی تعیین نامزد نخست‌وزیری در اردوگاه مخالف نتانیاهو باشد.

همین مسئله به یکی از اختلافات مهم در اردوگاه مخالف نتانیاهو تبدیل شده است. آیزنکوت بر این موضع تأکید دارد که پس از انتخابات، رهبر بزرگ‌ترین حزب باید نامزد نخست‌وزیری باشد و مدل نخست‌وزیری چرخشی را نمی‌پذیرد. در مقابل، وجود چند رهبر سیاسی در این اردوگاه، از بنت و لیبرمن گرفته تا گولان و آیزنکوت، باعث شده رقابت درون این جریان همزمان با رقابت با نتانیاهو ادامه پیدا کند.

«یاشار» همچنین در هفته‌های اخیر تلاش کرده است بخشی از رأی‌دهندگان سنتی، ملی-مذهبی و حتی رأی‌دهندگان ناراضی از لیکود را جذب کند. این حزب با توجه به پیشینه خانوادگی آیزنکوت و مواضع خود درباره خدمت نظامی، آموزش دینی و مسائل اجتماعی، تلاش دارد خود را برای بخشی از رأی‌دهندگان مذهبی و سنتی که با سیاست‌های احزاب راست افراطی همسو نیستند، به عنوان یک گزینه انتخاباتی مطرح کند.

در همین چارچوب، منابع حزبی از هدف‌گذاری برای جذب بخشی از رأی‌دهندگان مردد لیکود سخن گفته‌اند. شبکه ۱۲ نیز گزارش داد که بخش قابل توجهی از آرای حزب عوفر وینتر از اردوگاه نتانیاهو آمده است؛ موضوعی که باعث شده رقابت بر سر رأی‌دهندگان راست‌گرا به یکی از محورهای اصلی فعالیت احزاب در هفته‌های باقی‌مانده تبدیل شود.

وینتر که حزب «عمخای اسرائیل» را رهبری می‌کند، در نظرسنجی‌های اخیر توانسته از حد نصاب عبور کند و چهار کرسی به دست آورد. حضور این حزب در پارلمان می‌تواند بخشی از آرای راست‌گرایان را از احزاب سنتی این اردوگاه از جمله لیکود، جذب کند. در عین حال، احزاب رقیب نیز تلاش دارند رأی‌دهندگان این حزب را به دلیل اینکه خواستار خدمت نظامی حریدی‌ها هستند، به سمت خود بکشانند؛ به همین دلیل وضعیت آن در هفته‌های پایانی انتخابات برای هر دو اردوگاه اهمیت پیدا کرده است.

یکی دیگر از تحولات مهم، تلاش احزاب مخالف برای تقسیم حوزه‌های رأی و جلوگیری از رقابت مستقیم میان خود است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های اسرائیلی، آیزنکوت، بنت، لیبرمن و گولان در حال بررسی راه‌هایی برای تمرکز هر حزب بر گروه‌های خاصی از رأی‌دهندگان هستند؛ به این معنا که اسرائیل خانه بیشتر رأی‌دهندگان راست سکولار و ناراضی از لیکود را هدف بگیرد، یاشار روی رأی‌دهندگان سنتی و ملی-مذهبی میانه‌رو تمرکز کند و بنت و لاپید نیز بر رأی‌دهندگان لیبرال و مخالف نتانیاهو متمرکز بمانند.

در این میان، وضعیت احزاب عرب به یکی از مهم‌ترین و در عین حال پیچیده‌ترین متغیرهای انتخابات بیست‌وششمین دوره کنست تبدیل شده است؛ موضوعی که هم به روند حقوقی رد صلاحیت برخی فهرست‌ها و نامزدهای عرب گره خورده و هم به معادلات تشکیل کابینه آینده.