عبدالفتاح البرهان، رئیس شورای حاکمیت سودان اعلام کرد که پیش از هرگونه آتش‌بس، باید نیروهای پشتیبانی سریع از «مناطق اشغالی» عقب‌نشینی کنند. به گزارش آناتولی، البرهان در یک گردهمایی مردمی در شهر ام‌درمان در غرب خارطوم گفت: البرهان گفت جوانانی که در دسامبر ۲۰۱۹ تغییر (انقلاب برای سرنگونی عمر البشیر) را رقم زدند توانایی ریشه‌کن کردن شبه‌نظامیان را دارند تا امنیت و ثبات را به سودان بازگردانند. او تأکید کرد: در حالی که شبه‌نظامیان شورشی شهرها و مناطق را اشغال کرده و علیه شهروندان مرتکب نقض می‌شوند ما هیچ آتش‌بسی با آن‌ها را قبول نخواهیم کرد.

البرهان همچنین بار دیگر اعلام کرد که سودان هرگونه نقش میانجی‌گرانه برای امارات متحده عربی را نخواهد پذیرفت و آن را «حامی شورش» خواند. این در حالی است که امارات در موارد متعدد هرگونه حمایت از نیروهای پشتیبانی سریع را رد کرده و بر عدم دخالت در امور داخلی سودان تأکید کرده است.

دولت سودان در ۶ می گذشته (16 اردیبهشت 1404) روابط دیپلماتیک خود را با امارات قطع کرد و این کشور را به تأمین سلاح‌های پیشرفته برای نیروهای پشتیبانی سریع که در حملات اخیر به بندر بورتسودان در شرق این کشور به‌کار رفته است متهم کرد. البرهان افزود: هرگونه آتش‌بسی را تنها پس از عقب‌نشینی شبه‌نظامیان از مناطق اشغالی و سپس تجمیع آن‌ها در مناطق مشخص خواهیم پذیرفت. او تأکید کرد که مردم سودان هرگونه آتش‌بسی را که این شروط را در بر نداشته باشد، نخواهند پذیرفت و گفت: ما می‌خواهیم سودان را بر پایه صلح واقعی و بر زمینۀ محکم بسازیم. از آوریل ۲۰۲۳ تاکنون، نیروهای پشتیبانی سریع و ارتش سودان به‌دلیل اختلاف بر سر ادغام نخستین در ساختار ارتش وارد جنگ شده‌اند و این جنگ یکی از وخیم‌ترین بحران‌های انسانی جهان را رقم زده، ده‌ها هزار کشته برجای گذاشته و حدود ۱۳ میلیون نفر را آواره کرده است.

در ماه‌های اخیر، آمریکا و عربستان سعودی از طریق یک کمیته چهارجانبه بین‌المللی که مصر و امارات را نیز در بر می‌گیرد، تلاش‌هایی را برای دستیابی به آتش‌بس انسانی در سودان رهبری کرده‌اند. در سپتامبر ۲۰۲۵ (شهریور 1404)، این چهارجانبه طرحی را پیشنهاد کرد که خواستار آتش‌بس انسانی سه‌ماهه به‌عنوان مقدمه‌ای برای توقف دائمی جنگ و سپس فرایند انتقالی فراگیر طی ۹ ماه به‌منظور تشکیل دولت مدنی مستقل بود.

در این راستا یک تحقیق مستقل سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که کشتار جمعی در الفاشر سودان به دست نیروهای شبه‌نظامی «پشتیبانی سریع»، حاکی از «نسل‌کشی» در این منطقه است. این گزارش تأکید می‌کند که این وقایع پس از محاصره‌ای ۱۸ ماهه رخ داد که طی آن نیروهای پشتیبانی سریع شرایط سخت معیشتی‌ را بر اهالی الفاشر تحمیل کردند. براساس این گزارش هدف از محاصره مذکور، نابودی جوامع غیرعرب، به‌ویژه قبایل زغاوه و فور، بوده است.

هیأت سازمان ملل اعلام کرد که شواهدی در اختیار دارد که نشان می‌دهد نیروهای پشتیبانی سریع الگوی هدف‌گیری هماهنگ و تکرارشونده‌ای را علیه افراد بر اساس نژاد، جنسیت و گرایش سیاسی یا اعتقادی اجرا کرده‌اند که این اقدامات شامل قتل‌عام، تجاوز، شکنجه و تحمیل شرایط دشوار زندگی با هدف نابودی یک گروه خاص بوده است که این امر، یکی از عناصر اصلی تشکیل‌دهنده جرم نسل‌کشی طبق حقوق بین‌الملل محسوب می‌شود. گزارش مذکور می‌افزاید که نسخه نهایی این تحقیق برای دولت سودان ارسال شده، اما پاسخی دریافت نشده است. همچنین نیروهای پشتیبانی سریع به درخواست هیأت سازمان ملل برای دیدار با رهبری این گروه پاسخ نداده‌اند. نیروهای پشتیبانی سریع پیش‌تر این اتهامات را رد کرده و گفته‌اند که این روایت‌ها ساخته و پرداخته دشمنانشان است و در مقابل، اتهامات متقابلی را متوجه آنان کرده‌اند.

محمد شاندی عثمان رئیس هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل در سودان، اظهار داشت: ابعاد و هماهنگی این عملیات و همچنین حمایت علنی فرماندهی عالی نیروهای پشتیبانی سریع نشان می‌دهد که جنایات ارتکابی در الفاشر و اطراف آن، تخلفات پراکنده جنگی نبوده است. او افزود: این جنایات بخشی از یک عملیات برنامه‌ریزی‌شده و سازمان‌یافته بوده که نشانه‌های نسل‌کشی را در خود دارد.

این گزارش همچنین اشاره می‌کند که جمعیت الفاشر پیش از تسلط نیروهای پشتیبانی سریع عمدتاً از قبیله غیرعرب زغاوه تشکیل می‌شد و اردوگاه‌های آوارگان در منطقه نیز شامل اعضای قبایل فور، برتی، مسالیت و تاما بوده است. نیروهای پشتیبانی سریع در پایان اکتبر (اواسط آبان) گذشته کنترل الفاشر را در دست گرفتند. این شهر آخرین پایگاه ارتش سودان در اقلیم دارفور در غرب کشور به شمار می‌رفت. هیأت بین‌المللی مستقل سازمان ملل برای تحقیق درباره وضعیت سودان اعلام کرد که شهر الفاشر طی سه روز جنگ هولناک، شاهد هزاران مورد قتل و تجاوز بوده است. درگیری‌های مسلحانه در سودان از ۱۵ آوریل ۲۰۲۳ (۲۶ فروردین ماه ۱۴۰۲) میان ارتش به فرماندهی «عبدالفتاح البرهان» و نیروهای پشتیبانی سریع به فرماندهی «محمد حمدان دقلو» ملقب به «حمیدتی» شروع شد.