چگونه محدودیت‌ها دور دربی زنان حصار کشید؟
دربی ایزوله
آریا طاری
تاریخ فوتبال ایران در آستانه ثبت یک نقطه عطف جذاب و فراموش‌نشدنی است؛ رویارویی دو قطب سنتی پایتخت، این‌بار در مستطیل سبز زنان. چهارشنبه، ششم آبان‌ماه، ورزشگاه شهدای شهرقدس میزبان اولین دربی زنانه تاریخ میان پرسپولیس و استقلال خواهد بود. مسابقه‌ای که قرار بود در ورزشگاه شهید کاظمی و در خانه سرخ‌پوشان برگزار شود، اما با مداخله شورای تامین استان تهران و به بهانه استقبال پرشمار تماشاگران و مدیریت بهتر سکوها، مسیرش به سمت قلعه‌حسن‌خان کج شد. این جابه‌جایی ناگهانی، تنها پیش‌درآمدی بود بر زنجیره‌ای از اتفاقات عجیب که قرار بود مهم‌ترین بازی فصل لیگ برتر زنان را تحت‌الشعاع خود قرار دهد و فوتبال را بار دیگر به زمین سیاست‌گذاری‌های خارج از مستطیل سبز بکشاند.
برای اولین‌بار، شکل‌وشمایل برگزاری یک مسابقه در لیگ زنان، رنگ و بوی رسمی‌تری به خود گرفت. راه‌اندازی سامانه بلیت‌فروشی مختص این دیدار، اتفاق مثبتی بود که نشان از درک اهمیت این تقابل داشت. در فاز اول، هزار بلیت به هر کدام از تیم‌ها اختصاص یافت تا سکوها به صورت پلکانی و کنترل‌شده پر شوند. قیمت‌گذاری‌ها نیز در نوع خود جالب توجه بود؛ ۱۶هزار و ۸۰۰تومان برای جایگاه معمولی و جهشی ۱۰برابری یعنی ۱۶۸هزار تومان برای صندلی‌های VIP»» .این اعداد و ارقام، هرچند برای یک مسابقه در سطح اول فوتبال زنان منطقی به نظر می‌رسد، اما شور و اشتیاق هوادارانی را نشان می‌داد که برای تماشای تاریخ‌سازی دختران تیم محبوبشان، لحظه‌شماری می‌کردند و آماده بودند تا هویتی جدید به سکوهای هواداری ببخشند.
اما درست در روزهایی که انتظار می‌رفت تمام تمرکز رسانه‌ها و مدیران روی مسائل فنی، کری‌خوانی‌های مرسوم و جذابیت‌های ذاتی این دربی باشد، نامه‌ای از سوی دادستانی تهران، معادلات را بر هم زد. هشدار صریح و قاطع به وزیر ورزش و رئیس فدراسیون فوتبال: «حضور عوامل مرد در مسابقات بانوان برخورد قانونی به همراه خواهد داشت». بهانه این نامه، گزارش‌هایی مبنی بر عدم رعایت هنجارها در مسابقات پیشین عنوان شد. نتیجه این دستورالعمل، صدور حکم «ورود مطلقا ممنوع» برای آقایان بود؛ نه تنها تماشاگران، بلکه عکاسان، خبرنگاران، عوامل اجرایی و حتی مدیران عامل ۲باشگاه استقلال و پرسپولیس! در حالی که مهدی تاج در خارج از کشور به سر می‌برد، فدراسیون فوتبال در مواجهه با این دستور، رویه محافظه‌کارانه‌ای پیش گرفت تا اولین دربی زنان، در ایزوله‌ترین حالت ممکن و پشت درهای بسته برای نیمی از جامعه فوتبال
برگزار شود.
همین نقطه است که باید کمی تامل کرد و زاویه دید را به سمت ساختار مدیریتی فوتبال ایران چرخاند. چرا باید رویدادی به این جذابی، که می‌تواند نمادی از توسعه پایدار فوتبال و پویایی ورزش زنان باشد، این‌گونه زیر سایه تصمیمات شتاب‌زده و بخشنامه‌های بازدارنده قرار بگیرد؟ فوتبال، پدیده‌ای ذاتا اجتماعی است و تولد دربی زنان، نیازمند یک بستر حمایتی همه‌جانبه بود، نه فضایی آکنده از استرس و محدودیت. وقتی مدیرعامل یک باشگاه نتواند عملکرد تیمی که برایش هزینه کرده را از نزدیک روی سکوها ببیند، چگونه می‌توان انتظار جذب اسپانسرها، درآمدزایی پایدار و توسعه زیرساخت‌ها را در فوتبال زنان داشت؟ اصرار بر حذف کامل عوامل مرد، حتی در بخش‌های تخصصی مانند تکنسین‌های اورژانس، تیم‌های فنی پخش زنده و اپراتورهای VAR، نشان‌دهنده فقدان یک پروتکل مشخص و از پیش‌تعیین‌شده در سازمان لیگ است. به جای آنکه از ماه‌ها قبل، سازوکاری شفاف برای برگزاری آبرومندانه مسابقات حساس زنان تدوین شود، باز هم همه‌چیز به لحظه آخر، مکاتبات ضربتی و پاک کردن صورت‌مسئله موکول شد. این رویکرد انقباضی، نه‌تنها به مدیریت بهتر فضا کمکی نمی‌کند، بلکه زیبایی‌ها و دستاوردهای فنی دختران فوتبالیست را در حاشیه اخبار ممنوعیت‌ها غرق می‌کند.
با تمام این تفاسیر، سوت آغاز اولین دربی زنان پایتخت به صدا درخواهد آمد. شاید سکوها از حضور نیمی از علاقه‌مندان خالی بماند، شاید لنز دوربین‌های بسیاری از عکاسان ورزشی از ثبت این لحظات تاریخی محروم شود و شاید مدیران ۲تیم مجبور شوند نتیجه را از طریق پیامک یا تماس تلفنی دنبال کنند، اما هیچ‌کدام از این محدودیت‌ها نمی‌تواند ارزش کار دخترانی که با پیراهن‌های سرخ و آبی وارد چمن ورزشگاه شهدای شهرقدس می‌شوند را کمرنگ کند. این بازی، فارغ از هر نتیجه‌ای و با وجود تمام سنگ‌اندازی‌های خواسته و ناخواسته مدیریتی، یک گام بزرگ رو به جلوست. دختران استقلال و پرسپولیس، نه فقط برای کسب ۳امتیاز، که برای تثبیت حقانیت و موجودیت خود در ساختار پر از تناقض فوتبال ایران می‌دوند؛ دویدنی که صدای آن، از پشت هر در بسته‌ای شنیده خواهد شد و تاریخ، جسارت آن‌ها را در متن خود ثبت خواهد کرد، حتی اگر حاشیه‌ها بخواهند متن را ببلعند.
دیدگاه تان را بنویسید