نگاهی به باتجربهترین بازیکنان لیگ۲۶
گلادیاتورها
آریا طاری
سوت آغاز بیست و ششمین دوره از رقابتهای لیگ برتر خلیج فارس، قرار است در خنکای دلپذیر روز جمعه ۲۳ مرداد ۱۴۰۵، در ورزشگاه یادگار امام تبریز و با نبرد هیجانانگیز تراکتور و پیکان به صدا درآید. رقابتهایی که ریشههایش به آبانماه سال ۱۳۸۰ بازمیگردد؛ روزهایی که فوتبال ایران پوست انداخت و وارد دوران حرفهای خود شد. حالا پس از گذشت ربع قرن و عبور از فراز و نشیبهای فراوان، لیگی که در هشتم اسفند سال گذشته به خوابی چند ماهه رفته بود، با طراوتی تازه بیدار میشود تا بار دیگر قلب میلیونها هوادار را به تپش وادارد. اما در میان هیاهوی نقلوانتقالات، ورود جوانان جویای نام و خریدهای پرسروصدای خارجی، داستان مردانی که سالهاست استوکهایشان با چمن ورزشگاههای مختلف این مرز و بوم خو گرفته، قصهای دیگر است. آنها که سرد و گرم فوتبال ایران را چشیدهاند، مصدومیتها را پشت سر گذاشتهاند، بارها روی شانههای هواداران تشویق شدهاند و گاهی طعم تلخ انتقاد را چشیدهاند. در این گزارش ویژه، به سراغ باشگاه باشکوه ۳۰۰تاییهای لیگ رفتهایم؛ ۹گلادیاتور خستگیناپذیر که در لیگ۲۶ حاضرند و هرکدام با بیش از ۳۰۰بار به میدان رفتن، ستونهای زنده تاریخ لیگ برتر محسوب میشوند. چشم نخورید آقایان باتجربه! در میان انبوه بازیکنان حاضر در ۱۸تیم این فصل، تنها ۹نفر موفق شدهاند از مرز رویایی ۳۰۰بازی در تاریخ لیگ برتر عبور کنند و همچنان در مستطیل سبز نفس بکشند. این شما و این شناسنامههای زنده لیگ بیستوششم.
۱.حامد لک؛ عقاب مارکوپولو (۳۸۷ بازی): در صدر جدول باسابقهترین بازیکنان فصل جدید، نام یک دروازهبان میدرخشد. حامد لک که در لیگ۲۶ پیراهن فولاد خوزستان را بر تن خواهد کرد، با رکورد دستنیافتنی ۳۸۷بازی، پادشاه بیچونوچرای باتجربههاست. لک در طول این سالها به معنای واقعی کلمه یک مارکوپولو بوده و از دروازه هشت تیم مختلف در لیگ برتر محافظت کرده است. از روزهای جوانی تا رسیدن به پختگی، حامد با واکنشهای دیدنی، حواشی خاص خودش و استمرار در بالاترین سطح، نشان داده که چرا همچنان یکی از مطمئنترین سنگربانان ایران است.
۲.ساسان انصاری؛ دونده بیتوقف (۳۸۲ بازی): شماره دوی این لیست، مهاجم و وینگری است که واژه تلاش را در زمین مسابقه معنا میکند. ساسان انصاری با ۳۸۲بازی، یکی از وفادارترین و در عین حال متعصبترین بازیکنان تاریخ لیگ است. او برخلاف بسیاری از همتایانش، چندان علاقهای به تعویض پیاپی پیراهن نداشته و تمام این سالهای درخشان را تنها در چهار تیم باشگاهی (سپاهان، فولاد، پرسپولیس و تراکتور) سپری کرده است. دوندگیهای بیامان ساسان، او را به کابوس همیشگی مدافعان حریف تبدیل کرده است.
۳.احسان حاجصفی؛ کاپیتان کلاسیک (۳۷۸ بازی): صحبت از احسان حاجصفی، صحبت از کلاس، کیفیت و ثبات است. بازیکنی با پای چپ جادویی که ۳۷۸بار در تاریخ لیگ برتر به میدان رفته و جالب اینجاست که این رکورد شگفتانگیز را تنها با پوشیدن پیراهن دو تیم (سپاهان و تراکتور) به ثبت رسانده است. احسان رکورددار بلامنازع بازی برای زردپوشان دیار زایندهرود در این رقابتهاست. حضور او در هر تیمی، وزنهای از تجربه و رهبری را به رختکن اضافه میکند و تماشای بازیهایش، یادآور دوران طلایی فوتبال ایران است.
۴.مهدی شیری؛ مسافر خستگیناپذیر (۳۳۰ بازی): مدافع راستی که سالهاست طول زمین را بالا و پایین میرود و حالا با ۳۳۰بازی، در رتبه چهارم این فهرست قرار دارد. مهدی شیری از آن دست بازیکنانی است که همیشه مشتریان خاص خود را داشته است؛ بازیکنی که پیراهن هفت تیم مختلف از جمله فولاد، تراکتور، پرسپولیس و نفت را بر تن کرده است. شیری با تکیه بر سانترهای دقیق و حضور مداوم در فاز هجومی و دفاعی، نشان داده که سن برای او تنها یک عدد است.
۵.دانیال اسماعیلیفر؛ موتور توربو (۳۱۷ بازی): دانیال یکی از مدرنترین بازیکنان کناری فوتبال ایران در یک دهه اخیر بوده است. او با پیراهن چهار تیم بزرگ و مدعی یعنی سپاهان، ذوبآهن، تراکتور و پرسپولیس موفق شده ۳۱۷بار در لیگ برتر به میدان برود. نفوذهای سریع، تکنیک ناب و شم گلزنی بالای او باعث شده تا همیشه در زمره بهترینهای پست خودش قرار بگیرد. دانیال همچنان یکی از مهرههای کلیدی در شطرنج تاکتیکی مربیان محسوب میشود.
۶.جلالالدین علیمحمدی؛ آقای آرام (۳۰۷ بازی): هافبک خلاق و طراح که فصل آینده نیز به حضورش در ذوبآهن ادامه خواهد داد. جلالالدین علیمحمدی با سابقه ۳۰۷بازی برای ۶تیم مختلف (از جمله سپاهان، پیکان و مس رفسنجان)، نماد آرامش و بازیسازی در مرکز میدان است. او با دید باز و پاسهای خطشکنش، همواره ریتم بازی تیمش را در دست دارد و حضورش در اصفهان، نقطه اتکای گاندوها در فصل جدید خواهد بود.
۷.حمید بوحمدان؛ جنگجوی بیادعا (۳۰۶ بازی): اگر به دنبال یک هافبک دفاعی تخریبچی با شوتهای سهمگین از راه دور میگردید، حمید بوحمدان بهترین گزینه است. او که فصل پیش راهی استقلال خوزستان شد و در لیگ۲۶ نیز در دیار کارون به کارش ادامه میدهد، با پیراهن هفت تیم مختلف در تاریخ لیگ برتر ۳۰۶بازی انجام داده است. بوحمدان در میانه میدان میجنگد تا تیمش نفس بکشد؛ یک کارگر بیادعا اما بهشدت موثر.
۸.شجاع خلیلزاده؛ پرنده متعصب (۳۰۶ بازی): مدافع میانی مستحکمی که با پرشهای بلند و تعصب مثالزدنیاش شناخته میشود. شجاع خلیلزاده در ۳۰۶بازی تاریخ لیگ برتر حضور داشته و پیراهن چهار تیم بزرگ (مس کرمان، سپاهان، پرسپولیس و تراکتور) را به تن کرده است. حضور شجاع در خط دفاعی هر تیمی، به معنای تزریق روحیه جنگندگی، شجاعت در درگیریهای هوایی و البته رهبری خط دفاع است.
۹.فرشاد احمدزاده؛ تکنسین فانتزیباز (۳۰۴ بازی): آخرین عضو کلوپ ۳۰۰تاییهای این فصل، وینگر تکنیکی و ریزنقشی است که به حضورش در فولاد ادامه خواهد داد. این چهارمین تیم فرشاد احمدزاده در لیگ برتر بعد از سپاهان، تراکتور و پرسپولیس است. فرشاد با ۳۰۴بازی، سالهاست که با دریبلهای ویرانگر و هوش بالای خود در یکسوم دفاعی حریفان، گرهگشای تیمهایش بوده است.
پشت دروازههای شهرت
هیچ بازیکن دیگری در لیست مردان فعال و دارای قرارداد این فصل با حضور در ۳۰۰بازی وجود ندارد. اما این به معنای پایان کار نیست؛ چراکه دو ستاره بزرگ لیگ، نفسنفسزنان در آستانه ورود به این باشگاه تاریخی هستند؛ اولی مهدی ترابی است. دهمین بازیکن باسابقه این فصل که با ۲۹۹ بازی برای سایپا، تراکتور و پرسپولیس، تنها به یک سوت داور نیاز دارد تا نامش را در تاریخ جاودانه کند. ترابی بیشک در همان هفته نخست لیگ۲۶، جشن ۳۰۰تایی شدنش را برپا خواهد کرد. دومی هم آرش رضاوند، هافبک طراح با ۲۹۷بازی برای تیمهای نامداری چون نفت، سایپا، استقلال، فولاد و سپاهان است. او تنها سه بازی تا ثبت رکورد ۳۰۰بازی در لیگ برتر فاصله دارد.
برزخ ستارگان؛ ستارههایی که منتظر تماسند
اما روی دیگر سکه این ماراتن بیرحم، بازیکنانی هستند که با کولهباری از تجربه، در آستانه آغاز دوره بیستوششم هنوز تیمی ندارند و در وضعیت مبهمی به سر میبرند. این نفرات که به عنوان بازیکن آزاد شناخته میشوند، هر کدام میتوانند گرهگشای تیمهای لیگ برتری باشند. میلاد فخرالدینی (۳۹۳ بازی)؛ اگر فخرالدینی تیمی داشت، او اکنون در صدر لیست باسابقهترینها بود! رکوردی حیرتانگیز که نشان از دوام بالای او دارد. حسن جعفری (۳۵۹ بازی)؛ مدافع راستی که سالها بیحاشیه در سطح اول بازی کرد. سجاد شهباززاده (۳۳۴ بازی)؛ مهاجم گلزن و آقای گل سابق که همچنان در انتظار یک چالش جدید است. رامین رضاییان (۳۰۲ بازی)؛ ستاره پرفروغ و تاثیرگذار فصول گذشته که وضعیتش در هالهای از ابهام قرار دارد. احسان پهلوان (۲۹۷ بازی)؛ هافبک تکنیکی که او هم تا مرز ۳۰۰بازی تنها سه قدم فاصله دارد.
پرده آخر؛ وداع با اسطورههای مستطیل سبز
فوتبال، همانقدر که رویش دارد، با پایان و خداحافظی نیز گره خورده است. لیگ برتر در پایان دوره بیستوپنجم، مجبور شد با سه تن از بزرگترین و باسابقهترین بازیکنان خود وداع کند. مردانی که استوکهایشان را آویختند تا جای خود را به نسل جدید بدهند. کمال کامیابینیا، هافبک جنگنده و مقتدر با ۳۵۹بازی برای ۶تیم. کمال سالها کمربند میانی تیمهایش را بیمه کرده بود. مهدی کیانی؛ تراکتور یا سپاهان فرقی نمیکرد؛ کیانی با ۳۵۱بازی برای پنج تیم، نماد غیرت و رهبری یک هافبک دفاعی سنتی بود. سروش رفیعی؛ مهندس خط میانی با پاسهای هنرمندانه و دید وسیع. سروش با ۳۲۵بازی برای ۶تیم در لیگ برتر، خاطراتی فراموشنشدنی از فوتبال زیبا را برای ما به یادگار گذاشت. لیگ بیستوششم در حالی آغاز میشود که سایه سنگین این تجربهها بر سر تکتک ورزشگاههای ایران حس خواهد شد. جوانترها میآیند تا با سرعت و تکنیک خود بدرخشند، اما این کهنهسربازان و بازماندگان نسلهای طلایی هستند که با هنرنمایی خود، پیچیدهترین گرههای تاکتیکی را باز میکنند. در ماراتن پیش رو، بار دیگر چشمانمان به ساق پای این مردان ۳۰۰تایی دوخته خواهد شد؛ مردانی که ثابت کردهاند طلای ناب فوتبال، در کوره تجربیات آبدیده میشود.
دیدگاه تان را بنویسید