بازار نقل‌وانتقالات فوتبال، همیشه بی‌رحم‌تر و در عین حال رویایی‌تر از مستطیل سبز است. گاهی یک شایعه چنان بال و پر می‌گیرد که منطق اعداد و رقم‌ها در سایه اشتیاق هواداران گم می‌شود. در چند روز گذشته، نام مهدی طارمی در مرکز یکی از همین طوفان‌های رسانه‌ای قرار گرفت؛ طوفانی که یک سر آن به فضای مجازی و صفحات هواداری پرسپولیس می‌رسید و سر دیگرش در سواحل ریو دو ژانیرو و استادیوم تاریخی واسکو دوگاما پهلو می‌گرفت. اما حالا، با فروکش کردن این گردوخاک رسانه‌ای، واقعیت عریان مارکت فوتبال خود را نشان داده است؛ نه خبری از بازگشت به پرسپولیس است و نه رقص سامبا در برزیل.

بازگشتی که منطق نداشت

برای هواداران پرسپولیس، شنیدن نام مهدی طارمی همیشه یادآور روزهای درخشان است. ثبت ۴۵‌گل در ۸۷‌بازی، ۲عنوان آقای گلی و خاطراتی که با پیراهن سرخ در ذهن‌ها حک شده، کافی بود تا شایعه بازگشت او به لیگ برتر، موجی از هیجان را در فضای مجازی به راه بیندازد. اما در دنیای حرفه‌ای، نوستالژی نمی‌تواند جایگزین ترازنامه‌های مالی و جاه‌طلبی‌های ورزشی شود. علی بازگشا، سخنگوی باشگاه پرسپولیس، با یک موضع‌گیری رسمی و قاطع، پرونده این شایعه را برای همیشه بست. او صراحتا اعلام کرد که باشگاه هیچ‌گونه مذاکره‌ای با این مهاجم ملی‌پوش نداشته است. اگر با دقت به معادلات بازار نگاه کنیم، این تکذیبیه کاملا قابل پیش‌بینی بود. بازیکنی که پیراهن تیم‌های بزرگی چون پورتو و اینتر را بر تن کرده، در جام‌جهانی ۲۰۲۶ به میدان رفته و همچنان رزومه‌ای قابل دفاع در قاره سبز دارد، بازگشتش به فوتبال ایران در این مقطع از دوران حرفه‌ای، بیش از آنکه یک انتقال هوشمندانه باشد، یک عقب‌گرد ورزشی محسوب می‌شد.

تکرار یک بن‌بست مالی

با بسته شدن درهای بازگشت به ایران، تمام نگاه‌ها به سمت آمریکای جنوبی چرخید. وب‌سایت معتبر «گلوبو» برزیل، از تمایل شدید باشگاه واسکو دوگاما برای جذب این مهاجم خبر داده بود. واسکو که در خط حمله با بحران مواجه است و مهاجمانی چون «برنر» و «اسپینلی» نتوانسته‌اند گره‌گشای این تیم باشند، طارمی را به عنوان ناجی خود می‌دید. حضور آدمار لوپس (مدیر ورزشی) و پدرو امانوئل (سرمربی) که از دوران پورتو شناخت دقیقی از رکورد خیره‌کننده ۱۳۸‌مشارکت روی گل طارمی داشتند، این انتقال را بسیار محتمل جلوه می‌داد. مدیران واسکو حتی آماده فروش برنر برای باز کردن فضای لیست خود بودند. اما گلوبو خیلی زود با یک خبر فوری دیگر، این رویای برزیلی را هم نقش بر آب کرد؛ طارمی علاقه‌ای به حضور در سری‌آ برزیل ندارد. دلیل این دست رد، ترکیبی از جاه‌طلبی شخصی و البته چالش‌های عمیق مالی است. بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد که دستمزد درخواستی طارمی که بر اساس استانداردهای اروپایی تنظیم شده، فراتر از توان پرداخت واسکو دوگاما بود؛ سناریویی آشنا که دقیقا در سال ۲۰۲۵ و در جریان مذاکرات نافرجام او با باشگاه بوتافوگو نیز تکرار شده بود. وقتی پای شفافیت مالی و سقف بودجه به میان می‌آید، حتی ریشه‌دارترین باشگاه‌های آمریکای جنوبی نیز در برابر ارقام مارکت اروپا کم می‌آورند.

ایستگاه آخر؛ انتظار در قاره سبز

حالا، پسر بوشهری فوتبال ایران در آخرین سال قراردادش با المپیاکوس، در نقطه‌ای ایستاده است که نه به گذشته و خاطرات پرسپولیس نگاه می‌کند و نه فریب ماجراجویی‌های دوردست در سرزمین قهوه را می‌خورد. طارمی با درک درست از جایگاه فعلی خود در بازار نقل‌وانتقالات، ترجیح داده دندان روی جگر بگذارد و گزینه‌های اروپایی‌اش را با وسواس بیشتری ارزیابی کند. مارکت فوتبال یک درس بزرگ دارد؛ شایعات همیشه زیبا هستند، اما این قراردادهای روی میز، اعداد شفاف و توافقات دقیق مالی هستند که سرنوشت یک بازیکن را رقم می‌زنند. پرواز طارمی در آسمان شایعات فعلا به پایان رسیده و باید منتظر ماند و دید در روزهای آینده، کدام باشگاه اروپایی می‌تواند کلید این انتقال پیچیده را در دست بگیرد و فصل جدیدی در کارنامه این ستاره ۳۴‌ساله بنویسد.

 

کپی شد