نازنین دشتی

بازار نقل‌وانتقالات فوتبال ایران همواره شبیه به یک درام پرتعلیق، پر از پیچ‌وخم‌های غیرمنتظره و انتقام‌های خاموش بوده است. درست در روزهایی که هواداران فوتبال تصور می‌کردند پرسپولیس با قاپیدن محمدمهدی محبی، برنده بزرگ نبرد تابستانی با تراکتور شده است، از تبریز خبر می‌رسد که سرخ‌پوشان دیار آذربایجان نه‌تنها تسلیم نشده‌اند، بلکه در حال نهایی کردن یکی از سنگین‌ترین پاتک‌های چند سال اخیر لیگ برتر هستند. صحبت از محمد قربانی است؛ هافبک جوان، خوش‌نقش و ملی‌پوش فوتبال ایران که تا همین چند هفته پیش در فهرست آرزوهای سرخ‌پوشان پایتخت قرار داشت، اما حالا در یک‌قدمی پوشیدن پیراهن قرمز تبریز است. 

تراکتور این فصل، رفتاری متفاوت از همیشه در پیش گرفته است. دیگر خبری از جنجال‌های رسانه‌ای اولیه و وعده‌های بزرگ نیست؛ آنها مثل یک شکارچی باتجربه، بی‌صدا اما بسیار دقیق در بازار حرکت کرده‌اند. هادی حبیبی‌نژاد، میلاد زکی‌پور، محمد دانشگر و شهریار مغانلو یکی پس از دیگری راهی تبریز شدند تا جای خالی جداشده‌هایی چون سدلار، کریم‌آذر و دروژدک را پر کنند. اما نقطه عطف سیاست جدید محمدرضا زنوزی و کادر مدیریتی تراکتور، خارجی‌زدایی هوشمندانه است. تجربه تلخ و دراماتیک انصراف مربیان و بازیکنان خارجی از حضور در بازی جام حذفی قزوین، درس بزرگی به تبریزی‌ها داد. آنها دریافتند که برای داشتن اسکوادی مطمئن و بدون ریسک در روزهای حساس، باید استخوان‌بندی اصلی تیم را بر پایه ستاره‌های تراز اول داخلی بنا کنند. 

قصه انتقال محمد قربانی زمانی جذاب‌تر می‌شود که فلش‌بک کوتاهی به چند ماه قبل بزنیم. باشگاه پرسپولیس مدت‌ها به دنبال جذب این هافبک آینده‌دار بود. مذاکرات متعددی میان مدیران پایتخت و باشگاه الوحده امارات شکل گرفت، اما بن‌بست در توافقات مالی و عدم رضایت باشگاه اماراتی، این انتقال را به یک بن‌بست کامل کشاند. در همین حین، پرسپولیس موفق شد محمدمهدی محبی را که شدیدا مورد توجه محمد ربیعی و تراکتور بود، از الاتحاد کلبا ربوده و سرخ‌پوش کند. این حرکت، یک ضربه نقل‌وانتقالاتی به تبریزی‌ها محسوب می‌شد. اما پاسخ تراکتور چه بود؟ صبر و ضربه در بهترین زمان ممکن. تراکتوری‌ها که دیدند مذاکرات تهران و ابوظبی به سرانجام نرسیده، بلافاصله وارد گود شدند. پیشنهاد مالی قوی‌تر، پروژه ورزشی جذاب‌تر و تضمین جایگاه در ترکیب اصلی، فرمولی بود که مدیران تراکتور روی میز گذاشتند تا قربانی را در مسیر تبریز قرار دهند. 

کلید نهایی این انتقال بزرگ اما در دستان یک ستاره ازبکستانی است؛ اودیل خامروبکف. خامروبکف که فصل گذشته با قراردادی گران‌قیمت و بلندمدت به تراکتور پیوسته بود و عملکرد خوبی هم داشت، حالا با پیشنهادی جدی از سوی باشگاه سابقش، پاختاکور ازبکستان روبه‌رو شده است. مدیران تراکتور با یک تیر دو نشان می‌زنند؛ جدایی خامروبکف و دریافت رقم رضایتنامه مناسب از پاختاکور و آزاد شدن یک سهمیه بازیکن خارجی و در مقابل جایگزینی قربانی و تزریق سرمایه حاصل از فروش خامروبکف به پروژه خرید ستاره‌‌ملی ‌پوش و ساخت یک خط هافبک کاملا ملی و ایرانی. 

مسیر رشد محمد قربانی شبیه به یک جت فوق‌سریع بوده است. او که فوتبالش را از هوادار آغاز کرد و در سپاهان به اوج شکوفایی رسید، خیلی زود لژیونر شد. تجربه بازی در سرمای سخت لیگ روسیه با پیراهن اورنبورگ و سپس بازی در کیفیت بالای لیگ ادنوک امارات با پیراهن الوحده، از او بازیکنی با بیش از ۶۰‌بازی بین‌المللی و باتجربه ساخته است؛ آن هم در حالی که هنوز در ابتدای دوران جوانی خود قرار دارد. قربانی یک هافبک مدرن دفاعی و میانی است؛ بازیکنی با قدرت توپ‌گیری بالا، پاس‌های قطری دقیق و قامت مناسب که قدرت سرزنی تیمش را در کارهای دفاعی و هجومی دوچندان می‌کند. با حضور او، محمد ربیعی یک مهره همه‌فن‌حریف در مرکز زمین خواهد داشت که توانایی بازی در پست مدافع میانی را هم داراست. 

اگرچه هنوز هیچ برگه و قراردادی به صورت رسمی امضا نشده و طرفین در حال چانه‌زنی بر سر آخرین جزئیات مالی و بندهای فسخ هستند، اما منابع مطلع تایید می‌کنند که توافقات اولیه انجام شده و مذاکرات به مراحل پایانی خود رسیده است. باشگاه تراکتور قصد دارد ظرف ۷۲‌ساعت آینده این معامله را یکسره کند. اگر اتفاق غیرمنتظره‌ای رخ ندهد، محمد قربانی به زودی پرواز خود به مقصد تبریز را رزرو خواهد کرد تا نشان دهد اگر پرسپولیس در هایجک کردن مهارت دارد، تراکتور استاد زدن پاتک‌های مرگبار در ساعات پایانی بازار است. باید منتظر ماند و دید آیا عکس قربانی با شال قرمز تراکتور در کادر دوربین‌ها ثبت خواهد شد یا بازار نقل‌وانتقالات تابستانی یک سورپرایز دیگر در آستین دارد؟ چیزی که مشخص است، سرخ‌پوشان تبریزی این بار نه‌تنها دفاع نکرده‌اند، بلکه به قلب خط حمله رقیب مستقیم خود زده‌اند!