هزارتو

 آریا طاری

همه چیز از یک شب پر زرق و برق و یک جایزه درخشان آغاز شد؛ شبی که قرار بود نقطه عطفی در زندگی حرفه‌ای یک ستاره جوان باشد، اما در چشم‌برهم‌زدنی به پیچیده‌ترین، عجیب‌ترین و دراماتیک‌ترین پرونده نقل‌وانتقالاتی تابستان فوتبال ایران تبدیل شد. داستانی که در آن پای غول‌های پایتخت، ببرهای مازندران، سرمایه‌داران روس و بندهای مبهم حقوقی در میان است. این، قصه کسری طاهری است؛ پدیده‌ای که در یک قدمی پوشیدن پیراهن سرخ پرسپولیس، ناگهان در تونل بادهای شمالی گرفتار شد و حالا هیچ‌کس نمی‌داند در شروع لیگ بیست‌وششم، او را با کدام لباس خواهیم دید. 

پرده اول: تصور کنید؛ مراسم انتخاب بهترین‌های سال با حضور در یک برنامه زنده تلویزیونی. کسری طاهری، جوان رعنایی که فصل گذشته با پیراهن پیکان چشم‌ها را خیره کرده بود، در مراسم حاضر شده تا جایزه «پدیده سال ایران» را دریافت کند. او در حالی که جایزه را در دست دارد و نور فلاش عکاسان روی صورتش می‌رقصد، بمب خبری را منفجر می‌کند. کسری با اعتمادبه‌نفس کامل و لبخندی که خبر از رسیدن به یک رویای بزرگ می‌داد، رو به دوربین‌ها گفت:«من قراردادم را به صورت رسمی با پرسپولیس امضا کرده‌ام.» 

همین یک جمله کافی بود تا فضای مجازی منفجر شود. هواداران پرسپولیس که در تب و تاب خریدهای تابستانی و تقویت تیم تحت هدایت مهدی تارتار بودند، این خبر را جشن گرفتند. پرسپولیس پیش‌تر پروسه انتقال پوریا شهرآبادی را نهایی کرده بود و حالا با اضافه شدن کسری طاهری، خط حمله سرخ‌پوشان ترسناک‌تر از همیشه به نظر می‌رسید. پسری که در پیکان بحران‌زده، در تنها هفت بازی موفق به ثبت چهار گل شده بود و حتی تا یک‌قدمی لیست تیم ملی برای جام‌جهانی ۲۰۲۶ هم پیش رفته بود، حالا قرار بود در آزادی جولان دهد. همه چیز تمام‌شده به نظر می‌رسید؛ اما در فوتبال ایران، هیچ‌چیز تا لحظه‌ای که بازیکن با پیراهن تیم عکس یادگاری نگیرد، تمام نشده است. 

اگر خبر امضای قرارداد نساجی با روبین‌کازان قطعی شود و سازمان لیگ نیز با انتقال قرضی او به پرسپولیس مخالفت کند، سناریوهای عجیبی پیش روی این پدیده جوان خواهد بود. اینجا بازار نقل‌وانتقالات فوتبال ایران است؛ جایی که تا لحظه ثبت قرارداد در هیئت فوتبال، حتی نمی‌توان به چشم‌های خود اعتماد کرد

پرده دوم: صبح روز بعد، در حالی که تیتر روزنامه‌ها و رسانه‌های ورزشی به خرید جدید پرسپولیس اختصاص داشت، زمزمه‌های نگران‌کننده‌ای از ساختمان سئول و باشگاه پرسپولیس به گوش رسید. مدیران باشگاه که از اظهارات شب گذشته طاهری غافلگیر شده بودند، خیلی زود وارد عمل شدند تا جلوی یک سوءتفاهم بزرگ را بگیرند. یکی از مسئولان ارشد باشگاه پرسپولیس در مصاحبه‌ای صریح، آب پاکی را روی دست همه ریخت و ادعای امضای قرارداد رسمی را تکذیب کرد:«صحبت‌های شب گذشته کسری طاهری مستند نبوده است. ما تنها به یک توافق شخصی و شفاهی با خود بازیکن بر سر دستمزد و شرایط رسیده‌ایم، اما قرارداد رسمی؟ خیر! تا زمانی که باشگاه روبین‌کازان رضایت‌نامه را صادر نکند، هیچ کاغذی اعتبار قانونی ندارد.» 

واقعیت این بود که پرسپولیس و کسری طاهری فقط با هم دست داده بودند، اما کلید این ماجرا در دست روس‌ها بود. روبین‌کازان، تیمی که کسری را تحت قرارداد خود داشت، برای صدور رضایت‌نامه این بازیکن، مبلغی را درخواست کرده بود که برق از سر مدیران پرسپولیس پراند. 

پرده سوم: در بازار نقل‌وانتقالات، پول حرف اول و آخر را می‌زند. روبین‌کازان برای آزاد کردن پدیده فوتبال ایران، روی مبلغ یک میلیون یورو دست گذاشته بود. عددی که در شرایط اقتصادی فعلی کشور و با توجه به قوانین سخت‌گیرانه سقف بودجه، برای هر باشگاه ایرانی یک ریسک و چالش عظیم محسوب می‌شود. مدیریت پرسپولیس که نمی‌خواست وارد یک بحران مالی جدید شود، جلسات اضطراری هیئت‌مدیره را تشکیل داد. خروجی این جلسات یک اولتیماتوم قاطع بود؛ باشگاه پرسپولیس تحت هیچ شرایطی بیشتر از ۷۰۰ هزار دلار برای دریافت رضایت‌نامه کسری طاهری پرداخت نخواهد کرد. مدیران پرسپولیس یک شرط هم داشتند؛ این پرداخت تنها در صورتی انجام می‌شود که انتقال به صورت قرضی و همراه با بند خرید اختیاری برای پرسپولیس باشد. کادر فنی پرسپولیس و شخص مهدی تارتار علاقه شدیدی به سبک بازی کسری داشتند و باشگاه ارزش زیادی برای این ستاره قائل بود، اما مرزهای مالی و منطق اقتصادی اجازه نمی‌داد آنها تن به خواسته‌های هنگفت روبین‌کازان بدهند. مذاکرات به گره کوری خورده بود و درست در همین روزنه‌های تردید و چانه‌زنی بود که سایه یک رقیب چراغ‌خاموش روی این معامله افتاد. 

پرده چهارم: در حالی که مدیران پرسپولیس در حال نامه‌نگاری با روسیه و چانه‌زنی بر سر تخفیف ۳۰۰ هزار دلاری بودند، اتفاقی دور از انتظار در شرف وقوع بود. مدیران باشگاه نساجی مازندران که پس از بازگشت دوباره به لیگ برتر، استراتژی هوشمندانه‌ای مبنی بر جذب جوانان آینده‌دار و استعدادهای ناب را در پیش گرفته بودند، در سکوت کامل خبری وارد میدان شدند. 

باشگاه پرسپولیس تحت هیچ شرایطی بیشتر از ۷۰۰ هزار دلار برای دریافت رضایت‌نامه کسری طاهری پرداخت نخواهد کرد. مدیران پرسپولیس یک شرط هم داشتند؛ این پرداخت تنها در صورتی انجام می‌شود که انتقال به صورت قرضی و همراه با بند خرید اختیاری برای پرسپولیس باشد

نساجی که پیش از این به دنبال دانیال ایری بود و نتوانسته بود آن انتقال را به سرانجام برساند، حالا یک طعمه بزرگ‌تر را در تیررس خود می‌دید؛ هایجک کسری طاهری از چنگ پرسپولیس! برخلاف پرسپولیس که به دنبال انتقال قرضی بود، نساجی با یک پیشنهاد وسوسه‌کننده و نقد برای خرید قطعی پا پیش گذاشت. آنها با روبین‌کازان به توافقات اولیه دست یافتند و خبرهای درگوشی حاکی از آن است که حتی فرایند واریز پول به حساب باشگاه روسی نیز در حال انجام است. برای کسری طاهری که تا چند ساعت پیش خود را در پیراهن پرسپولیس تصور می‌کرد، حالا بلیت سفر به قائمشهر صادر شده بود. انتقالی که اگر رسمی شود، نساجی را برنده بزرگ یکی از جنجالی‌ترین دوئل‌های تابستانی خواهد کرد. 

پرده پنجم: اما صبر کنید! این پایان ماجرا نیست. فوتبال ایران همیشه برای غافلگیری‌های بزرگ‌تر جا دارد. اخبار و شنیده‌ها از یک نقشه بسیار پیچیده و بی‌سابقه حکایت دارند که بیشتر شبیه به فیلم‌نامه‌های هالیوودی است تا یک انتقال فوتبالی. گفته می‌شود مدیران نساجی قصد دارند یک بازی سه‌جانبه را به راه بیندازند. طرحی که در آن هر سه طرف بازی برنده‌اند، به شرطی که قوانین دست‌وپای آنها را نبندد. ماجرا از این قرار است؛ در گام اول نساجی مبلغ رضایت‌نامه را به روبین‌کازان پرداخت کرده و کسری طاهری را به صورت قطعی به خدمت می‌گیرد و در گام دوم نساجی، این بازیکن تازه به خدمت گرفته را به صورت قرضی به پرسپولیس می‌دهد! دلیل این کار چیست؟ نساجی با این حرکت هوشمندانه، مالکیت یکی از ارزشمندترین استعدادهای فوتبال ایران را از آن خود می‌کند و در آینده می‌تواند از فروش او سود کلانی به جیب بزند. پرسپولیس به بازیکن دلخواهش می‌رسد بدون اینکه زیر بار خرید قطعی یک میلیون یورویی برود و کسری طاهری نیز به رویای بازی در تیم پرطرفدار پایتخت دست می‌یابد. اما در این میان یک سد بزرگ وجود دارد؛ قانون! آیا قوانین نقل‌وانتقالات سازمان لیگ اجازه می‌دهد یک بازیکن در یک پنجره نقل‌وانتقالاتی، دو بار جابه‌جا شود؟ ثبت دو انتقال (یکی قطعی از روسیه به نساجی و بلافاصله یکی قرضی از نساجی به پرسپولیس) از نظر حقوقی با ابهامات جدی روبه‌روست. مدیران نساجی با استناد به تبصره‌های خاص مدعی‌اند که این امر امکان‌پذیر است، اما کارشناسان حقوقی معتقدند که قوانین فعلی اجازه بازی این بازیکن برای پرسپولیس در نیم‌فصل اول را نخواهد داد. 

پرده ششم: امروز، در حالی که تنها ۲۵ روز به آغاز سوت شروع دوره بیست‌وششم لیگ برتر باقی مانده است، معمای کسری طاهری پیچیده‌تر از هر زمان دیگری است. پسری که می‌توانست ستاره بی‌چون‌وچرای هفته‌های نخست لیگ باشد، حالا در برزخ قوانین، توافقات شفاهی و چک‌های بانکی گرفتار شده است. اگر خبر امضای قرارداد نساجی با روبین‌کازان قطعی شود و سازمان لیگ نیز با انتقال قرضی او به پرسپولیس مخالفت کند، سناریوهای عجیبی پیش روی این پدیده جوان خواهد بود. در سناریو اول او باید پیراهن قرمز نساجی را بر تن کند و زیر نظر کادر فنی این تیم، حداقل تا نیم‌فصل یا پایان سال در قائمشهر به میدان برود. در سناریو دوم اگر اصرار بر حضور در پرسپولیس باشد و قوانین مانع شوند، او ممکن است برای چند ماه از میادین دور بماند تا در پنجره زمستانی به صورت رسمی راهی پرسپولیس شود؛ اتفاقی که برای بازیکنی در سن و سال رشد، یک خودکشی فوتبالی محسوب می‌شود. و اما سناریو سوم؛ با توجه به نیاز مبرم تیم تارتار به مهاجم ششدانگ در شروع فصل، آیا مدیریت پرسپولیس حاضر است برای بازیکنی که تا نیم‌فصل حق بازی ندارد، صبر کند؟ یا قید او را زده و به سراغ گزینه‌های خارجی و داخلی دیگر می‌رود؟ به نظر می‌رسد تا این لحظه، یکی از جذاب‌ترین خریدهای پرسپولیس عملا در حالت تعلیق درآمده است. شاید در ۴۸ ساعت آینده، با یک جابه‌جایی عجیب، گره این پرونده به دست مازنی‌ها باز شود و شاید هم کسری طاهری مجبور شود تاوان آن مصاحبه زودهنگام و توافقات بدون پشتوانه را با از دست دادن نیم‌فصل طلایی زندگی‌اش پس بدهد. اینجا بازار نقل‌وانتقالات فوتبال ایران است؛ جایی که تا لحظه ثبت قرارداد در هیئت فوتبال، حتی نمی‌توان به چشم‌های خود اعتماد کرد. باید نشست و دید در این تریلر پرتعلیق، سکانس پایانی به نام پرسپولیس رقم خواهد خورد یا به کام نساجی؟ پرونده کسری طاهری هنوز روی میز است و هیچ‌کس، مطلقا هیچ‌کس، سرنوشت قطعی آن را نمی‌داند.