کورس آقای گلی

نگار رشیدی 

جام‌جهانی ۲۰۲۶، تا همین جای کار هم نام خود را با حروف طلایی در تاریخ فوتبال حک کرده است؛ تورنمنتی که به حق لقب جام ابرستاره‌ها را به دوش می‌کشد. در روزگاری که تاکتیک‌های دفاعی و سیستم‌های محتاطانه بر فوتبال سایه انداخته بود، بزرگ‌ترین نام‌های مستطیل سبز تصمیم گرفته‌اند تمام معادلات را بر هم بزنند. ما دیگر با یک رقابت معمولی برای کسب آقای گلی روبه‌رو نیستیم؛ آنچه این روزها در استادیوم‌های غول‌پیکر آمریکای شمالی می‌گذرد، نبرد گلادیاتورهایی است که هر کدام برای فتح قله تاریخ، از روی جنازه رکوردهای پیشین عبور می‌کنند. دیگر زدن پنج یا ۶‌گل برای بردن کفش طلا کافی نیست؛ اینجا، در دیوانه‌وارترین رقابت تاریخ جام‌های جهانی، استانداردها به شکلی دست‌نیافتنی بالا رفته‌اند.

در صدر این ضیافت باشکوه، نامی به چشم می‌خورد که گویی با گذر زمان، به جای پیر شدن، صیقل می‌خورد؛ لیونل مسی. مردی که تا پیش از معجزه قطر در سال ۲۰۲۲، منتقدانش کارنامه او را در جام‌های جهانی زیر سوال می‌بردند، حالا در آمریکای شمالی در حال نگارش فصلی است که شاید تا دهه‌ها دست‌نیافتنی باقی بماند. مسی با هشت گل زده، نه‌تنها خط حمله آرژانتین را یک‌تنه به دوش می‌کشد، بلکه تاریخ را دوباره می‌نویسد. همه چیز از آن هت‌تریک تاریخی مقابل الجزایر شروع شد؛ جایی که او نام خود را به عنوان مسن‌ترین بازیکنی که در تاریخ جام‌جهانی هت‌تریک کرده، جاودانه ساخت. اما این پایان عطش پسر روزاریو نبود. دو گل تماشایی مقابل اتریش، او را به سومین بازیکن تاریخ بدل کرد که در ۶ مسابقه متوالی جام‌جهانی گلزنی می‌کند. و درست در همان لحظه بود که یک رکورد افسانه‌ای فرو ریخت؛ عبور از ۱۶‌گل میروسلاو کلوزه و ایستادن بر بام بهترین گلزنان تمام ادوار جام جهانی. داستان مسی در این جام، پر از لحظات دراماتیک است. از نیمکت‌نشینی مقابل اردن و ورود در نیم‌ساعت پایانی برای زدن گل ششم، تا گلزنی در وقت‌های اضافه و نفس‌گیر مقابل کیپ‌ورد. او با گلزنی و ارسال یک پاس گل طلایی در نبرد هیجان‌انگیز مقابل مصر، نشان داد که پادشاه هنوز تاج و تخت خود را به هیچ‌کس واگذار نکرده است.

اما مسی در این مسیر تنها نیست؛ صدای قدم‌های بازیکنی که گویی برای درخشش در جام‌های جهانی زاده شده، لحظه‌ای قطع نمی‌شود. کیلیان امباپه، کاپیتان مهارناپذیر فرانسوی‌ها، دوشادوش مسی با هشت گل زده در حال تاخت‌وتاز است. او کارش را با یک شاهکار مقابل سنگال آغاز کرد؛ جایی که پاس بی‌نقص مایکل اولیسه را به تور چسباند و سپس با یک شلیک از راه دور، زهر خود را ریخت. عطش امباپه سیری‌ناپذیر است. او پس از ثبت دو گل مقابل عراق (که یکی از آنها با تیزهوشی از اشتباه مدافع حریف به دست آمد)، در برابر نروژ پایش به گلزنی باز نشد اما با دو پاس‌گل، رهبری خود را نشان داد. بازگشت طوفانی او در نبرد با سوئد رقم خورد؛ جایی که با یک حرکت انفرادی خیره‌کننده و ضربه‌ای کوبنده از زاویه‌ای بسته، دروازه را فرو ریخت. حتی خراب کردن پنالتی مقابل مراکش هم نتوانست از لحاظ روانی او را در هم بشکند. امباپه در بازی با پاراگوئه، با خونسردی یک پنالتی را گل کرد و سپس با یک ضربه کات‌دار و استثنایی، ثابت کرد که مهار او برای هر خط دفاعی در جهان یک کابوس محض است.

در حالی که همه نگاه‌ها به دوئل مسی و امباپه دوخته شده، یک هیولای نوردیک در حال ویران کردن رقباست؛ ارلینگ هالند. با هفت گل زده، ماشین گلزنی نروژی‌ها ثابت کرده که برای درخشش، نیازی به سال‌ها تجربه در تورنمنت‌های بزرگ ندارد. او تنها در کمتر از ۳۰‌دقیقه پس از سوت آغاز اولین بازی‌اش در جام‌جهانی مقابل عراق، زهر خود را ریخت و در همان بازی دبل کرد.

اوج هنرنمایی هالند مقابل سنگال با دو گل هوشمندانه و سرعتی به نمایش درآمد. اما شاهکار او، نبردی حماسی در مرحله یک‌هشتم نهایی بود؛ جایی که در یک دوئل تن‌به‌تن و نفس‌گیر با گابریل ماگالائیش، مدافع مستحکم برزیل، با دو گل در نیمه دوم، قلب سلسائو را شکست و نروژ را برای نخستین‌بار در تاریخ به یک‌چهارم نهایی جام‌جهانی فرستاد. و فراموش نکنید؛ او یک بازی را مقابل فرانسه استراحت کرد، وگرنه شاید اکنون به تنهایی در صدر جدول ایستاده بود!

در میان این هیاهوی رسانه‌ای، آیا بازیکنی هست که به اندازه هری کین مظلوم واقع شده باشد؟ کاپیتان سه‌شیرها با ۶‌گل در پنج بازی، حالا با ۱۴‌گل زده در تاریخ جام‌های جهانی، شانه به شانه گرد مولر افسانه‌ای در رده پنجم ایستاده و تنها دو قدم با رهبران کفش طلای ۲۰۲۶ فاصله دارد. ارزش گل‌های کین با هیچ معیاری قابل اندازه‌گیری نیست.

وقتی انگلیس در دیدار مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو در آستانه تحقیرآمیزترین حذف تاریخ خود قرار داشت و از حریف عقب افتاده بود، این هری کین بود که با یک ضربه سر دقیق و سپس یک شلیک سهمگین به طاق دروازه در دقیقه‌۸۶، کشورش را از یک فاجعه ملی نجات داد. گل‌های او مقابل کرواسی، پاناما و ضربه پنالتی خونسردانه‌اش برابر مکزیک، انگلیس را در جام زنده نگه داشته است.

این داستان حماسی بدون اشاره به عثمان دمبله، دارنده فعلی توپ طلا، کامل نمی‌شود. او با پنج گل زده، تورنمنتی درخشان را سپری می‌کند. هت‌تریک ویرانگر ۳۲‌دقیقه‌ای او در نیمه اول بازی با نروژ، جایی که مدافع مستقیم خود را به معنای واقعی کلمه شکنجه داد، از زیباترین قاب‌های این جام است.

در پشت سر این پنج غول بلامنازع، صفی از ستارگان با چهار گل زده ایستاده‌اند؛ جود بلینگام که موتور محرک انگلیس است، میکل اویارسابال از اسپانیا، اسماعیلا سار سنگالی، وینیسیوس جونیور برزیلی و خولیان کینیونس مکزیکی. بازیکنانی که در هر دوره دیگری شاید مدعی اصلی آقای گلی بودند، اما در جام ابرستاره‌ها تنها نظاره‌گر نبرد خدایانند. حالا رقابت کفش طلای ۲۰۲۶ دیگر تنها یک آمار و ارقام ورزشی نیست؛ این یک داستان اساطیری است که نسل‌های آینده با شگفتی و حسرت از آن یاد خواهند کرد. سوت پایان این جام، پایان یک تورنمنت نیست، بلکه امضای نهایی بر پای سند جاودانگی این ابرستاره‌هاست.