جام ملت‌های ۲۰۱۹ والیبال آسیا، با پیروزی تیم ملی برابر استرالیا و قهرمانی ایران در سالن ۱۲ هزار نفری آزادی به پایان رسید. خیلی‌ها اعتقاد دارند که این تیم در فاصله لیگ ملت‌ها و جام جهانی، باید با ترکیبی به مراتب جوان‌تر در جام ملت‌ها حاضر می‌شد اما نباید فراموش کرد که ایران پیش از این در طول تاریخ تنها دو بار قهرمان آسیا شده بود و نباید فرصت رسیدن به یک جام طلایی را به سادگی از دست می‌داد. جام ملت‌ها یک موفقیت دیگر را برای تیم کولاکوویچ رقم زد. تیمی که حالا باید خودش را برای رقم زدن یک نتیجه درخشان در جام جهانی ژاپن آماده کند.

آریا طاری

شکست مرحله گروهی تیم ملی والیبال مقابل استرالیا در جام ملت‌ها، تلنگر بزرگی برای والیبال ایران بود. این نتیجه، ثابت کرد که تیم‌های دیگر این قاره نیز به شکل قابل توجهی پیشرفت کرده‌اند و حالا دیگر فاصله‌ها به اندازه چند سال گذشته زیاد به نظر نمی‌رسد. همان‌طور که والیبال ایران نیز زمانی در بین قدرت‌های آسیا حضور نداشت و توانست خودش را به چنین سطحی برساند، استرالیایی‌ها، ژاپنی‌ها، کره‌ای‌ها و حتی چینی‌ها نیز از همین حالا نقشه‌های زیادی برای آینده والیبال‌شان کشیده‌اند. پس از این تلنگر بزرگ، ایران به عنوان تیم دوم گروه راهی مرحله حذفی شد. تیم ملی در یک‌چهارم نهایی روبه‌روی چین‌تایپه قرار گرفت و این حریف را در سه ست متوالی از پیش رو برداشت. حریف بعدی تیم کولاکوویچ در نیمه نهایی مسابقات، کره جنوبی بود. تیمی که موفق شد در اولین ست، ایران را شکست بدهد اما در هر سه ست بعدی، بازنده شد و نتوانست بخشی از فینال تورنمنت باشد. در مسابقه دیگر نیمه‌نهایی، استرالیایی‌ها در پایان پنج ست حساس و نفس‌گیر، ژاپن را کنار زدند تا برای دومین بار روبه‌روی تیم ملی ایران قرار بگیرند. در دیدار نهایی، استرالیا دیگر حرفی برای گفتن نداشت. چراکه این بار پسران کولاکوویچ مسابقه را از همان امتیازهای اول کاملا جدی گرفتند و در سه ست متوالی، فرصت نفس‌کشیدن به حریف ندادند. ایران با پنج پیروزی و یک شکست در 6 مسابقه، قهرمانی رقابت‌ها را تصاحب کرد. در پایان رقابت‌ها، توماس ادگار از استرالیا به عنوان بهترین بازیکن رقابت‌ها معرفی شد. سعید معروف در جایگاه بهترین پاسور قرار گرفت و یاماموتو از ژاپن بهترین لیبروی مسابقات شد. هشت تیم برتر این رقابت‌ها نیز به مقدماتی المپیک 2020 توکیو رسیدند. با توجه به میزبانی ژاپن در المپیک و قطعی‌ شدن حضور این تیم در رقابت‌ها، تنها یک تیم آسیایی دیگر می‌تواند خودش را به المپیک برساند. به نظر می‌رسد استرالیا و کره جنوبی رقبای اصلی تیم ملی برای کسب آخرین سهمیه باقی‌مانده آسیا در المپیک خواهند بود.

ایران با پنج پیروزی و یک شکست در 6 مسابقه، قهرمانی رقابت‌ها را تصاحب کرد. در پایان رقابت‌ها، توماس ادگار از استرالیا به عنوان بهترین بازیکن رقابت‌ها معرفی شد. سعید معروف در جایگاه بهترین پاسور قرار گرفت و یاماموتو از ژاپن بهترین لیبروی مسابقات شد

تیم ملی در حالی قهرمان جام ملت‌های آسیا شد که استقبال خوبی از این رقابت‌ها در تهران به عمل نیامده بود. بخشی از این موضوع به سطح مسابقه‌ها برمی‌گردد. در این سال‌ها انتظارها از تیم ملی والیبال از سطح آسیا فراتر رفته و شاید حتی دیگر قهرمانی قاره نیز برای هواداران تیم ملی راضی‌کننده نیست. علاوه بر این، شاید بعضی از رفتارهای بازیکنان تیم نیز روی کاهش میزان استقبال از دیدارهای خانگی تاثیر گذاشته باشد. بازیکنان پرتجربه تیم ملی هنوز هم با اولین جرقه در زمین، به شدت عصبانی می‌شوند و کنترل‌شان را از دست می‌دهند. در بازی مرحله گروهی با استرالیا، چند اعتراض شدید به عملکرد داور از سوی ستاره‌های والیبال ایران شکل گرفت و در مسابقه با کره جنوبی، کار به درگیری فیزیکی بازیکنان دو تیم نیز کشید. کولاکوویچ در پایان مسابقه از ماجراهای بازی شوکه به نظر می‌رسید و اعلام کرد که هرگز در زندگی‌اش، درگیری فیزیکی را در زمین والیبال ندیده بود. اگر سرمربی تیم ملی نیز از چنین اتفاقاتی رضایت ندارد، معلوم نیست که چرا این جو را تغییر نمی‌دهد و با بازیکنان خاطی تیم برخورد نمی‌کند. بدون تردید این نسل، طلایی‌ترین نسل تاریخ والیبال ایران محسوب می‌شود اما به هیچ قیمتی نمی‌توان آنها را «خوش‌اخلاق‌ترین» نسل والیبال ایران دانست! ایران حالا برای سومین بار قهرمان آسیا شده و هنوز در جام ملت‌ها، 6 قهرمانی کم‌تر از تیم ملی ژاپن دارد. با این حال، تیم ملی در این سال‌ها قدرت مطلق والیبال قاره بوده و این روند باید با صعود به المپیک ادامه پیدا کند. قبل از برگزاری رقابت‌های المپیک، تیم باید خودش را برای مسابقات جام جهانی والیبال در ژاپن آماده کند. اولین بازی ایران در این رقابت‌ها، نهم مهر برابر روسیه انجام خواهد شد. تیم کولاکوویچ هنوز کارهای بسیار زیادی برای انجام دادن دارد. این تیم پس از جام جهانی، برای مقدماتی المپیک آماده می‌شود و اگر موفق به صعود شود، تابستان آینده نیز خودش را به المپیک توکیو می‌رساند. فراموش نکنیم که این تیم با وجود همه نتایج خوب این سال‌ها، هنوز روی سکوهای بزرگ جهانی و المپیک نایستاده است. شاید تابستان آینده، زمانی برای پایان دادن به این طلسم بزرگ والیبال ایران باشد. بعضی از ستاره‌های این نسل، آرام آرام به طرف بازنشستگی نزدیک می‌شوند و دیگر فرصت زیادی برای قرار گرفتن روی بالاترین قله دوران ورزشی‎شان نخواهند داشت.