در سال ۱۴۰۴ «پایین بودن درآمد» به مهم‌ترین علت ترک شغل در میان بیکاران ۱۵ ساله و بیشتر قبلاً شاغل تبدیل شده است. در مقابل، سهم موقتی بودن کار و پایان دوره خدمت وظیفه کاهش یافته، در حالی‌که سهم بیکاری ناشی از تعطیلی دائمی محل کار افزایش داشته است.

به گزارش اکوایران، بررسی داده‌های مربوط به بیکاران ۱۵ ساله و بیشتر قبلاً شاغل در مناطق شهری نشان می‌دهد «پایین بودن درآمد» مهم‌ترین علت ترک شغل قبلی در این گروه بوده است. از مجموع ۸۷۴هزار و ۳۷۸ نفر بیکار قبلاً شاغل در مناطق شهری، ۲۳۳هزار و ۳۰۸ نفر علت ترک شغل خود را پایین بودن درآمد اعلام کرده‌اند؛ رقمی که معادل ۲۶.۷درصد کل این جمعیت است. به این ترتیب، بیش از یک‌چهارم بیکاران قبلاً شاغل شهری، درآمد پایین را در زمره دلایل ترک شغل قبلی خود قرار داده‌اند.

پس از پایین بودن درآمد، «موقتی بودن کار» با ۱۴۰هزار و ۲۹۸ نفر و سهم ۱۶درصدی در جایگاه دوم قرار دارد. «سایر و اظهار نشده» با ۱۳۳هزار و ۸۸۳ نفر، معادل ۱۵.۳درصد در رتبه بعدی قرار گرفته و پس از آن «اخراج یا تعدیل نیرو» با ۱۱۱هزار و ۷۲۷ نفر و سهم ۱۲.۸درصد و «به پایان رسیدن دوره خدمت وظیفه» با ۱۰۷هزار و ۱۷۴ نفر و سهم ۱۲.۳درصد قرار دارند. در مجموع، این پنج گروه بیش از ۸۳درصد از کل جمعیت مورد بررسی را تشکیل می‌دهند.

تفکیک جنسیتی، تفاوت قابل توجهی در ساختار علل ترک شغل نشان می‌دهد. از مجموع این جمعیت در مناطق شهری، ۱۴۲هزار و ۹۲۹ نفر زن و ۷۳۱هزار و ۴۴۹ نفر مرد بوده‌اند. بنابراین مردان ۸۳.۷درصد و زنان ۱۶.۳درصد این جمعیت را تشکیل می‌دهند.

با این حال، پایین بودن درآمد در میان زنان وزن بسیار بیشتری دارد. ۵۵هزار و ۳۴۵ زن، یعنی ۳۸.۷درصد زنان بیکار قبلاً شاغل، پایین بودن درآمد را علت ترک شغل قبلی اعلام کرده‌اند. این سهم در میان مردان ۲۴.۳درصد است. به این ترتیب، پایین بودن درآمد از نظر سهم درون‌گروهی، در میان زنان حدود ۱۴.۴واحد درصد بیشتر از مردان اهمیت دارد.

در مقابل، «موقتی بودن کار» سهم بسیار بیشتری در میان مردان دارد. ۱۷.۸درصد مردان در این گروه، موقتی بودن شغل را علت ترک آن اعلام کرده‌اند، در حالی‌که این سهم در میان زنان ۷.۲درصد است. همچنین پایان دوره خدمت وظیفه ۱۴.۷درصد از علل ترک شغل مردان را تشکیل می‌دهد، در حالی‌که این علت در میان زنان وجود ندارد.

تفاوت دیگری که در داده‌ها دیده می‌شود به «مسائل خانوادگی» مربوط است. این عامل در میان زنان ۷.۱درصد از علل ترک شغل را تشکیل می‌دهد، در حالی‌که سهم آن در میان مردان ۱.۹درصد است. در مقابل، اخراج یا تعدیل نیرو در دو گروه سهم نزدیک‌تری دارد و ۱۴.۷درصد از علل ترک شغل زنان و ۱۲.۴درصد از علل ترک شغل مردان را تشکیل می‌دهد.