اعتراض بازنشستگان تأمین اجتماعی به شرایط فعلی؛ کسی صدای ما را نمی‌شنود

بازنشستگان تامین اجتماعی گیلان می‌گویند: اعتراض‌های ما به گرانی و سختی معیشت و فریادهای دادخواهی یکشنبه‌های اعتراضی در اراده مسئولان اثرگذار نبود و وضعیت بازنشستگان نه تنها بهتر نشده که به مرور بدتر هم شده است.

جمعی از این بازنشستگان در گفت‌وگو با ایلنا با اشاره به اینکه اعتراضات هفتگی آنها به شرایط سخت معیشتی، مستمری پایین و هزینه‌های بالای درمان تاکنون نتیجه‌ای دربرنداشته، گفتند: ارزش پول ملی روزبه‌روز کمتر می‌شود و توانایی ما برای تأمین حداقل‌های زندگی کاهش پیدا می‌کند. این افراد گفتند: سرکوب مزدی مداوم طی چهار دهه از یک‌سو و ادامه سیاست‌های تورم‌زا و کاهش ارزش پول ملی از سوی دیگر، لایه‌های پایینی جامعه را هر روز فقیر و فقیرتر کرده است. امروز نه آنکه کار می‌کند اوضاع معیشتی خوبی دارد و نه آنکه بعد از 30 سال کار، بازنشسته شده می‌تواند از پس تأمین مخارج خود و هزینه‌های درمان دوره میانسالی و پیری بربیاید. بازنشستگان گیلان گفتند: فساد سیستماتیک، نبود امنیت شغلی، بیکاری و تبعیض و از همه بدتر مشاهده اختلاف فاحش طبقاتی و حقوق‌های نجومی مقامات و مدیران و زندگی‌های لاکچری آنها، همه ما را به ستوه آورده و امید به آینده را کاهش داده است.

آنها گفتند: ما خواهان رسیدن به وضعیت بهتر و در خور شخصیت و شایستگی گروه‌ها و طبقات مختلف هستیم. بازنشستگان تأمین اجتماعی گفتند: صدای اعتراضات هیچ زمانی شنیده نشده است. بازنشستگان تامین اجتماعی، مخابرات، کشوری، فولاد و... مدت‌هاست برای بیان مطالبات صنفی خود هر هفته به خیابان‌ها می‌آیند اما هیچ توجهی به خواسته آنها نمی‌شود. حالا که این اعتراضات سراسری شده، مسئولان می‌گویند صدای اعتراض را می‌شنویم اما تجربه ما می‌گوید این صدا باز هم شنیده نخواهد شد. این بازنشستگان در پایان گفتند: نگرانیم نتیجه سیاست‌های اقتصادی، اوضاع معیشت را بدتر از قبل کند و دیگر حتی توان تامین همین نیازهای اساسی حداقلی را هم نداشته باشیم.