موساد در قلب کاراکاس

سال‌ها پیش مشخصا در ژوئن ۲۰۱۰، یعنی یک سال پس از آنکه ونزوئلا تمامی روابط خود را با تل‌آویو قطع کرد، هوگو چاوز، رئیس‌جمهور ونزوئلا با خشم و انزجار به اقدام تجاوزکارانه اسرائیل علیه «ناوگان آزادی» واکنش نشان داد و گفت: «می‌خواهم با تمام وجود و از اعماق جانم محکوم کنم: لعنت بر شما، ای دولت اسرائیل. لعنت بر شما، ای دولت تروریست و ای گروه قاتلان.»

اکنون، تحت رهبری «دلسی رودریگز»، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا به نظر می‌رسد آن دوران به گذشته‌ای دور تعلق دارد که قرار بود به‌کلی محو شود؛ چرا که با به دست گرفتن قدرت موقت توسط رودریگز پس از ربوده شدن نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور سابق توسط ایالات متحده در سوم ژانویه گذشته، سیاست خارجی ونزوئلا دستخوش تغییری بنیادین و ناگهانی شد که در قالب نزدیکی سریع به واشنگتن نمود یافت؛ تغییری که از نظر بسیاری از ناظران، به منزله گسستی کامل از اصول بنیادین «انقلاب بولیواری» تلقی می‌شد.

طبق گزارش روزنامه الاخبار لبنان، دولت موقت ونزوئلا، علاوه بر امتیازاتی که در بخش نفت واگذار کرد، مجموعه‌ای از اقدامات امنیتی را نیز انجام داد که نشان‌دهنده آمادگی‌اش برای همکاری گسترده با واشنگتن بود؛ از جمله اینکه الکس ساب، وزیر صنعت و تولید ملی را برای محاکمه به اتهاماتی با ابعاد مالی و سیاسی به ایالات متحده تحویل داد. ساب تاجری نزدیک به مادورو است که به عنوان «واسطه مالی» (bagman) در رسانه‌ها شهرت یافت؛ لقبی که بازتاب‌دهنده نقش او در مدیریت شبکه‌های پیچیده مالی و تجاری بود که به دولت ونزوئلا در دور زدن تحریم‌های آمریکا و تحریم‌های بین‌المللی کمک می‌کردند.

در ادامه، علی زکی حاج‌جلیل، تبعه ونزوئلایی لبنانی‌تبار که مقامات پاناما او را در مدیریت امور لجستیکی و حمل‌ونقل برای عاملان بمب‌گذاری سال ۱۹۹۴ در پرواز ۹۰۱ شرکت «آلاس چیریکاناس» متهم می‌دانستند به بهانه «مبارزه با تروریسم» به پاناما تحویل داده شد. هم‌زمان، گزارش‌هایی مبنی بر نفوذ موساد به کاراکاس، پایتخت ونزوئلا و نقض حاکمیت این کشور از طریق بازجویی مستقیم از افرادی منتشر شده است که تل‌آویو آن‌ها را «مظنون به تروریسم» می‌خواند و مدعی ارتباطشان با ایران و حزب‌الله لبنان است.

در بحبوحه این تحولات، زمین‌لرزه‌ای که ژوئن گذشته شمال ونزوئلا را لرزاند و جان حدود ۴۷۳۴ نفر را گرفت و ۱۶۷۴۰ مجروح و ۱۷۹۰۷ آواره بر جای گذاشت، به مجرایی «ایده‌آل» برای واشنگتن و تل‌آویو بدل شد تا نفوذ خود را در جمهوری بولیواری عمیق‌تر کنند. ایالات متحده و اسرائیل با پوشش «کمک‌های بشردوستانه» و بازسازی، عملیات امدادرسانی در ونزوئلا را به چیزی شبیه به پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی تغییر دادند و بدین ترتیب واقعیتی تازه را تثبیت کردند که هدف آن محو میراث دوران حاکمیت مستقل برآمده از دوران چاوز بود.

در همین راستا و به بهانه‌ مشارکت در ارزیابی‌های مهندسی، عملیات امدادرسانی و تدوین طرح بازسازی، هیئتی از وارد کاراکاس شد. این هیئت متشکل از دیپلمات‌های وزارت امور خارجه، مقامات سازمان مدیریت بحران و نیروهای نظامی فرماندهی جبهه داخلی بود و ریاست آن را ایلاد ادری بر عهده داشت.

این «کمک» به‌سرعت مورد تأیید رودریگز قرار گرفت؛ او ضمن تمجید از این هیئت، سطح حرفه‌ای‌گری و شایستگی اعضای آن را ستود. وی همچنین خواستار تمدید دو هفته‌ای مدت مأموریت این هیئت شد و خاطرنشان کرد که ورود آن‌ها به کشور، در پی برقراری تماس میان جامعه یهودیان ونزوئلا و مقامات اسرائیلی صورت گرفته است.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل نیز بی‌درنگ بعدی سیاسی به این مأموریت بخشید و خطاب به هیئت اعزامی گفت: «شما صرفا در حال بازسازی ویرانه‌ها نیستید، بلکه روابط را بازسازی می‌کنید». وی همچنین به وجود فرصتی برای پایان دادن به ۱۷ سال قطع روابط دیپلماتیک اشاره کرد. هم‌زمان، نیروهای آمریکایی با هدف «اقدام بشردوستانه»، فعالیت فرودگاه بین‌المللی مایکتیا را از سر گرفتند و بیش از ۹۰۰ نیروی نظامی را در خاک ونزوئلا مستقر کردند؛ عملیاتی که با تفنگداران دریایی و پشتیبانی لجستیکی ۸۰۰ نیروی مستقر در پورتوریکو و کوراسائو همراه بود. این استقرار نیرو با به‌کارگیری چهار یا پنج پهپاد شناسایی «ام‌کیو-۹ ریپر» (MQ-۹ Reaper) از سوی واشنگتن همراه شد که توسط یک واحد اطلاعاتی در میامی هدایت می‌شدند؛ مأموریت این پهپادها، رصد خاک ونزوئلا تحت پوشش شناسایی ساختمان‌های آسیب‌دیده بود.

در «لا گوایرا»، بندر اصلی ونزوئلا، ناو عظیم ترابری-آبی‌خاکی «یواس‌اس فورت لادردیل» که برای حمل نیرو و خودروهای نظامی طراحی شده و به عنوان یک مرکز لجستیکی شناور عمل می‌کند، مستقر شد و پس از آن، ناو رزمی ساحلی «یواس‌اس بیلینگز» نیز وارد شد. هم‌زمان، ژنرال کوین یارات از تفنگداران دریایی برای برعهده گرفتن فرماندهی مستقیم میدانی وارد ونزوئلا شد. اگرچه ژنرال فرانسیس داناوان، فرمانده فرماندهی جنوبی ایالات متحده، این مأموریت‌ها را «موقت» توصیف کرد اما پنهان نکرد که امیدوار است این حضور، راه را برای برقراری روابط نظامی بهتر و پایدارتر میان واشنگتن و کاراکاس هموار سازد.

علاوه بر این، تیمی از سازمان کلاه‌سفیدها به سرپرستی ابومحمد الجولانی ملقب به احمد الشرع، رئیس موقت سوریه و تحت هدایت مقامات انتقالی، از دمشق وارد ونزوئلا شد؛ این سازمان در طول بحران سوریه، همواره با منابع مالی غربی به‌ویژه انگلیسی و آمریکایی مرتبط بوده است.