برهم صالح، کمیسر عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و الکساندر دی کرو، رئیس برنامه توسعه سازمان ملل متحد در مصاحبه‌ای با خبرگزاری آسوشیتدپرس در جریان سفر مشترک به افغانستان گفتند: «از رخدادهای گذشته عبرت گرفتیم که نادیده گرفتن افغانستان کار خوبی نیست».  صالح که از طریق ارتباط ویدیویی صحبت می‌کرد، گفت اگرچه چالش‌ها و مشکلات زیادی همچنان پابرجاست، تعامل، حمایت و ترویج سیاست‌های مناسب برای اطمینان از امنیت و ثبات افغانستان عاقلانه‌تر است. بدون آن، فکر می‌کنم ممکن است با تمام پیامدهای چنین بی‌ثباتی، چه گسترش مواد مخدر، افراط‌گرایی، فعالیت‌های مجرمانه یا جابه‌جایی پناهندگان، در معرض خطر قرار بگیریم. این اظهارات از سوی این دو مقام ارشد سازمان ملل در حالی مطرح شده که پس از چهار دهه جنگ، افغانستان به کشوری فقیر و وابسته به کمک‌های خارجی تبدیل شده که اکنون با بحران‌های متعددی از جمله بلایای طبیعی و تغییرات اقلیمی و بزرگترین هجوم پناهندگان بازگشته دست و پنجه نرم می‌کند. دی کرو به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «در افغانستان، هرگز بحرانی به خودی خود وجود ندارد. همیشه بحران، بحران دیگری را ایجاد کرده است و این چیزی است که اینجا می‌بینید». از سال ۲۰۲۳، نزدیک به ۶ میلیون نفر به افغانستان بازگشته‌اند که اکثر قریب به اتفاق آنها از پاکستان و ایران هستند. مقامات سازمان ملل متحد گفتند که انتظار می‌رود امسال تقریبا دو میلیون نفر دیگر نیز به افغانستان بازگردند. بازگشت آوارگان افغان با کاهش شدید کمک‌های بین‌المللی و دولت طالبان، محرومیت زنان و دختران و ممنوعیت آنها از اکثر مشاغل شدید شده است. این کشور همچنین از نظر بین‌المللی منزوی است. از زمان به قدرت رسیدن مجدد طالبان در پی خروج پر هرج و مرج نیروهای تحت رهبری ایالات متحده در اوت ۲۰۲۱، هیچ کشور غربی رسما دولت افغانستان را به رسمیت نشناخته است. روسیه اولین کشوری بود که رسما در سال ۲۰۲۵ این کار را انجام داد. ماه گذشته، هیاتی از دولت طالبان برای دیدار با کارکنان اتحادیه اروپا و گفت‌وگو در مورد خدمات دیپلماتیک و بازگشت افغان‌ها از کشورهای اروپایی به بروکسل سفر کرد. این دیدار نشان دهنده شکاف کوچکی در انزوای دیپلماتیک افغانستان بود.

 

کپی شد