آمریکا از پایگاه دوم اسرائیل در عراق کاملاً مطلع بود!

در پی افشاگری روزنامه وال استریت ژورنال درباره وجود یک پایگاه نظامی مخفی اسرائیل در غرب عراق روزنامه نیویورک تایمز نوشته در سوم مارس یک وانت بار متعلق به یک چوپان عشایر به نام «عوض الشمری» ۲۹ ساله که از شهر النخیب به سمت اردوگاه عشایری بدونین در بیابان غرب عراق در حرکت بود، گلوله‌باران و متوقف شد. سه شاهد از این اردوگاه اعلام کردند که یک بالگرد این وانت بار را تعقیب و بارها به سمت آن شلیک کرده است- حادثه‌ای که در نهایت منجر به کشف ۲ پایگاه نظامی اسرائیلی در خاک عراق شد. «امیر الشمری» پسرعموی عوض برای نیویورک تایمز روایت کرد که عوض با رازی در بیابان عراق روبه‌رو شده بود- وجود ۲ پایگاه مخفی اسرائیل در دل بیابان‌های عراق که بیش از یک سال به طور متناوب از سوی این رژیم استفاده می‌شد. خانواده عوض معتقدند پی بردن به این موضوع جان او را گرفت.

روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی از وجود یک پایگاه نظامی دیگر تحت استفاده اسرائیل در این منطقه پرده برداشته و نوشت: در فاصله زمانی میان شروع سفر مرگبار و پایان وحشتناک آن عوض الشمری با فرماندهی نظامی منطقه‌ای عراق تماس گرفته بود تا وجود سربازان، هلیکوپترها و چادرهایی که در اطراف یک باند فرود جمع شده بودند را گزارش دهد. به گفته مقامات ارشد عراقی و منطقه‌ای، اسرائیل از آن پایگاه برای پشتیبانی از عملیات نظامی خود علیه ایران (شریک منطقه‌ای بغداد) استفاده می‌کرد. مقامات عراقی به نیویورک تایمز گفتند که یک پایگاه افشا ‌نشده دیگر نیز در بیابان غرب عراق وجود دارد. مقامات امنیتی منطقه‌ای گفتند پایگاهی که چوپان ۲۹ ساله با آن مواجه شد پیش از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران وجود داشته و در طی جنگ ۱۲ روزه علیه تهران در ژوئن ۲۰۲۵ نیز مورد استفاده قرار گرفته است.

یکی از مقامات منطقه‌ای گفت که نیروهای اسرائیل از اواخر سال ۲۰۲۴ مقدمات ساخت این پایگاه موقت را آغاز  کرده بودند. به نوشته نیویورک تایمز، ارتش اسرائیل از اظهار نظر درباره این اردوگاه‌ها یا کشته شدن عوض الشمری خودداری کرد.

در ادامه این مطلب مطرح شد: اطلاعاتی که شاهدان مرگ الشمری و مقامات رسمی به شرط فاش نشدن هویتشان ارائه دادند نشان می‌دهد که واشنگتن از ژوئن ۲۰۲۵ یا احتمالا زودتر از وجود دست‌کم یکی از پایگاه‌ها-همان پایگاهی که الشمری به آن برخورد کرد-باخبر بوده است. این به احتمال زیاد به این معناست که متحد کلیدی دیگر بغداد، یعنی ایالات متحده این واقعیت را از عراق پنهان کرده بود که نیروهای متخاصم در خاک آن حضور دارند.

«وعد القدو» قانونگذار عراقی که در یک جلسه توجیهی محرمانه پارلمانی درباره آن پایگاه شرکت کرده بود، گفت: «این نشان‌دهنده بی‌اعتنایی آشکار به حاکمیت عراق، دولت و نیروهای آن، همچنین کرامت مردم عراق است». او همچنین گفت که «موضع مقامات امنیتی ما شرم‌آور است». رسانه آمریکایی نوشته چه عراق از وجود نیروهای خارجی در خاک خود بی‌خبر بوده باشد و چه مطلع اما نادیده گرفته باشد، این نشان می‌دهد که عراق چگونه در درگیری‌ها میان واشنگتن و تهران از کنترل کامل بر قلمرو خود ناتوان است.

در این گزارش مطرح شد: مقامات منطقه‌ای گفتند نقش آمریکا در امنیت عراق بخشی از محاسبات اسرائیل در تصمیم‌گیری برای انجام  دادن عملیات مخفیانه در عراق بوده است.

دو مقام امنیتی عراق نیز گفتند هم در جنگ ۱۲ روزه و هم در جنگ فعلی واشنگتن عراق را مجبور کرد رادارهای خود را برای محافظت از هواپیماهای آمریکایی خاموش کند و در نتیجه بغداد برای شناسایی فعالیت‌های خصمانه بیشتر به نیروهای آمریکایی متکی شود. سرتیپ «علی الحمدان» فرمانده نیروهای فرات میانی سازمان حشدالشعبی گفت که ارتش عراق بیش از یک ماه پیش از کشف چوپان ۲۹ ساله به حضور اسرائیل در بیابان مظنون بوده است. او افزود که «دولت تا کنون در این باره سکوت کرده است». 

به گفته او، اهالی اردوگاه عشایری بدونین در بیابان‌های غرب عراق چند هفته بود که فعالیت‌های غیرعادی نظامی را به فرماندهی منطقه‌ای عراق گزارش می‌کردند. اما ارتش تصمیم گرفت به این موضوع ورود نکند. الحمدان می‌گوید ارتش در عوض تصمیم گرفت که از دور درباره نیروهایی که گمان می‌کرد اسرائیلی باشند، «رصد اطلاعاتی» انجام دهد. آن‌ها از همکاران آمریکایی خود درخواست اطلاعات کردند اما پاسخی داده نشد. او افزود که یک روز پس از گزارش‌دهی چوپان ۲۹ ساله فرماندهی مرکزی عراق یک هیات شناسایی را اعزام کرد. با نزدیک شدن این یگان‌ها به منطقه یاد شده به آن‌ها شلیک شد. یک سرباز کشته شد، ۲ تن از آن‌ها زخمی شدند و ۲ خودرو نیز پیش از آن‌که این نیروها تصمیم بگیرند دوباره روشنشان کنند، بمباران‌شدند. 

نیویورک تایمز با اشاره به این که مقامات بغداد در تلاش بودند بفهمند چه رخ داده، نوشت: ۲ مقام امنیتی گفتند تلاش‌های آن‌ها مدام از سوی فرماندهان ارشد که این موضوع را کم اهمیت جلوه می‌دادند، بی‌نتیجه می‌ماند.