شاهکار در قلب خلیج فارس

نگار رشیدی

تاریخ ورزش ایران، روز شنبه هفتم شهریورماه را برای همیشه در حافظه طلایی خود ثبت خواهد کرد. در شبی که گرمای شهر دوحه در قطر با حرارت و هیجان یک فینال تمام‌عیار گره خورده بود، بلندقامتان نوجوان ایرانی کاری کردند کارستان. تیم ملی والیبال زیر ۱۷‌سال پسران ایران، در نمایشی از جنس غیرت، تکنیک و نبوغ خالص، تیم قدرتمند فرانسه را با نتیجه سه بر یک به زانو درآورد تا برای نخستین‌بار در تاریخ، تاج پادشاهی والیبال جهان در این رده سنی را بر سر بگذارد. این قهرمانی تنها یک پیروزی ورزشی نبود؛ بلکه تولد نسلی نو، جسور و بی‌پروا بود که نویدبخش روزهای بسیار روشنی برای آینده والیبال ایران است. نسلی که نشان داد فعل خواستن را به زیباترین شکل ممکن صرف می‌کند. 

مسیر طلایی؛ هفت خوان تا رسیدن به قله

شاگردان آرش صادقیانی برای رسیدن به این سکوی تاریخی، مسیری بی‌نقص و بدون شکست را طی کردند. آنها تورنمنت را با اقتدار آغاز کردند و با کسب هفت پیروزی متوالی، نشان دادند که برای هیچ تیمی زنگ تفریح نیستند. غلبه بر تیم‌های الجزایر، چین تایپه (دو بار) و پاکستان (دو بار) در مرحله گروهی و حذفی، پیروزی قاطع سه بر صفر مقابل آرژانتین قدرتمند در نیمه‌نهایی و شکست دادن فرانسه، غول والیبال اروپا در فینال، مسیری بود که پسران والیبال ایران برای تاریخ‌شکنی پیمودند. این هفت‌گانه رویایی، ایران را به تنها تیم بدون شکست و مقتدرترین قهرمان این دوره از رقابت‌ها تبدیل کرد.

شب فینال؛ طوفان پسران ایران  برابر خروس‌های اروپایی

دیدار فینال از ساعت ۱۷:۳۰ به وقت محلی با قضاوت داورانی از هنگ‌کنگ و فیلیپین آغاز شد. آرش صادقیانی تیمش را با ترکیبی از ستارگان بی‌بدیل شامل سینا حضرتی، آژوان‌ نمازی، منیب‌ شیخ، آکام ابراهیم‌نژاد‌، امیررضا‌ فرامرزی، پارسا مقصودی و آرش اشرفی روانه میدان کرد. از همان ست اول، مشخص بود که پسران ایران با انگیزه‌ای مضاعف پا به میدان گذاشته‌اند. هماهنگی بی‌نظیر در دریافت‌ها، پاس‌های دقیق و اسپک‌های ویرانگر باعث شد تا ایران ست‌های اول و دوم را با اقتدار و با نتایج ۲۵ بر ۱۸ و ۲۵ بر ۱۵ به سود خود پایان دهد. فرانسه که چیزی برای از دست دادن نداشت، در ست سوم دست به انتحار زد و با بهره‌گیری از اشتباهات فردی ملی‌پوشان ما، توانست این ست را با نتیجه نزدیک ۲۵ بر ۲۲ پیروز شود. اما این پایان کار نبود. در ست چهارم، طوفان به پا شد. پسران والیبال ایران با بازگشتی خیره‌کننده، عرصه را بر حریف تنگ کردند و با یک نمایش بی‌نقص در دفاع روی تور و حملات زهردار، ست چهارم را با نتیجه عجیب و قاطع ۲۵ بر ۱۲ به نفع خود رقم زدند تا مدال طلای جهان را به گردن بیاویزند. در دیدار رده‌بندی نیز تیم ملی والیبال برزیل موفق شد با شکست سه بر یک آرژانتین، به مقام سومی و مدال برنز دست یابد. 

تیم رویایی جهان؛ تسخیر شده توسط ستارگان ایرانی

پایان مسابقات با معرفی تیم رویایی جهان همراه بود؛ جایی که نام سه ستاره درخشان از ایران به چشم می‌خورد و نشان‌دهنده تسلط کامل والیبال ما بر این دوره از رقابت‌ها بود. نگاهی به فهرست برترین‌های جهان یا همان تیم رویایی ۲۰۲۶ این موضوع را بهتر نشان خواهد داد؛ 

سینا حضرتی از ایران (ارزشمندترین بازیکن-MVP)، سینا حضرتی از ایران (بهترین قطر پاسور)، منیب شیخ از ایران و لوکاس از برزیل (بهترین مدافع میانی)، آکام ابراهیم‌نژاد از ایران (بهترین پاسور)، ابانج یون از فرانسه و بیانچی از آرژانتین (بهترین دریافت‌کننده قدرتی) و آکنیز از فرانسه (بهترین لیبرو). 

قهرمانی تیم ملی زیر ۱۷‌سال در رقابت‌های جهانی، پایان یک مسیر نیست، بلکه آغاز یک راه پرفراز و نشیب برای این ستارگان نوظهور است. حفظ این سرمایه‌های ارزشمند، دوری آنها از حواشی و برنامه‌ریزی دقیق فدراسیون برای تزریق تدریجی آنها به تیم‌های ملی جوانان و بزرگسالان، چالشی است که از امروز آغاز می‌شود

پادشاه بلامنازع؛ سینا حضرتی

سینا حضرتی بدون شک ستاره بی‌چون‌وچرای این تورنمنت بود. او که بازوبند کاپیتانی را نیز بر بازو داشت، یک‌تنه بار حملات تیم را به دوش کشید و با کسب ۱۳۵‌امتیاز، عنوان امتیازآورترین بازیکن مسابقات را از آن خود کرد. کسب همزمان جایزه بهترین قطر پاسور و ارزشمندترین بازیکن جام، ثابت کرد که او از همین حالا استعدادی فراتر از رده سنی خود است و آینده‌ای درخشان در انتظار اوست. 

مغز متفکر؛ آکام ابراهیم‌نژاد

آکام ۱۶‌ساله، در این مسابقات همچون یک رهبر باتجربه ارکستر عمل کرد. او با ۲۲۴‌پاس صحیح، با اختلافی فاحش نسبت به رقبا، عنوان بهترین پاسور جهان را تصاحب کرد. تنوع در پاس‌ها و تغذیه بی‌نقص مهاجمان، از او چهره‌ای ساخت که نوید ظهور یک پاسور شش‌دانگ و کلاس جهانی را برای والیبال بزرگسالان ایران می‌دهد. 

دیوار ترکمن‌صحرا؛ منیب شیخ

پدیده ۱۵‌ساله اهل گنبد و ترکمن‌صحرا، با قامت ۲۰۱‌سانتی‌متری خود، به کابوس مهاجمان حریف تبدیل شد. منیب در این تورنمنت با کسب ۵۲‌امتیاز کلیدی، نقش بسزایی در موفقیت تیم داشت و با شایستگی به عنوان بهترین مدافع میانی جهان انتخاب شد. منطقه والیبال‌خیز گنبد بار دیگر ثابت کرد که چشمه جوشان استعداد در ایران است. 

ستاره خاموش و حق‌خوری آشکار؛ پارسا مقصودی

در میان تمام افتخارآفرینی‌ها، نمی‌توان از نام پارسا مقصودی گذشت. لیبروی چالاک ایران با ۴۲‌توپ‌گیری موفق و دریافت‌های بی‌نقصش، ستون فقرات خط دفاعی تیم بود. با وجود عملکرد خیره‌کننده، فدراسیون جهانی جایزه بهترین لیبرو را به بازیکن فرانسوی داد؛ تصمیمی که بسیاری از کارشناسان آن را نادیده گرفتن حق مسلم این پدیده ایرانی دانستند. با این حال، نام پارسا به عنوان یکی از ارکان این قهرمانی در تاریخ ثبت شد. 

شاگردان آرش صادقیانی برای رسیدن به این سکوی تاریخی، مسیری بی‌نقص و بدون شکست را طی کردند. آنها تورنمنت را با اقتدار آغاز کردند و با کسب هفت پیروزی متوالی، نشان دادند که برای هیچ تیمی زنگ تفریح نیستند. این هفت‌گانه رویایی، ایران را به تنها تیم بدون شکست و مقتدرترین قهرمان این دوره از رقابت‌ها تبدیل کرد

شاگردان آرش صادقیانی برای رسیدن به این سکوی تاریخی، مسیری بی‌نقص و بدون شکست را طی کردند. آنها تورنمنت را با اقتدار آغاز کردند و با کسب هفت پیروزی متوالی، نشان دادند که برای هیچ تیمی زنگ تفریح نیستند. این هفت‌گانه رویایی، ایران را به تنها تیم بدون شکست و مقتدرترین قهرمان این دوره از رقابت‌ها تبدیل کرد

راز موفقیت؛ سرمایه‌گذاری روی پایه‌ها و آکادمی‌ها

یکی از نکات بسیار جالب و آموزنده این قهرمانی، نقش پررنگ باشگاه‌ها و آکادمی‌های استعدادیابی بود. در میان فهرست ۱۲‌نفره تیم ملی، حضور آژوان نمازی و پارسا مقصودی بسیار جلب توجه می‌کرد. این دو بازیکن، ستاره‌های پرورش‌یافته آکادمی باشگاه شهداب یزد بودند که خارج از فرایند استعدادیابی فدراسیون و مستقیما از دل آکادمی این باشگاه به تیم ملی راه یافتند. حضور ثابت و تاثیرگذار این دو ستاره در تمام مسیر مسابقات، مهر تاییدی بر اهمیت سرمایه‌گذاری بلندمدت باشگاه‌ها روی رده‌های پایه است؛ مسیری که اگر توسط سایر باشگاه‌ها نیز با جدیت دنبال شود، والیبال ایران را تا دهه‌ها بیمه خواهد کرد. 

از میناب تا دوحه؛ بغض و لبخندهای یک سرمربی

آرش صادقیانی، معمار این نسل طلایی، پس از پایان بازی و در حالی که اشک شوق در چشمانش حلقه زده بود، در سخنانی احساسی این پیروزی را فراتر از یک موفقیت ورزشی توصیف کرد:«خدا را شکر که توانستیم بر بام والیبال دنیا بایستیم و مردم کشورمان را شاد کنیم. این قهرمانی را تقدیم می‌کنم به همه مردم عزیزم، خانواده‌های شهدا، رهبر شهیدم، همه والیبالیست‌های شهید لامرد و کودکان میناب. از تک‌تک کسانی که از سالن تا آشپزخانه و خوابگاه برای این تیم زحمت کشیدند، سپاسگزارم. دعای خیر مردم بدرقه راه ما بود.» 

بازتاب‌های جهانی و ملی

قهرمانی تاریخی پسران ایران، بازتاب‌های گسترده‌ای در سطح جهان و داخل کشور داشت. فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) در اقدامی جالب و کم‌سابقه، با انتشار پستی به زبان فارسی در صفحه اینستاگرام خود، به تحسین این نسل پرداخت و نوشت:«باشد که این قهرمانی و پیروزی همیشه یادآور تلاش، عزم و باوری باشد که در این مسیر از خود نشان دادید. در سال‌ها و دهه‌های پیش‌رو، این دستاورد برای همیشه در تاریخ والیبال ایران ماندگار خواهد بود...» این حماسه‌آفرینی مرزهای رشته‌های ورزشی را نیز درنوردید. جواد نکونام، سرمربی موفق این روزهای تراکتور، با انتشار تصویری نوشت:«تبریک به پسران والیبال، یک ایران به شما افتخار می‌کند.» همچنین یحیی گل‌محمدی، سرمربی دهوک عراق نیز پیام داد:«بلندقامتان ایران، قهرمانی‌تان مبارک.» این همدلی و یک‌صدایی در تمجید از نوجوانان والیبال، نشان از بزرگی کاری دارد که آنها در قطر انجام دادند. 

نگاهی به آینده

قهرمانی تیم ملی زیر ۱۷‌سال در رقابت‌های جهانی، پایان یک مسیر نیست، بلکه آغاز یک راه پرفراز و نشیب برای این ستارگان نوظهور است. حفظ این سرمایه‌های ارزشمند، دوری آنها از حواشی و برنامه‌ریزی دقیق فدراسیون برای تزریق تدریجی آنها به تیم‌های ملی جوانان و بزرگسالان، چالشی است که از امروز آغاز می‌شود. والیبال ایران با تکیه بر نبوغ سیناها، آکام‌ها و منیب‌ها می‌تواند بار دیگر به روزهای اوج خود در عرصه جهانی بازگردد.