رفاه در قاموس کارگر ایرانی آرامآرام به سیر شدن تقلیل یافته است
تلاش شبانهروزی کارگران برای بقا
افزایش مداوم قیمتها در بازار، بهخصوص بهای کالاهای اساسی در کشور، زندگی برای دارندگان درآمدهای ثابت را از همیشه سختتر کرده است. این موضوع با جهش خیرهکننده قیمت ارز در کشور و نیز افزایش دو برابری قیمت بنزین غیرسهمیهای، کابوس رشد بیش از پیش تورم را روی سر خانوارها گسترانده است.
کارگران در طول این سالها به جایی رسیدهاند که خواسته آنها صرفا توانایی تأمین حداقلهایی است که یک خانواده برای زندگی شرافتمندانه به آن نیاز دارد. مساله ما این شده که بتوانیم زنده بمانیم
در همین زمینه یک فعال صنفی گفت: مساله امروز کارگران صرفاً افزایش یک یا چند قلم از هزینههای زندگی نیست بلکه انباشت افزایش قیمتها در طول یک بازه چندماهه است که قدرت خرید دستمزد را تحلیل برده است.
عبدالعظیم همایونی در گفتوگو با ایلنا، با اشاره به فشار روزافزون هزینههای زندگی بر کارگران و کاهش قدرت خرید مزدبگیران و تبعات افزایش هزینه سوخت گفت: بسیاری از کارگران امروز نه برای رفاه و زندگی بهتر، بلکه برای تأمین حداقلهای بقا تلاش میکنند.
رفاه نه، یک زندگی آبرومندانه میخواهیم
این فعال کارگری با بیان اینکه مساله کارگران، برخورداری از ثروت و رفاه نیست، بلکه تأمین یک زندگی حداقلی و شرافتمندانه است، تصریح کرد: واقعیت زندگی کارگران ساده و تلخ است؛ دستمزدی که دریافت میشود، در برابر هزینههای روزمره زندگی پاسخگو نیست و هر روز بخش بیشتری از درآمد خانوار صرف تأمین نیازهای ضروری میشود.
به گفته وی، افزایش مداوم قیمت کالاها و خدمات در شرایطی رخ داده که درآمد کارگران متناسب با هزینههای زندگی افزایش نیافته است. در چنین شرایطی، هزینه مسکن، خوراک، درمان، آموزش، حملونقل و سایر نیازهای ضروری، سهم بیشتری از درآمد خانوار کارگری را به خود اختصاص داده و قدرت خرید مزدبگیران را بیش از گذشته کاهش داده
است.
ضربات متعدد شوکدرمانی
بر پیکره مزدبگیران
این فعال کارگری با اشاره به تجربه افزایش قیمت کالاهای اساسی پس از حذف ارز ترجیحی، اظهار کرد: فشار ناشی از این سیاست بیش از همه متوجه خانوارهای کمدرآمد و کارگری شده است. گزارشهای اقتصادی و آمار نیز نشان میدهند که آثار حذف ارز ترجیحی در بازار کالاهای اساسی و سبد معیشت خانوارها ادامه دارد و افزایش قیمت خوراکیها سهم مهمی در تشدید فشار تورمی بر مردم داشته است.
واقعیت زندگی کارگران ساده و تلخ است؛ دستمزدی که دریافت میشود، در برابر هزینههای روزمره زندگی پاسخگو نیست و هر روز بخش بیشتری از درآمد خانوار صرف تأمین نیازهای ضروری میشود
همایونی میگوید: در چنین شرایطی، هر تصمیم اقتصادی جدید که مستقیماً یا غیرمستقیم هزینه زندگی را افزایش دهد باید با توجه ویژه به وضعیت مزدبگیران و اقشار کمدرآمد اتخاذ شود چراکه کارگران امکان جبران افزایش هزینهها از طریق افزایش درآمد را ندارند و در بسیاری از موارد، دستمزد آنان پیش از رسیدن به پایان ماه صرف هزینههای ضروری زندگی میشود.
وی با ابراز نگرانی از افزایش قیمت بنزین و تاثیر آن روی هزینههای زندگی گفت: مساله فقط قیمت پرداختی در جایگاههای سوخت نیست. افزایش قیمت بنزین میتواند از مسیر افزایش هزینه حملونقل، کرایهها و هزینه جابهجایی کالا و همچنین از طریق افزایش قیمت سایر کالاها و خدمات به بخشهای مختلف زندگی خانوارها منتقل شود؛ مسالهای که برای کارگران، اهمیت مضاعف دارد طوریکه حتی بیراه نیست که بگوییم بعد از افزایش قیمت بنزین، تمام حقوق یک روز کارگر، فقط صرف جابهجایی شود!
این فعال کارگری تاکید کرد: در صورت افزایش قابل توجه قیمت سوخت، فشار تنها به مصرفکننده مستقیم بنزین محدود نخواهد ماند چراکه بخش قابل توجهی از کالاها و خدمات به حملونقل وابستهاند و افزایش هزینه جابهجایی میتواند به افزایش قیمت تمامشده کالاها منجر شود.
برخی از کارگران گرفتار نان شب شدهاند
همایونی در ادامه با اشاره به شرایط اقتصادی موجود، مساله اصلی کارگران را شکاف میان درآمد و هزینه دانست و گفت: این شکاف با افزایش مداوم قیمتها، هر روز عمیقتر میشود. کارگرها به سختی میتوانند نان شب خانواده خود را تامین کنند. امروز افزایش هزینههای ضروری زندگی، بخش قابل توجهی از دستمزد را پیش از آنکه صرف نیازهای رفاهی یا پسانداز شود، مصرف میکند. در چنین وضعیتی، کارگر نه تنها امکان پسانداز و تأمین آینده را از دست میدهد، بلکه حتی تأمین برخی نیازهای جاری خانواده نیز به مسالهای دشوار تبدیل
میشود.
وی توضیح داد: در سالهای اخیر، افزایش قیمت کالاهای اساسی و کاهش قدرت خرید باعث شده است سهم خوراک، مسکن و سایر هزینههای ضروری در سبد خانوار افزایش یابد.
او تأکید دارد که سیاستگذاری اقتصادی باید آثار مستقیم تصمیمات بر زندگی مزدبگیران را در نظر بگیرد و نمیتوان انتظار داشت خانوار کارگری، بدون افزایش متناسب دستمزد، بار افزایش قیمت کالاها، خدمات، مسکن، حملونقل و سایر هزینهها را تحمل کند.
ذرهذره مستهلک شدهایم
به گفته این فعال کارگری، مساله امروز کارگران صرفاً افزایش یک یا چند قلم از هزینههای زندگی نیست بلکه انباشت افزایش قیمتها در طول زمان است که قدرت خرید دستمزد را تحلیل برده است. وقتی قیمت خوراک افزایش پیدا میکند، مسکن گرانتر میشود، هزینه درمان بالا میرود و حملونقل نیز گران میشود، دستمزد فریز شده و عملاً هر ماه ارزش کمتری برای خانوار خواهد داشت.
همایونی گفت: متاسفانه کارگران در طول این سالها به جایی رسیدهاند که خواسته آنها صرفا توانایی تأمین حداقلهایی است که یک خانواده برای زندگی شرافتمندانه به آن نیاز دارد. در واقع، مساله ما این نیست که میخواهیم مرفه یا ثروتمند شویم، مساله ما این است که باید بتوانیم زنده بمانیم.
همایونی در پایان خطاب به تصمیمگیرندگان گفت: از مسئولان و مقامات رده بالای حاکمیت میخواهیم در تصمیمگیریهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، شرایط واقعی زندگی کارگران را در نظر بگیرند و اجازه ندهند درآمد ریالی مزدبگیران در برابر موج افزایش هزینهها بیش از این تضعیف شود.
دیدگاه تان را بنویسید