بازنده‌های سربلند

نازنین دشتی 

پرونده رقابت‌های والیبال قهرمانی زنان آسیا ۲۰۲۶ در شهر تیانجین چین بسته شد، اما برای ورزش زنان ایران، این نقطه پایان نیست؛ بلکه آغاز یک داستان باشکوه است. دختران سروقامت ایرانی اگرچه در گام‌های آخر دست‌شان به مدال و سهمیه مسابقات جهانی نرسید، اما با قرار گرفتن در رتبه چهارم قاره کهن، شاهکاری خلق کردند که ارزش آن از صدها مدال رنگارنگ کمتر نیست. 

نبرد با دیوار چین و تمجیدهای جهانی

شاگردان علیرضا طلوع‌کیان در مرحله نیمه‌نهایی رو‌در‌روی دیوار بلند چین ایستادند؛ تیمی که رده هفتم جهان را در اختیار دارد و در قامت میزبان به میدان آمده بود. دختران ما با وجود شکست سه بر صفر (۲۵-۲۲، ۲۵-۱۲ و ۲۵-۱۹)، به ویژه در ست‌های اول و سوم، چنان نمایشی از جسارت و قدرت ارائه دادند که تحسین رقبا را برانگیخت. اوج این احترام در کلمات وانگ-پی، مدافع میانی چین متبلور شد؛ جایی که با صراحت اعلام کرد:«اسپک‌های دختران ایران ارتفاع بالایی دارد و آنها نه شبیه آسیایی‌ها، بلکه کاملا شبیه به تیم‌های قدرتمند اروپایی بازی 

می‌کنند.» 

درام ویدئوچک مقابل سامورایی‌ها

اما اوج هیجان و البته حسرت این تورنمنت، در دیدار رده‌بندی مقابل ژاپن پرستاره رقم خورد. برابر تیمی با سابقه قهرمانی در المپیک و جهان، ایران به هیچ وجه دست و پا بسته نبود. پس از واگذاری دو ست اول، در ست سوم قلب میلیون‌ها ایرانی به تپش افتاد؛ اسکوربورد عدد ۲۵ بر ۲۳ را به نفع ایران نشان می‌داد و همه آماده ثبت یک ست برده‌ تاریخی مقابل ژاپن بودند. اما درخواست یک ویدئوچک از سوی فرهات آکباش، سرمربی سامورایی‌ها، سرنوشت را تغییر داد. ورق برگشت و ژاپن از لبه پرتگاه فرار کرد تا در نهایت این ست ماراتن‌گونه را ۲۶ بر ۲۴ پیروز شود. 

دستاوردهای درخشان

صعود تاریخی در نیمه‌نهایی برای والیبال ایران دستاوردهای بزرگی داشت. رسیدن به جمع چهار تیم برتر آسیا در سال ۲۰۲۶ که از سال‌ها پیش برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری شده بود، تحقق رویای فدراسیون را دو سال زودتر به همراه داشت. فدراسیونی‌ها برنامه‌ریزی کرده بودند تا در ۲۰۲۸ به اینجا برسند. تیم ملی که روزگاری در رده هشتادم جهان دست و پا می‌زد، حالا به تیمی تبدیل شده که سرمربی ژاپن با احترام از آن یاد کرده و آینده‌اش را بسیار روشن می‌داند و این همان تغییر نگاه والیبال آسیا به ایران است. نمایش درخشان ستارگانی چون الهه پورصالح، فاطمه خلیلی، آیدا ولی‌نژاد و شبنم علیخانی برابر غول‌های بی‌بدیل آسیا تزریق خودباوری به والیبال دختران را به همراه داشته و این نکته‌ای نیست که بتوان به راحتی از کنار آن عبور کرد. دختران ایران با دستانی خالی از مدال اما با قلبی سرشار از غرور و امید به خانه بازمی‌گردند. آنها شاید بلیت مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۷ را در این تورنمنت به دست نیاورده باشند، اما مدال طلای شجاعت را به گردن آویختند. آنها بازندگان سربلندی هستند که حالا تمام آسیا روی نام‌شان حساب باز می‌کند.