شاید بخشی از زمین‌های کشور را به افغانستان اجاره دهیم

عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس با بیان این که کشورهای زیادی مناطقی از کشورهای دیگر را در اختیار می‌گیرند، بدون اینکه مالک آن‌ها شوند، گفت: ممکن است ما صد هکتار زمین در بندر چابهار را برای دو یا پنج سال در اختیار طرف مقابل قرار دهیم تا کالاهای خود را وارد کنند. افغانستان مرز دریایی ندارد و می‌توانیم بخشی از زمین را به آنها اجاره دهیم کالاهایشان را از طریق خاک ایران ترانزیت کنند و برای ما هم نفعی داشته باشد. 

محمدمهدی شهریاری، در گفت‌وگو با «دیده‌بان ایران» افزود: این بخش با حاکمیت سرزمینی ایران در اختیار افغانستان قرار می‌گیرد. ما برای حفظ سرزمین خود، ده‌ها سال با بیگانگان جنگیده‌ایم تا حتی یک سانت از خاک کشورمان از دست نرود. بنابراین اگر بگوییم کشوری در خاک ما صاحب سرزمین می‌شود، بسیار عجیب و غیرقابل‌قبول است.

طالبان حاضر نشد حقابه ایران را بدهد 

نماینده بجنورد، با اشاره به قرارداد پیش از انقلاب برای حقابه ایران برای دریاچه هیرمند، به گفت: «متأسفانه بندی در مسیر رودخانه ایجاد کردند و به همین دلیل آب به‌جای ورود به ایران به سمت یک باتلاق منحرف شد. آنها حاضر بودند آب به این باتلاق که شمال پاکستان واقع شده سرازیر شود اما به ایران نرسد. در حالی که هفت تا هشت میلیون نفر از اتباع افغانستان در ایران کار، زندگی و امرار معاش می‌کنند. کودکانشان مدارس ما پر کرده‌اند و از کالاهای اساسی یارانه‌ای ما استفاده می‌کنند. با این وجود طالبان حاضر نشد به اندازه آبی که اتباع افغانستان در ایران مصرف می‌کنند، اجازه ورود حقابه خودمان به ایران و هیرمند را بدهد.» 

برای بازسازی افغانستان پس از طالبان

 ۲۰۰ یا ۳۰۰ میلیون دلار هزینه کردیم

وی درباره داشتن ارتباط زمینی ایران و افغانستان در زمان تحریم اقتصادی  ایران به دیده بان ایران گفت: «زمانی که افغانستان در مرحله قبل از دست طالبان آزاد شد، کنفرانس‌های بین‌المللی زیادی برگزار شد و یکی از این کنفرانس‌ها در شهر «بن» آلمان بود. در آن کنفرانس‌ کشورهای مختلف تعهداتی برای بازسازی افغانستان دادند. جمهوری اسلامی ایران هم در آن زمان تعهدی به مبلغ 200 یا ۳۰۰ میلیون دلار برای کمک به افغانستان داد. ایران این کمک‌ها را در قالب ایجاد خط راه‌آهن خواف تا روزنک و هرات عملیاتی کرد و مبالغ زیادی هم برای احداث آن هزینه کرد که آن پروژه‌ها در حال تکمیل هستند.»

این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس افزود: «پس از تسلط مجدد طالبان بر افغانستان، جمهوری اسلامی با وحسن‌نیت فراوان، کمک‌های بسیاری به این کشور کرد. اولین شریک تجاری افغانستان، ایرانی بود. در این شرایط سخت اقتصادی، ما کالاهای موردنیاز افغانستان را تأمین کردیم، سوخت و گاز دادیم، برق تأمین و تا حدی هم در زمینه ترانزیت به آن‌ها کمک کردیم.»

۷-۸ میلیون تبعه افغانستانی در ایران زندگی می‌کنند

شهریاری با اشاره به قرارداد پیش از انقلاب برای حقابه ایران برای دریاچه هیرمند، گفت: «متأسفانه بندی در مسیر رودخانه ایجاد کردند و به همین دلیل آب به‌جای ورود به ایران به سمت یک باتلاق منحرف شد. آنها حاضر بودند آب به این باتلاق که شمال پاکستان واقع شده سرازیر شود اما به ایران نرسد. در حالی که هفت تا هشت میلیون نفر از اتباع افغانستان در ایران کار، زندگی و امرار معاش می‌کنند. کودکانشان مدارس ما پر کرده‌اند و از کالاهای اساسی یارانه‌ای ما استفاده می‌کنند. با این وجود طالبان حاضر نشد به اندازه آبی که اتباع افغانستان در ایران مصرف می‌کنند، اجازه ورود حقابه خودمان به ایران و هیرمند را بدهد.»

هیچ کشوری طالبان را به رسمیت نشناخته است

او با اشاره به اینکه ما در شرایط تحریمی به همسایگان خود نیاز داریم، تاکید کرد: «با این وجود می‌دانید که طالبان تاکنون از سوی هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده است. به نظر من، بیش از آنکه ما به آن‌ها احتیاج داشته باشیم، آن‌ها صد برابر بیشتر به ما نیاز دارند. پاکستان نیز درگیر مسائل و اختلافاتی است و کشورهای دیگر هم گارد بسیار محکمی در قبال افغانستان دارند.»

این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی افزو: «به نظر من موضوعی که یکی از همکاران ما در مجلس مطرح کرد، اشتباه بود. ایشان از واژه «سرزمین» استفاده کرد که به نظر من، طرح چنین موضوعی بسیار عجیب و غریب است. من فکر می‌کنم آقای زنگنه منظور خود را به‌طور کامل توضیح نداد. قطعاً منظور ایشان این نبوده است که بخواهیم سرزمین خود را واگذار کنیم، بلکه اجاره دادن زمینی را برای بوده که یک امری عادی در تمام دنیا است.»

افغانستان مرز دریایی ندارد

شهریاری با بیان این که کشورهای زیادی مناطقی از کشورهای دیگر را در اختیار می‌گیرند، بدون اینکه مالک آن‌ها شوند، به دیده بان ایران گفت: «ممکن است ما صد هکتار زمین در بندر چابهار را برای دو یا پنج سال در اختیار طرف مقابل قرار دهیم تا کالاهایی خود را وارد کنند. افغانستان مرز دریایی ندارد و می‌توانیم بخشی از زمین را به آنها اجاره دهیم کالاهایشان را از طریق خاک ایران ترانزیت کنند و برای ما هم نفعی داشته باشد. اما این بخش با حاکمیت سرزمینی ایران در اختیار افغانستان قرار می‌گیرد. ما برای حفظ سرزمین خود، ده‌ها سال با بیگانگان جنگیده‌ایم تا حتی یک سانت از خاک کشورمان از دست نرود. بنابراین اگر بگوییم کشوری در خاک ما صاحب سرزمین می‌شود، بسیار عجیب و غیرقابل‌قبول است.»

او با اشاره به این که فکر نمی‌کنم منظور وزیر صمت دادن حاکمیت بخشی از ایران به افغانستان باشد، تاکید کرد: «واکنش‌های بسیاری به این موضوع شده است. من دیدم که آقای زنگنه توضیح تکمیلی ارائه کرده و گفته است که منظورش واگذاری حاکمیت نبوده است. من هم فکر می‌کنم منظور واقعی ایشان همین بوده است. بعید است نماینده‌ای که تا حدی با مباحث تابعیت، مالکیت، حکمرانی و حاکمیت سرزمینی آشنایی دارد، بخواهد حتی سند یک سانتی‌متر از خاک کشور را در اختیار کشور دیگری قرار دهد.»