انتقاد یک فعال صنفی از ادامه سرگردانی نیروهای شرکتی؛ هزینه بلاتکلیفیها را کارگران میدهند
یک فعال کارگری با اشاره به سالها بلاتکلیفی نیروهای شرکتی گفت: موضوع تعیین تکلیف و تبدیل وضعیت این نیروها میان دولت، مجلس و سایر نهادهای تصمیمگیر در جریان است اما هنوز تصمیم واحد و نقشه راه مشخصی برای آن وجود ندارد و نیروهای شرکتی نباید هزینه اختلاف میان نهادهای تصمیمگیر را بپردازند.
«مختار واعظی» فعال صنفی کارگران شرکت توزیع برق در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: برای نیروی شرکتی، مساله فقط حقوق و مزایا نیست بلکه سالها انتظار، وعده، بلاتکلیفی و سرگردانی میان نهادهایی است که هرکدام بخشی از مسئولیت را برعهده دارند اما هنوز صدای واحدی از مجموعه تصمیمگیران شنیده نمیشود.
او ادامه داد: چرا پس از این همه سال هنوز یک تصمیم واحد و یک نقشه راه مشترک برای تعیین تکلیف نیروهای شرکتی وجود ندارد و دولت و مجلس توپ را به زمین یکدیگر میاندازند؟ اگر میان قانونگذاری، اجرا و سیاستهای کلی نظام اختلافی وجود دارد، چرا یک نشست مشترک و تعیینکننده میان دولت، مجلس و مجمع تشخیص مصلحت نظام برگزار نمیشود تا اختلافات حقوقی و اجرایی در یک میز بررسی و برای آنها راهحل مشخص تعیین شود؟ نیروی شرکتی نباید هزینه اختلاف میان نهادهای تصمیمگیر را بپردازد.
صدای طبقات پایین شنیده شود
این فعال صنفی اظهار کرد: داستان کشتی تایتانیک برای همه آشناست. باید گفت جامعه کارگری همان ساکنین طبقات پایین تایتانیک هستند، طبقهای که سالهاست با مشکلات معیشتی، شغلی و امنیت آینده دستوپنجه نرم میکنند. در طبقات بالاتر، جامعه پیمانکاری، کارفرمایی، سیاستگذار و تصمیمگیر حضور دارند اما مساله زمانی جدیتر میشود که صدای طبقات پایین شنیده نشود و مشکلات آنها نادیده گرفته شود.
او ادامه داد: آب اگر در طبقات پایین مهار نشود، بالاخره به طبقات بالاتر نیز خواهد رسید. مشکلات نیروی انسانی نیز از همین جنس است. آثار مسالهای که سالها حل نشده باقی مانده، محدود به جامعه کارگری نخواهد ماند.
واعظی ادامه داد: دورههای ریاست جمهوری و ادوار مجلس گاهی بیشتر به رقابتی برای به دست آوردن قدرت اجرایی و سیاسی شبیه شدهاند اما مساله نیروهای شرکتی نمیتواند تابع چنین چرخهای باشد و مطالبات نباید به ابزاری برای مطرح شدن یا ایجاد پایگاه اجتماعی تبدیل شود. ورود نمایندگان مجلس در چارچوب وظایف نمایندگی طبیعی است اما میان نمایندگی یک مطالبه عمومی و بهرهبرداری سیاسی یا اجتماعی از آن باید مرز روشنی باشد. جلسه، مصاحبه، بیانیه و وعده، به خودی خود نتیجه نیست. نتیجه زمانی شکل میگیرد که تصمیم مشخص، مسئول مشخص، زمانبندی مشخص و سازوکار اجرایی مشخص وجود داشته باشد.
او ادامه داد: در حساب و کتاب، نباید فقط هزینههای دولت و دستگاه اجرایی دیده شود و باید هزینه سالها بلاتکلیفی نیروی انسانی نیز مدنظر باشد. ما انتخاب کردیم روزیمان حلال باشد، کار کنیم و زندگی خود و خانوادهمان را با دسترنج خود اداره کنیم اما تصور نمیکردیم بهای این انتخاب از دست رفتن جوانی، فرسودگی و نگرانی دائمی نسبت به آینده باشد.
واعظی افزود: اگر مانع قانونی است، مسیر اصلاح قانون باید روشن شود. اگر مانع بودجهای است، منابع و نحوه تأمین آن باید مشخص شود. اگر مانع اجرایی است مسئول اجرا و زمانبندی باید اعلام شود و اگر منافع گروههای ذینفع مانع اصلاحات است، موضوع باید از مسیرهای قانونی و نظارتی بررسی شود. آنچه که قابل دفاع نیست، ادامه بلاتکلیفی بدون تعیین مسئول، بدون جدول زمانی و بدون پاسخ روشن به جامعه هدف است. نیروهای شرکتی نه «عدد آماری» هستند و نه «موضوعی برای وعدههای انتخاباتی». آنها نیروی انسانی شاغل در ساختارهای اقتصادی و اداری کشورند که سالها در انتظار تعیین تکلیف وضعیت خود ماندهاند.
دیدگاه تان را بنویسید