حقوق‌مان به نسبت کارمان پایین است

شرکت ماشین‌سازی پارس بندر ماهشهر، در ظاهر تابع قوانین دولتی است اما روایت کارگران این واحد تولیدی، پرده از واقعیتی دیگر برمی‌دارد.

پیشتر یکی از مدیران داخلی شرکت در پاسخ به ایلنا، وضعیت شرکت را خوب توصیف کرده بود اما گفت‌وگو با یکی از کارگران قدیمی که در آستانه بازنشستگی است، نشان می‌دهد نه تنها بهبودی در وضعیت کارگران شرکت حاصل نشده که مشکلات آنها همچنان ادامه دارد.

این کارگر داستان خود را این‌گونه روایت می‌کند: «در سایت ماهشهر حدود 40 نفر کارگر و در مجموع با نیروهای اداری تهران و گچساران، حدود صد و خرده‌ای نفر هستیم. مشکل از پایه است. وقتی کار می‌گیرند، حق کارگر را کامل نمی‌دهند. بارزترین مثال، بیمه تکمیلی است. سال‌ها وضعیت نامناسبی داشت و دائماً قطع می‌شد. آن‌قدر اعتراض کردیم تا نهایتاً شرکت بیمه‌گر به صراحت به ما گفت که شرکت حق‌السهم خود را به طور مرتب پرداخت نمی‌کند، بنابراین ما مجبور به قطع خدمات هستیم. حرفشان منطقی بود و ما هم مجبور شدیم به طور دسته‌جمعی انصراف بدهیم. الان هیچ پوشش تکمیلی نداریم؛ چیزی که در زمان بیماری یا حادثه، به هیچ وجه جای خالی‌اش پر نمی‌شود».

او سپس به مشکل استخدام‌ها اشاره می‌کند: «نیروهایی که می‌آورند، گاهی بی‌تجربه و از طریق رابطه جذب می‌شوند. پدیده عجیب اینجاست که حقوق این نیروهای تازه‌کار و بی‌تجربه، گاهی از ما که سال‌ها سابقه و تخصص داریم، بالاتر است. من حقوقم روی کاغذ حدود ۲۸ میلیون تومان است اما می‌بینم فرد تازه‌واردی را با حقوق بالاتر آورده‌اند».

شرایط ناامن کاری بخش دیگری از این روایت تلخ است: «از نظر ایمنی، وضعیت غیرقابل قبول است. باورکردنی نیست که دو سال تمام است به ما لباس کار و کفش ایمنی مناسب نمی‌دهند. در حالی‌که روی دستگاه‌های حساس و پرخطر کار می‌کنیم، توجهی به حفظ جان ما نمی‌شود».

این کارگر در ادامه می‌گوید: «حق تشکل یا فعالیت صنفی نفی شده است. ما حتی آیتمی به عنوان نماینده صنفی نداریم. چند سال پیش اداره کار فشار آورد و مجبور شدند یک نماینده کارگر انتخاب کنند اما پیامدش چه بود؟ مدام به آن نماینده می‌گویند: «حرف نزن، وگرنه....». قراردادهای ما هم از حالت ثابت به قراردادهای ماهانه تغییر کرده است. هر ماه باید قرارداد جدیدی امضا کنیم که این خودش بزرگ‌ترین اهرم فشار برای ساکت نگه داشتن ماست. اگر اعتراض کنی، ماه بعد قراردادت تمدید نمی‌شود».

او در پایان با ابراز امیدواری نسبت به تغییر مدیریت می‌گوید: «مدیرعامل قبلی به هیچ وجه حاضر به شنیدن حرف ما نبود. مدیرعامل جدید، تازه آمده. نمی‌دانم او هم مانند قبلی است یا شاید شرایط تغییر می‌کند. ما دلمان می‌خواهد کسی صدای ما را به گوش او برساند».