چهار نقشه دموکرات‌ها

برای کنار زدن ترامپ

در حالی که حدود یک ماه تا روز انتخابات باقی مانده، چهار نویسنده بخش دیدگاه‌های واشنگتن‌پست، راهبردهایی متفاوت برای دموکرات‌ها پیشنهاد کرده‌اند؛ از تمرکز بر هزینه زندگی و مسائل فرهنگی گرفته تا تبدیل انتخابات به همه‌پرسی درباره دونالد ترامپ و ارائه تصویری خوش‌بینانه از آینده آمریکا. این دیدگاه‌ها در عین تفاوت، بر یک مسئله مشترک متمرکزند: دموکرات‌ها چگونه می‌توانند در هفته‌های پایانی، رأی‌دهندگانی را که هنوز تصمیم نهایی خود را نگرفته‌اند، مخاطب قرار دهند؟

الف - فرهنگ را نادیده نگیرید

شادی حامد معتقد است دموکرات‌ها باید همچنان روی مسئله توانایی اقتصادی خانوارها تمرکز کنند، اما در مسائل فرهنگی و اجتماعی موضعی میانه‌روتر اتخاذ کنند تا رأی‌دهندگان مستقل و بخشی از رأی‌دهندگان ناراضی از ترامپ را از خود دور نکنند. به گفته او، دموکرات‌ها در مسائل فرهنگی با دشواری بیشتری روبه‌رو هستند. حتی اذعان اخیر الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده دموکرات، درباره افراط‌های جریان «بیدار» نیز نتوانسته این مسئله را برای جریان مترقی کاملاً حل کند. حامد استدلال می‌کند که رأی‌دهندگان صرفاً بر اساس منافع مادی خود تصمیم نمی‌گیرند. مسائلی مانند وضعیت مردان جوان، احساس تنهایی و کاهش نرخ تولد نیز بخشی از نگرانی‌های اجتماعی آمریکا هستند.

او به عبدالسید، نامزد دموکرات مجلس سنا در میشیگان، اشاره می‌کند که درباره اعتیاد به پورنوگرافی و قمار مواضعی محافظه‌کارانه‌تر اتخاذ کرده است. از نگاه حامد، دموکرات‌ها می‌توانند درباره خانواده، مسئولیت اجتماعی و نوعی الگوی مثبت از مردانگی نیز سخن بگویند؛ حوزه‌ای که به اعتقاد او حزب دموکرات در آن معمولاً فضای بیشتری را در اختیار جمهوری‌خواهان گذاشته است.

ب - انتخابات را به همه‌پرسی درباره ترامپ تبدیل کنید

جیمز هومان راهبرد متفاوتی پیشنهاد می‌کند: دموکرات‌ها باید انتخابات میان‌دوره‌ای را تا حد امکان به یک رأی‌گیری درباره عملکرد شخص ترامپ تبدیل کنند. او با اشاره به شعار انتخاباتی سال ۲۰۲۴ که ترامپ را نماینده مردم عادی در برابر دموکرات‌ها معرفی می‌کرد، استدلال می‌کند که اکنون می‌توان رفتار و تصمیم‌های شخصی رئیس‌جمهور را به موضوع اصلی رقابت تبدیل کرد.

از نگاه هومان، ساختمان‌ها و پروژه‌های مرتبط با ترامپ، هواپیمای قطری و فعالیت‌های تجاری خانواده رئیس‌جمهور به‌تنهایی تعیین‌کننده رأی مردم نیستند، اما می‌توانند به نمادهایی برای بحث درباره منافع شخصی، فساد و فاصله میان دولت و مشکلات اقتصادی مردم تبدیل شوند. او همچنین به درآمدهای مرتبط با رمزارزها و توکن «ترامپ» اشاره می‌کند و مدعی است که بخش بزرگی از رأی‌دهندگان، ترامپ را فاسد می‌دانند یا معتقدند منافع تجاری خصوصی او بر تصمیم‌های ریاست‌جمهوری‌اش اثر می‌گذارد. بر اساس این دیدگاه، دموکرات‌ها برای انتخابات میان‌دوره‌ای الزاماً به یک برنامه جامع جدید نیاز ندارند؛ بلکه می‌توانند بر نظارت بر دولت و مهار قدرت رئیس‌جمهور تمرکز کنند.

ج - دموکرات‌ها باید در برخی مسائل فرهنگی موضع میانه‌روتری بگیرند

نیکلاس توماینو بر موضوعی متفاوت یعنی صنعت رحم جایگزین تجاری در آمریکا تمرکز دارد، او با اشاره به گزارش‌هایی درباره رشد شبکه‌ای از مؤسسات، شرکت‌ها، وکلا و مراکز درمانی مرتبط با رحم جایگزین، استدلال می‌کند که نبود قانون فدرال جامع در این زمینه می‌تواند پیامدهای حقوقی و اخلاقی ایجاد کند. توماینو به نمونه‌هایی از افراد ثروتمند خارجی و پرونده‌های مرتبط با کودکان حاصل از رحم جایگزین اشاره می‌کند و معتقد است دموکرات‌ها می‌توانند در چنین موضوعاتی با حمایت از اصلاحات قانونی، خود را به‌عنوان جریانی فعال و مطالبه‌گر معرفی کنند. او البته تأکید می‌کند که این مسئله به‌تنهایی تعیین‌کننده نتیجه انتخابات نخواهد بود.

د - به‌جای تمرکز صرف بر ترامپ، تصویری امیدوارکننده ارائه کنید

رابرت گبهلهوف مسیر دیگری را پیشنهاد می‌دهد. او معتقد است دموکرات‌ها علاوه بر انتقاد از ترامپ، باید در هفته‌های پایانی مبارزات انتخاباتی بر خوش‌بینی نسبت به آینده آمریکا نیز تأکید کنند. او به موضوعاتی مانند رشد انرژی خورشیدی، ادامه پیشرفت فناوری واکسن‌های ام‌آر‌ان‌ای و مقاومت دانشگاه‌ها در برابر برخی فشارهای دولت اشاره می‌کند و می‌گوید دموکرات‌ها می‌توانند این نمونه‌ها را به‌عنوان نشانه‌هایی از ادامه حرکت جامعه آمریکا مطرح کنند.

این دیدگاه بر این اساس استوار است که تمرکز صرف بر ناکامی‌ها و بحران‌های دولت ممکن است تصویر کاملی از جامعه آمریکا ارائه نکند. در مقابل، نشان دادن اینکه برخی روندهای علمی، اقتصادی و اجتماعی همچنان ادامه دارند، می‌تواند پیام انتخاباتی متفاوتی ایجاد کند.

این چهار دیدگاه نشان می‌دهند که در اردوگاه دموکرات‌ها درباره نحوه مواجهه با انتخابات میان‌دوره‌ای، چند مسیر متفاوت مطرح است. یک دیدگاه بر فرهنگ و مسائل اجتماعی تأکید می‌کند؛ دیگری انتخابات را فرصتی برای تمرکز بر عملکرد شخص ترامپ می‌داند؛ دیدگاه سوم بر اصلاح برخی سیاست‌های فرهنگی و حقوقی تأکید دارد و دیدگاه چهارم خواهان برجسته کردن چشم‌انداز مثبت آینده آمریکا است. در عین حال، همه این دیدگاه‌ها در یک فضای سیاسی مشترک قرار دارند؛ اقتصادی که هزینه زندگی در آن همچنان مسئله‌ای مهم است، جنگ ایران که هزینه‌های سیاسی خود را برای دولت ایجاد کرده و جامعه‌ای که درباره مسائل فرهنگی و اجتماعی دچار شکاف‌های قابل‌توجه است.