وقتی ریحانه کریمی به اولین زن وزنهبردار مدالآور در بازیهای آسیایی تبدیل شد؛ روز خودباوری
روز هشتم بازیهای آسیایی ناگویا ثابت کرد که ارزش یک روز ورزشی، همیشه به تعداد مدالهای طلا و نقرهاش نیست. پنجم مهرماه ۱۴۰۵، روز اولینها و شکستن طلسمهای رسوبکرده در تاریخ ورزش ایران بود؛ روزی که یک تکمدال برنز، وزنی معادل دهها طلا داشت. در سالن وزنهبرداری، ریحانه کریمی تاریخ را از نو نوشت. وقتی وزنه ۱۰۳کیلوگرمی در حرکت اول یکضرب از دستانش رها شد، شاید خیلیها کار را تمامشده میدانستند. اما او بازگشت، نهتنها آن وزنه و وزنه ۱۰۷کیلوگرمی را مهار کرد، بلکه در دوضرب با مهار ۱۳۶کیلوگرم و ثبت مجموع ۲۴۳کیلوگرم، روی سکوی سوم آسیا ایستاد. او در نبردی که ۲۶کیلوگرم بالاتر از بهترین رکورد شخصیاش وزنه زد، رقیب قدرتمند کرهای را شکست داد تا نامش را به عنوان نخستین بانوی مدالآور تاریخ وزنهبرداری ایران در بازیهای آسیایی جاودانه کند. این جسارت زنانه در سالن ژیمناستیک هم جریان داشت. جایی که فاطمه توسلی، در خطشکنی جسورانهای، جاذبه را به سخره گرفت. او نهتنها طلسم حضور دختران ایران در رشته ترامپولین را شکست، بلکه با نمایشی خیرهکننده راهی فینال شد تا نخستین بانوی ژیمناست ایرانی باشد که در تاریخ این بازیها به مرحله دوم صعود میکند. ویروس تاریخسازی به سرعت در سراسر کاروان ایران تکثیر شد. در رینگ بوکس، امیر اسماعیلی با پیروزی سه بر دو مقابل مشتزن چینی، پس از ۱۲سال خشکسالی، مدال برنز بوکس مردان را قطعی کرد. در زمین تنیس، مشکاتالزهرا صفی با پیروزی قاطع ۶ بر صفر و ۶ بر یک، اولین برد یک بانوی تنیسور ایرانی پس از انقلاب را در بازیهای آسیایی ثبت کرد. سایت تیراندازی با کمان نیز شاهد شاهکار تیم ریکرو مردان بود؛ جایی که ترکیب شبانی، اشرفی و گلشنی با غلبه بر ژاپن میزبان، برای اولین بار ایران را به نیمهنهایی این مسابقات رساند. ناگویا در روز هشتم تنها یک مدال به نام ایران ضرب کرد، اما میراث این روز، جسارت پریدن از روی موانع تاریخی بود. روزی که دختران و پسران ایران نشان دادند برای فتح سکوهای آینده، ابتدا باید باورهای کهنه را شکست.
دیدگاه تان را بنویسید