دوئل با رفقای قدیمی

 آریا طاری

شهر اهواز، جایی که کارون با وقار همیشگی‌اش از میان پل‌های فلزی عبور می‌کند، امروز میزبان درامی است که می‌تواند سرنوشت لیگ بیست و پنجم ایران را تغییر دهد. ساعت ‌۱۵، ورزشگاه فولاد آره‌نا؛ جایی که چمن مخملی‌اش زیر نور خورشید ملایم بهمن‌ماه برق می‌زند، اما سکوهای خالی‌اش، یادآور غربت فوتبال بدون تماشاگر است. پرسپولیس امروز نه به عنوان یک مدعی، بلکه به عنوان پادشاه فعلی (صدرنشین لیگ پیش از بازی‌های این هفته) قدم به این کارزار می‌گذارد. اما این پادشاهی، لرزان‌تر از آن چیزی است که در جدول دیده می‌شود. آنها در حالی به اهواز رسیده‌اند که هنوز طعم تلخ شکست مقابل فجرسپاسی در کام‌شان باقی است؛ شکستی که مثل یک پتک بر پیکره‌ اعتمادبه‌نفس تیم اوسمار ویرا فرود آمد. اگر آن سه امتیاز سهل‌الوصول جا نمی‌ماند، شاید امروز اوسمار با خیالی آسوده‌تر در کنار خط طولی ورزشگاه قدم می‌زد. اما فوتبال، بازی اگرها نیست؛ بازی بایدهاست. و امروز، پرسپولیس فقط یک باید بزرگ پیش رو دارد؛ پیروزی. 

اما در میان ابرهای تیره غیبت و محرومیت، یک ستاره‌ جدید در آسمان پرسپولیس طلوع کرده است. دنیل گرا، مدافع راست مجارستانی که در نقل‌وانتقالات زمستانی چراغ‌خاموش به تهران آمد، حالا آماده است تا اولین نمایش خود را اجرا کند

وقتی وحید هاشمیان از پرسپولیس رفت، کمتر کسی باور می‌کرد دستیار برزیلی یحیی بتواند چنین آماری از خود به جا بگذارد. هشت بازی، ۶‌ برد و میانگین خیره‌کننده ۲.۳۷‌امتیاز از هر مسابقه. این اعداد، روی کاغذ بوی قهرمانی می‌دهند. اوسمار ویرا، مردی که با سکوت آمد و با نتایجش فریاد کشید، حالا در آستانه تثبیت جایگاه خود به عنوان یک تئوریسین بزرگ در تاریخ باشگاه است. 

اما منتقدان همیشه در کمین‌اند. آنها می‌گویند پرسپولیس او در هفته‌های اخیر، آن طراوت نیم‌فصل اول را نداشته است. بازی امروز مقابل فولاد، بهترین فرصت برای اوسمار است تا ثابت کند میانگین امتیازی او، محصول شانس یا ضعف رقبا نبوده، بلکه نتیجه‌ یک مهندسی دقیق فوتبالی است. او می‌داند که پیروزی در اهواز، نه‌تنها جایگاهش را در صدر مستحکم می‌کند، بلکه دهان تمام کسانی که منتظر لغزش او هستند را خواهد بست. 

در فوتبال، گاهی یک لحظه غفلت، تمام برنامه‌ها را به هم می‌ریزد. سرگیف، مهاجم جدید و ازبکستانی سرخ‌ها که با گلزنی مقابل سپاهان به قهرمان جدید سکوها تبدیل شده بود، در یک جنون آنی در آخرین دقایق بازی قبل، کارت قرمز را جلوی چشمانش دید. حالا او روی صندلی‌های ورزشگاه نشسته و نمی‌تواند به تیمش کمک کند. این غیبت، تمام نگاه‌ها را به سمت یک نفر برمی‌گرداند؛ علی علیپور. مهاجمی که روزگاری آقای گل لیگ بود، حالا در زندان طلسم گل‌ نزدن گرفتار شده است. او می‌دود، می‌جنگد، فضا می‌سازد، اما توپ‌هایش راهی به چارچوب پیدا نمی‌کنند. در غیاب سرگیف، علیپور در خط حمله تنهاست. او امروز نه فقط مقابل مدافعان فولاد، بلکه باید با سایه‌ سنگین خودش مبارزه کند. آیا اهواز، همان جایی است که طلسم شماره‌۹ شکسته می‌شود؟

اما در میان ابرهای تیره غیبت و محرومیت، یک ستاره‌ جدید در آسمان پرسپولیس طلوع کرده است. دنیل گرا، مدافع راست مجارستانی که در نقل‌وانتقالات زمستانی چراغ‌خاموش به تهران آمد، حالا آماده است تا اولین نمایش خود را اجرا کند. پرسپولیس در پست دفاع راست، سال‌هاست که با چالش روبه‌رو است. از زمانی که دانیال اسماعیلی‌فر رفت، این جناح هرگز آن صلابت سابق را نداشت. حالا منابع خبری از تمرینات پرسپولیس گزارش می‌دهند که این مجارستانی خوش‌قامت، چیزی فراتر از یک مدافع معمولی است. او سرعت، قدرت بدنی و ارسال‌های دقیقی دارد که می‌تواند کابوس جناح چپ فولاد باشد. حضور او در ترکیب اصلی، می‌تواند یکی از آن غافلگیری‌های تاکتیکی اوسمار باشد که ورق بازی را برگرداند. همه منتظرند ببینند آیا گرا همان قطعه‌ گمشده‌ پازل قهرمانی پرسپولیس است یا فقط یک نام پرزرق‌وبرق دیگر؟

یکی از فاکتورهایی که می‌تواند به نفع پرسپولیس باشد، کیفیت ورزشگاه فولاد آره‌ناست. پرسپولیس اوسمار، تیمی است که بر پایه پاس‌های کوتاه و روی زمین بنا شده است. چمن ناهموار برخی ورزشگاه‌ها در هفته‌های اخیر، بلای جان این تیم شده بود، اما اهواز داستانی متفاوت دارد

اما عجیب‌ترین و دراماتیک‌ترین بخش داستان امروز، در اردوگاه میزبان رقم می‌خورد. وقتی به لیست فولاد نگاه می‌کنیم، گویی با آلبوم خاطرات چند سال اخیر پرسپولیس روبه‌رو هستیم. پس از جدایی یحیی از فولاد، حالا حمید مطهری روی نیمکت این تیم نشسته است؛ مردی که سال‌ها مغز متفکر کادر فنی پرسپولیس بود و تمام زیر و بم بازیکنان فعلی این تیم را می‌شناسد. اما ماجرا به نیمکت ختم نمی‌شود. داخل زمین، فولاد بیشتر به «پرسپولیس ب» شباهت دارد. حامد لک، دروازه‌بانی که با پرسپولیس به فینال آسیا رسید، حالا سنگربان فولاد است. علی نعمتی و سینا اسدبیگی که تا همین چند ماه پیش با پیراهن سرخ در آزادی می‌دویدند، حالا مامور مهار هم‌تیمی‌های سابق‌شان هستند. و از همه مهم‌تر، دو بمب زمستانی؛ فرشاد احمدزاده و رامین رضاییان. 

رامین رضاییان، کسی که هنوز هم بسیاری از هواداران پرسپولیس حضورش در استقلال را هضم نکرده‌اند، حالا با لباس نارنجی و قرمز فولاد مقابل تیمی قرار می‌گیرد که زمانی مدعی بود قلبش برای آن می‌تپد. فرشاد احمدزاده هم که با تکنیکش همیشه محبوب سکوها بود، حالا باید برای متوقف کردن پرسپولیس نقشه بکشد. فراموش نکنیم که انگیزه‌های فرشاد برای این بازی از رامین به مراتب بیشتر است. او امروز می‌خواهد به اوسمار و هواداران پرسپولیس ثابت کند که در مورد او اشتباه بزرگی انجام داده‌اند و او شایستگی حضور در تیم محبوبش را داشته است. اگر مصدومیت وحید امیری و سعید صادقی نبود، این بازی عملا به یک مسابقه‌ درون‌تیمی میان پرسپولیسی‌های فعلی و سابق تبدیل می‌شد!

فولاد خوزستان فصل کابوس‌واری را پشت سر می‌گذارد. رتبه یازدهم و میانگین یک امتیاز از هر بازی، چیزی نیست که هواداران متعصب اهوازی از تیم‌شان انتظار داشته باشند. آنها تیمی هستند که تساوی‌های زیادی را به ثبت رسانده‌اند، اما امروز، مساوی برای حمید مطهری حکم باخت را دارد. مطهری می‌داند که پیروزی مقابل پرسپولیس صدرنشین، می‌تواند تمام ناکامی‌های گذشته را بشوید و ببرد. او تیمی را در اختیار دارد که از نظر مهره، دست‌کمی از تیم‌های بالای جدول ندارد، اما در نیم‌فصل اول انسجام لازم را نداشت. حالا با اضافه شدن رامین و فرشاد، فولاد جان دوباره‌ای گرفته است. آنها می‌خواهند ثابت کنند که جایگاه واقعی‌شان رتبه یازدهم نیست. 

یکی از فاکتورهایی که می‌تواند به نفع پرسپولیس باشد، کیفیت ورزشگاه فولاد آره‌ناست. پرسپولیس اوسمار، تیمی است که بر پایه پاس‌های کوتاه و روی زمین بنا شده است. چمن ناهموار برخی ورزشگاه‌ها در هفته‌های اخیر، بلای جان این تیم شده بود، اما اهواز داستانی متفاوت دارد. مخمل سبز فولاد آره‌نا، بهترین بستر برای اجرای تیک‌تاک‌های سرخپوشان است. از سوی دیگر، دمای معتدل اهواز در این فصل از سال، شرایط بدنی بازیکنان را در سطح ایده‌آلی نگه می‌دارد. نبود تماشاگران، اگرچه از شور و حال بازی می‌کاهد، اما فشار را از روی دوش بازیکنان مهمان برمی‌دارد. در این سکوت، صدای فریادهای تاکتیکی مربیان و صدای برخورد استوک‌ها با توپ، تنها موسیقی متن این درام خواهد بود. 

ساعت‌۱۵ که برسد، تمام این تحلیل‌ها و اعداد کنار می‌روند. توپ که به چرخش درآید، فقط اراده است که حرف اول را می‌زند. پرسپولیس برای ماندن در قله، نیاز به خون و عرق دارد. آنها باید از سد رفقای دیروز بگذرند تا به مقصد نهایی، یعنی جام قهرمانی نزدیک‌تر شوند. 

اگر پرسپولیس امروز پیروز از زمین خارج شود، نه‌تنها صدرنشینی‌اش را تثبیت کرده، بلکه پیامی مقتدرانه به سایر رقبا فرستاده است؛ ما حتی بدون مهاجم اول‌مان و در خانه رقبای سرسخت، باز هم قهرمانیم. اما اگر فولاد مطهری مچ پرسپولیس را بخواباند، لیگ وارد فاز جدیدی از هیجان و غیرقابل‌پیش‌بینی بودن خواهد شد. 

هواداران سرخ در سرتاسر ایران، چشم به قاب تلویزیون دوخته‌اند. آنها منتظرند تا ببینند آیا علیپور طلسم را می‌شکند؟ آیا دنیل گرا ستاره‌ جدیدشان می‌شود؟ و آیا اوسمار ویرا، همچنان به رکورد رویایی‌اش ادامه خواهد داد؟ اهواز آماده است. کارون آرام می‌گذرد، اما در فولاد آره‌نا، طوفانی در راه 

است...