دو تیم پرافتخار لیگ قهرمانان آسیا، امشب در دوبی با هم روبه‌رو می‌شوند. جدالی که دو طرف آن، شرایط کاملا متفاوتی دارند. الهلال با یک لشکر ستاره خودش را به این مسابقه رسانده و استقلال در اوج نگرانی به این مسابقه قدم خواهد گذاشت. این یک نبرد کاملا نابرابر به نظر می‌رسد. جدالی بین یک تیم تا دندان مسلح و یک تیم بی‌دفاعی که در فصل نقل و انتقالات مهم‌ترین جواهرش را از دست داده است. با این وجود تردیدی نیست که همه ستاره‌های استقلال با همه وجود به استقبال این بازی می‌روند و تلاش می‌کنند تا این مسابقه را با دست خالی ترک نکنند.

آریا رهنورد

برای پی بردن به آن‌چه در باشگاه‌های استقلال و الهلال می‌گذرد، باید به تفاوت رفتار دو باشگاه در واکنش به نتایج فصل گذشته نگاه کنیم. اواخر فصل قبل، هر دو تیم در کورس قهرمانی لیگ بودند. الهلال قهرمانی را تصاحب کرد و در آسیا هم توانست به دور حذفی صعود کند، استقلال اما در لیگ قهرمان نشد و در آسیا از گروهش صعود کرد. الهلالی‌ها اما چیز بیشتری از تیم‌شان می‌خواستند و به همین خاطر به سراغ یک مربی جدید رفتند. آنها علاوه بر جذب ژاردیم که زمانی سرمربی موناکو در فوتبال فرانسه بوده است، ستاره‌های خارجی بسیار گرانقیمتی را به خدمت گرفتند. ماتیاس پریرا با 18 میلیون یورو به این تیم پیوست و موسی مارگا هم از پورتو راهی الهلال شد. بدون در نظر گرفتن حقوق‌ها، این تیم چیزی در حدود 20 میلیون یورو خالص در بازار نقل و انتقالات هزینه کرد. استقلال اما در همین پنجره نقل و انتقالات، بهترین بازیکنش یعنی مهدی قایدی را به خاطر دو میلیون یورو فروخت. برخلاف صحبت‌های اولیه مدیران باشگاه با فرهاد، خبری از جذب مهره‌های خارجی هم در این تیم نبود. استقلال با چند خرید بسیار متوسط، راهی این مرحله از لیگ قهرمانان آسیا شده و در شرایط عادی بعید است بتواند به تیم قدرتمند و پرستارهای مثل الهلال غلبه کند. در این نبرد، با دو تیم کاملا متفاوت طرف هستیم. یک تیم آنقدر بازیکن خارجی داشته که به خاطر محدودیت‌های ای.اف.سی ناچار شده نام برخی از آنها را از فهرست آسیایی‌اش خارج کند و  فقط چهار نفرشان را به لیگ قهرمانان بیاورد. یک تیم هم همه خارجی‌هایش را به خاطر بدهی از دست داده و با یک ترکیب کاملا داخلی به مصاف حریفش خواهد رفت.

روی کاغذ، همه چیز مطلقا ناامیدکننده است. همه پیش‌بینی‌ها هم احتمال بیشتری به برد الهلال می‌دهند. با این حال نباید فراموش کرد که فوتبال، همیشه به معجزه‌های ریز و درشت گره خورده و هیچ تیمی در آن، به طور قطعی از پیش بازنده نیست

بین دو تیم، تفاوت‌های بسیار بزرگ دیگری هم وجود دارد. اول از همه، دو سرمربی به لحاظ سن و تجربه قابل قیاس با هم نیستند. سرمربی الهلال در کشورهای مختلفی کار کرده، در اسپانیا، پرتغال و یونان به موفقیت رسیده و در فرانسه، سرمربی کیلیان ام باپه بوده است. فرهاد مجیدی اما به جز یک مقطع کوتاه در تیم ملی امید و سپس باشگاه استقلال، هدایت تیم دیگری را بر عهده نداشته است. الهلال اردوی تابستانی بسیار خوبی را پشت سر گذاشته و چند دیدار تدارکاتی برگزار کرده اما این اتفاق برای استقلال به شکل نامطلوبی رقم خورده است. علاوه بر این، فصل جدید فوتبال عربستان برای الهلال شروع شده و همه نفرات این تیم در سه مسابقه داخلی محک خورده‌اند. تیم مجیدی اما برای مدتی از شرایط بازی دور بوده است. جالب اینکه خریدهای جدید استقلال تا امروز حتی یک مسابقه رسمی هم برگزار نکرده‌اند و در شرایطی به مصاف الهلال می‌روند که این اولین مسابقه جدی‌شان با لباس آبی خواهد بود. بر اساس ارزش‌گذاری وبسایت‌های مرتبط با ارزش بازیکن‌ها، تیم الهلال چیزی در حدود 62 میلیون یورو ارزش دارد. رقمی که برای یک باشگاه در قاره آسیا حیرت‌آور به نظر می‌رسد. این در حالی است که ارزش استقلال در بهترین حالت در حدود 10 میلیون یورو برآورد می‌شود. استقلال و الهلال البته دو شباهت هم با یکدیگر دارند. اول اینکه هر دو تیم، جزو پرافتخارترین تیم‌های آسیا به شمار می‌روند. الهلال با سه قهرمانی و چهار نایب‌قهرمانی، پرافتخارترین تیم قاره است و استقلال هم دو قهرمانی و دو نایب‌قهرمانی را در کارنامه دارد. جالب اینکه در طول تاریخ فقط سه تیم توانسته‌اند بیشتر از سه بار به فینال آسیا برسند و استقلال و الهلال هر دو بخشی از این لیست کوتاه هستند. شباهت دیگر این است که هر دو تیم در رقابت‌های فصل گذشته لیگ قهرمانان نتیجه نگرفته‌اند. با این حال به نظر می‌رسد فقط یکی از آنها برای نتیجه گرفتن در این فصل آماده شده است.

روی کاغذ، همه چیز مطلقا ناامیدکننده است. همه پیش‌بینی‌ها هم احتمال بیشتری به برد الهلال می‌دهند. با این حال نباید فراموش کرد که فوتبال، همیشه به معجزه‌های ریز و درشت گره خورده و هیچ تیمی در آن، به طور قطعی از پیش بازنده نیست. با این حال فوتبال ایران باید به سراغ شرایطی برود که در آن، برای بردن رقبای آسیایی نیازی به معجزه و حماسه نداشته باشد. به سراغ شرایطی که در آن، تیم‌ها به خوبی تقویت شوند و با ترس و لرز روبه‌روی رقبایی مثل الهلال قرار نگیرند. آن روز حتما نتایج ایده‌آل‌تری برای باشگاه‌های ایرانی در آسیا رقم خواهد خورد.